Blogs Jeroen Boerstra

Wakker Worden: De Kracht van Creativiteit in Ons Leven

Sat, 24 Feb 2024 07:53:54 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

Wakker Worden: De Kracht van Creativiteit in Ons Leven

In een wereld die voortdurend in beweging is, omringd door schermen, notificaties en een eindeloze stroom van informatie, vergeten we vaak te stoppen en echt te ervaren wat leven is. We raken verstrikt in de dagelijkse sleur, verliezen onszelf in routines en vergeten de essentie van het bestaan. Het is tijd om wakker te worden en te zien wat leven werkelijk inhoudt. Hoe? Door de transformerende kracht van creativiteit te omarmen.

Creativiteit is niet alleen het domein van kunstenaars, schrijvers of muzikanten. Het is een fundamenteel aspect van het menselijk bestaan, een inherent deel van wie we zijn. Creativiteit stelt ons in staat de wereld op nieuwe manieren te zien, te denken en te ervaren. Het biedt ons een lens waardoor we de wonderen en mogelijkheden van het leven kunnen verkennen, ver voorbij de grenzen van het alledaagse.

Creativiteit als Ontwaking

Wanneer we creatief zijn, ontwaken we. We ontdekken nieuwe perspectieven, nieuwe ideeën en nieuwe mogelijkheden. Creativiteit maakt het onzichtbare zichtbaar en transformeert het gewone in het buitengewone. Het is een uitnodiging om te experimenteren, te verkennen en te spelen, om ons ware potentieel te ontsluiten.

Maar creativiteit doet meer dan ons alleen maar nieuwe manieren van zien bieden. Het geeft ons het lef om te leven. Om risico's te nemen, om buiten de lijnen te kleuren, om onze dromen na te jagen. Creativiteit is de vonk die innovatie aanwakkert, die ons inspireert om te bouwen, te scheppen en te veranderen. Het is de drijvende kracht achter vooruitgang en de sleutel tot persoonlijke vervulling.

Lef om te Leven

Het omarmen van creativiteit vereist moed. Het vraagt ons om kwetsbaar te zijn, om te accepteren dat falen onderdeel is van het proces. Maar het is juist in die kwetsbaarheid dat we onze grootste kracht vinden. Door creatief te zijn, leren we dat mislukkingen niet het einde zijn, maar wegwijzers naar succes. We leren dat het leven niet gaat om het vermijden van risico's, maar om het omarmen ervan.

Creativiteit nodigt ons uit om authentiek te zijn, om onze unieke stem te vinden en te delen met de wereld. Het moedigt ons aan om onze passies te volgen en ons leven vorm te geven op een manier die resoneren met wie we werkelijk zijn. Dit is waar leven om draait: niet alleen bestaan, maar bloeien; niet alleen overleven, maar floreren.

Een Oproep tot Actie

Het is tijd om wakker te worden en te beseffen dat creativiteit niet een luxe is, maar een noodzaak. Het is essentieel voor ons welzijn, onze ontwikkeling en onze samenleving als geheel. Of je nu schildert, schrijft, danst, programmeert, tuiniert of kookt, elke vorm van creatieve expressie is een stap richting ontwaken.

Ik nodig je uit om de kracht van creativiteit in je eigen leven te verkennen. Laat het je wakker maken, je inspireren en je het lef geven om voluit te leven. Want in de kern van creativiteit vinden we de essentie van het leven zelf: een onbegrensde mogelijkheid om te ontdekken, te creëren en te transformeren.

Laten we samen wakker worden en de ongekende schoonheid van het leven omarmen. Door creatief te zijn, vinden we niet alleen onszelf opnieuw uit, maar ook de wereld om ons heen. Het is tijd om het lef te hebben om echt te leven.

Jeroen Boerstra

De Vlucht door een Gouden Stad: Verbeelding, Muziek, en Creatieve Expressie

Tue, 20 Feb 2024 09:18:06 GMT

De Vlucht door een Gouden Stad: Verbeelding, Muziek, en Creatieve Expressie

Als kind had ik een droom die onuitwisbaar in mijn geheugen gegrift staat, een visioen van vliegen over een gouden stad die niet alleen mijn verbeelding prikkelde, maar ook mijn gevoel van verbondenheid met een wereld voorbij de onze. Deze droom was meer dan een nachtelijke escapade; het was een reis naar een rijk van onbegrensde mogelijkheden, een afscheid van het bekende en een duik in het onbekende. De impact van deze droom op mijn leven is enorm geweest, en vormt een fundament voor mijn artistieke en muzikale voorkeuren.

