Kinderen die veel gamen willen eigenlijk tekenen.

Bij het gamen op de computer wordt kunstmatig hetzelfde psychologische effect bereikt als bij tekenen en schilderen. Alleen de gamemakers creëren de illusie van dit effect. Je denkt dat je een maker bent, maar uiteindelijk ben je slechts een gebruiker. Hierdoor ontstaat bij overmatig gebruik een enorme negatieve energie. Kinderen die van gamen houden, willen graag tekenen.

Tekenen is onze oertaal een universele taal die we al van jongs af aan onbewust willen beheersen. Ieder kind begint spontaan te tekenen (te beelden). Als een kind of een volwassen persoon iets puurs vanuit zichzelf op papier tekent, dan is hij of zij een maker en ook een gebruiker. Dit geeft positieve energie. Door deze perfecte balans tijdens een creatieproces krijgt men een voldaan zinvol gevoel. Dit gevoel denk je dus bij bijvoorbeeld het gamen ook te krijgen, omdat je denkt dat je ook een maker bent, want je bent actief bezig. Toch volg je gewoon het spoor van de maker van het spel. Deze maker heeft bepaald wat jij ziet op welk moment en wat jij allemaal kunt doen.

Bij gamen, Tv kijken, een boek lezen, etc. ben je dus een gebruiker en geen maker. Voor een compleet zinvol leven is het belangrijk dat het zelf maken en gebruiken in balans is. Daar is een mens voor gemaakt. Je moet dus evenveel zelf creëren als genieten van wat anderen gemaakt hebben.

Tekenen is onze oertaal waardoor je creativiteit kunt ontwikkelen in de ruimste zin van het woord. Door te tekenen wordt je de perfecte maker en als je deze beeldtaal eenmaal beheerst kun je heel gemakkelijk overstappen naar andere soort creativiteit (muziek, dans, toneel, etc.) Tekenen is namelijk de natuurlijke taal van creativiteit.

Als je maaksels van anderen begint te kopiëren, dan ben je geen maker meer, maar slechts een gebruiker. Je kopieert de zienswijze die al eens gemaakt is door een andere kunstenaar. Dit geeft niet het zelfde gevoel als het tekenen vanuit je eigen drie dimensionale waarnemingen.

Bij tekenschool Kunstkot worden kinderen en volwassenen weer gek op tekenen en schilderen. Ze beginnen de oertaal weer te herkennen (te herinneren). Communiceren met de dingen om zich heen. Er ontstaat verwondering en inspiratie om meer te maken.

Doordat je als maker tegelijk ook je werk gebruikt (want je kijkt er ook na tijdens het maken), kom je in je eigen unieke wereld terecht. Zeg maar een positieve cocon. Je geeft zin aan de dingen die op het papier terecht komen. Ze komen tot leven. Er ontstaat een hechte relatie. Makers zijn ook in staat om meer te genieten van het kleine, het bijna onzichtbare, het tijdelijke, het onbelangrijke, etc.

Kinderen willen allemaal graag tekenen, want het is onze oertaal en kinderen staan nog het dichts bij onze natuur. alleen door verkeerde scholing raken ze de relatie met het maken kwijt en worden vrijwel allemaal een gebruiker. Tekenen is het verdedigingswapen van dit slaafse verschijnsel. Door te tekenen communiceer je met het wonder om je heen. Alle dingen worden en blijven speciaal. Het hoe der dingen is veel interessanter dan het wat der dingen. Hoe ziet alles eruit? Hoe is alles? Niet wat is alles.

Bij tekenen voel je een ongekend geluksgevoel. Je komt in je eigen kern terecht. Een tekening is altijd waar in haar pure vorm. Woorden kunnen liegen, maar een tekening niet. Het is een universele waarheidstaal. Een tekening verteld je meer dan oneindig veel gedachten. Het is een beeldtaal die je als een film laat zien wie je echt bent.

Tot zo ver…..

Jeroen Boerstra 2017