Tien jaar Kunstkot!!!! 2007-2017

Wat een strijd. Wat een avontuur. Wat een geluk!

Ik ben nu tien jaar bewust opzoek naar mijzelf en echte vrijheid. Daar moest ik tien jaar geleden een woord voor zoeken. Ik noemde mijn nieuwe wereld mijn Kunstkot. Een wereld, een omgeving, waar ik volledig mezelf kon zijn en waar ik mijn visie op de werkelijkheid kon ontdekken. Een plek waar alles mogelijk was. Ik stopte met alles wat normaal voor mij was, dus kwam in vooral de eerste jaren alleen maar angsten tegen. Wat kan een mens daar veel van hebben. Toch was ik niet van plan meer om te vluchten in het oude. Ik bleef maar springen in het diepe. Op een gegeven moment was ik zo diep gesprongen en raakte daardoor vaak in paniek. Er moest zelfs 112 gebeld worden. Mijn kinderen dachten dat ik dood ging. Ik zelf toen ook. er waren vreselijke momenten bij, maar ik had ze niet willen missen. Ik ben er oneindig dankbaar voor. Wat een schatten heb ik gevonden achter al die angsten. Ik heb vooral mijn echte zelf gevonden. Met als gevolg dat ik niet meer ” normaal” aangepast kan functioneren in de maatschappij, maar dat mijn fantasiewereldje Kunstkot nu werkelijkheid is geworden. Een wereld die mij alles geeft wat ik als mens nodig heb. Ik kan hier de hele dag experimenteren en spelen. Vaak alleen of met de bezoekers die hier komen. Alle kinderen en volwassenen kan ik hier leren hoe je creatief wordt en hoe je moet spelen. Dat zijn ze al snel verleerd. Kinderen willen ook zo graag volwassen zijn, want dan voelen ze zich meer geaccepteerd. Dat doet het huidige schoolsysteem en de manier waarop wij leven hier. Dat kan zo gemakkelijk anders weet ik nu.

Ik heb dus van mijn wensen werkelijkheid kunnen maken en dat deel ik met de bezoekers. Gelukkig kwam in 2009 Wanda in mijn leven. Ook Wanda wilde in het diepe springen en dat hebben we dan ook samen gedaan. Het was een zware, boeiende en overweldigende tijd. Het is niet eenvoudig in deze maatschappij om je eigen weg te volgen, want je hoort er dan niet meer bij. We leren het ook niet op school hoe je gelukkig kan worden en hoe je jezelf kan vinden in het leven. Dat is jammer, want ze zouden je daar wel bij kunnen helpen. wat had ik graag iemand gehad die mij begreep, maar mijn familie en mijn vrienden lieten mij in de steek. Ik stond er alleen voor totdat Wanda in mijn leven kwam. We zijn gelijk getrouwd en zijn onafscheidelijk. We leven in ons Kunstkot en we ontdekken elke dag nieuwe dingen om ons heen en van ons zelf.

Wij wensen iedereen hun eigen Kunstkot. Een plek waar dromen, wensen en fantasie werkelijkheid wordt. Wij zijn ook enorm dankbaar dat zoveel kinderen fan van Kunstkot zijn. Ze voelen hoe speciaal dit wereldje is en met hoeveel liefde, wilskracht en doorzettingsvermogen dit wereldje in stand wordt gehouden. Kunstkot is geen wereld die zomaar in leven blijft. Daar moeten we elke dag hard voor werken. Kunstkot bestaat alleen door actief te blijven, te vechten en uit dankbaarheid. Wij weten ook dat we worden geholpen. Als je het goede doet vanuit heel je hart en je geeft niet op, dan wordt je geholpen. Wij noemen het God die over ons waakt en ons helpt als het nodig is. De rest moet je zelf doen. Wij moeten deze vlam laten branden. Dat is onze taak en dan komt de rest vanzelf.

Tien jaar Kunstkot! Wat vloog de tijd en wat hebben wij ongelofelijk veel meegemaakt. De camper waar we destijds een wereldreis mee wilden maken staat nog steeds achter op het terrein. Hji kost ons alleen maar geld zo, maar we kunnen hem niet weg doen. De oldtimer is geschorst, maar staat voor ons als symbool van vrijheid. Wij hoeven de wijde wereld niet meer in, want waar wij zijn, daar is Kunstkot om ons heen. Of we nu op straat zingen of in een prachtig pand. Het maakt niet uit of we arm of rijk zijn. Dat is de vrijheid die ik heb gevonden samen met mijn ware liefde, mijn vrouw Wanda.

Onze kinderen begrepen het eerst ook allemaal niet zo, maar langzaam zullen ze het in gaan zien wat voor een wonder Kunstkot eigenlijk is. Wij blijven in Kunstkot leven tot onze dood. Er is in de maatschappij geen plek zoals deze, want het is een verlengstuk van wie wij zijn. Alles om ons heen straalt Wanda en Jeroen uit. Kunstkot is uniek en verdwijnt als wij er niet meer zijn.

Ik zou nog uren kunnen doorkletsen over wat we allemaal hebben beleeft, maar ik nodig jullie gewoon uit om eens langs te komen en met ons mee te genieten. Het is veel leuker om te genieten van het nu en het resultaat van alle avonturen, dan er steeds maar bij stil te staan. Nu mag het wel eventjes, want we bestaat tien jaar en daar zijn we heel erg dankbaar voor. Bedankt God. Bedankt lieve mensen! Bedankt alle kinderen! Bedankt leven! Bedankt Kunstkot!

Jeroen Boerstra 2017