Hou toch eens op Jeroen !!!! Kan het niet wat minder???!!!

Jeroen waarom schrijf je toch zo veel en doe je toch zo veel op Facebook? Al die tekeningen, stripjes, teksten en noem maar op. Kan het niet wat minder? Ik wordt er gek van!!!!

Nou nee, het kan alleen maar meer worden, omdat ik het leven zie als   mijn levenswerk. Het is een onaf kunstwerk en dat zal het altijd blijven. 

Maar Facebook is toch een oppervlakkig middel om contact te houden met je vrienden? Toch geen kunstwerk?

Zo zou je het oppervlakkig kunnen zien, maar zo zie ik dat niet. Ook Facebook is een mooie kans om met mezelf en de wereld te experimenteren en te onderzoeken. Ik heb hier een soort van publiek (dat maak ik mezelf dan wijs) en denk dat de hele wereld kan zien wat ik allemaal opschrijf. Daardoor bekijk ik alle schrijfsel, tekeningen en hersenspinsels altijd vanuit een ander perspectief als ik ze hier opschrijf. Ik stel me bewust heel kwetsbaar op en daardoor ben ik ook in staat om heel bewust te worden van al mij uitingen. Ik denk heel vaak van was dat nou wel nodig of soms heb ik een soort van schaamte gevoel. Het komt ook voor dat ik meningen opschrijf waar ik na het opschrijven helemaal niet meer achter sta. 

Door mijn eigen overtuigingen overtuig ik mezelf er van dat deze overtuigingen mezelf helemaal niet meer overtuigen. Daarom is schijven, tekenen en alle andere manieren van je eigen visie op de werkelijkheid uiten zo belangrijk. Je moet jezelf en je eigen mening dan wel belachelijk kunnen maken. Door veel fout te denken en te doen kom je vanzelf op iets wat steeds beter bij je past. Je leert daardoor jezelf te ontdekken in deze wereld. 

Daarom schijf ik in mijn dagboek, of op de tafel of op de muren. Daarom teken en schilder ik op alle ondergronden die ik maar kan vinden. Bij Kunstkot kan ik me waar ik mij wil uiten. Op de grond, op het plafond, buiten. Dat kan ik in het groot, maar ook in het klein natuurlijk in een schetsboek of schrift. Ook in dit bericht op Facebook leer ik weer een stukje van mezelf en de wereld kennen. Tijdens ons leven ontwikkelen we ons. We bouwen in ons hoofd stapje voor stapje de wereld (de werkelijkheid) na. Door steeds meer inzicht te krijgen hoe de dingen werken, hoe jij denk en waarom ik alles zie en voel zoals ik het zie, begint het steeds meer te dagen. Het is een creatief proces. 

Het is jammer dat scholen deze manier van leren niet hanteren. Er zijn uitzonderingen, maar dat is maar een druppel op een kokende plaat. Op de meeste scholen leer je alleen maar doelgericht denken. Dat staat haaks tegenover creatief denken. Door routine worden de juiste antwoorden in je hoofd geplaatst. Het tegenovergestelde van routine is spel. Door te spelen leer je te experimenteren en door te experimenteren leer je door ervaringen. Het hele leven moet dus eigenlijk een grot experiment zijn. Spelen is de juiste manier om kennis te vergaren die echt bij je past. Door te spelen sla je extra snel informatie op en wordt je spelenderwijs steeds intelligenter en wijzer. Het grote verschil met de huidige manier van lesgeven is dat het je oneindig veel plezier geeft. Je inspiratie raakt niet uitgeput. 

Ach ik kan er uren, dagen, weken over doorpraten, maar uiteindelijk moeten de mensen er toch zelf achter komen. Net zoals ik. De creatieve lessen bij Kunstkot hebben hier allemaal mee te maken. Niemand heeft het door dat ze zoveel leren, omdat er zoveel plezier wordt gemaakt. Zo kan het dus ook. 

Dus ik hoop dat ik mij alleen maar nog meer kan uiten (ook op Facebook), want dat betekent dat weer vol zit met levenslust en inspiratie.

Jeroen Boerstra 2016