De resonantie van deze droomervaring werd opnieuw aangewakkerd toen ik voor het eerst synthesizer muziek hoorde. De elektronische klanken, met hun diepe lagen en atmosferische kwaliteiten, voelden als een thuiskomst, een auditieve reflectie van diezelfde etherische reis. Deze muziek, met zijn capaciteit om het fantastische en het onverkende uit te drukken, werd onmiddellijk een medium waarin ik mij volledig kon vinden.

Deze diepe verbinding tussen de droomwereld van mijn kindertijd en mijn liefde voor synthesizer muziek is echter maar één facet van mijn creatieve expressie. Dezelfde gevoelens van verwondering, exploratie, en thuiskomen ervaar ik ook wanneer ik teken en schilder. Het proces van creëren op het canvas is voor mij een verdere ontdekkingstocht, een manier om de visioenen van mijn verbeelding tot leven te brengen en de emoties en inzichten die ik uit mijn dromen en muziek haal, te verkennen.

Tekenen en schilderen bieden mij een onmiddellijke, tactiele verbinding met de wereld van mijn verbeelding. Elke penseelstreek, elke lijn, is een echo van de vlucht over die gouden stad, een manier om de sensaties en de schoonheid die ik in mijn dromen en door muziek ervaar, vorm te geven. Deze artistieke expressie is een essentiële component van mijn zoektocht naar begrip, naar het vastleggen van de ongrijpbare schoonheid van het etherische, en naar het communiceren van mijn diepste gevoelens en gedachten.

De synergie tussen dromen, muziek, en beeldende kunst is een krachtige herinnering aan de complexiteit van menselijke ervaring en de potentie van onze creativiteit. Het is een getuigenis van hoe verschillende vormen van kunst elkaar kunnen aanvullen en versterken, en hoe ze samen een vollediger beeld kunnen schetsen van onze innerlijke wereld.

Mijn reis door dromen, muziek, en kunst is een constante ontdekking van nieuwe horizonten, een streven naar vrijheid en het onbekende. Het leert me open te staan voor de eindeloze mogelijkheden van creatieve expressie en herinnert me eraan dat, ongeacht het medium, het proces van creëren een weg naar huis is, een manier om het diepste van mijn wezen te verkennen en te delen.

Door de verwevenheid van mijn dromen, de klanken van synthesizer muziek, en de visuele expressie van tekenen en schilderen, vind ik een harmonie die mijn ziel voedt. Het is een dans van licht en kleur, geluid en stilte, die me steeds weer terugbrengt naar die gouden stad in mijn dromen, naar een plek waar alles mogelijk is en waar ik, ongeacht de vorm van mijn creatieve uiting, altijd thuis kan komen.

Ontdek ook De Hemel op Aarde: Een Leven van Volledige Creatieve Expressie

Mon, 19 Feb 2024 09:48:47 GMT

Ontdek ook De Hemel op Aarde: Een Leven van Volledige Creatieve Expressie

In de zoektocht naar een betekenisvol leven stuiten we vaak op het idee van de 'hemel op aarde' – een staat van zijn waarin vrede, geluk, en harmonie niet slechts verre dromen zijn, maar dagelijkse realiteiten. Veel mensen geloven dat dit concept onbereikbaar is, iets dat buiten onze menselijke ervaring ligt. Echter, door de diepten van onze eigen creatieve krachten te verkennen, kunnen we ontdekken dat de hemel veel dichterbij is dan we denken. Het geheim schuilt in het optimaal benutten van de zeven lagen van creativiteit die ieder van ons bezit.

Lichaam (Beweging): Het fysieke aspect van ons bestaan is de basis. Door beweging en het bewust ervaren van ons lichaam kunnen we energie en vitaliteit stimuleren, een essentiële stap op weg naar innerlijke harmonie.

Zintuigen (Waarnemen): Onze zintuigen verbinden ons met de wereld om ons heen. Door ze te scherpen, openen we ons voor de schoonheid en de wonderen van het leven, waardoor we de hemel op aarde kunnen ervaren in het hier en nu.

Emoties (Expressie, Uiten): Emoties vormen de rijke tapestry van ons mens-zijn. Ze expressief en authentiek uiten leidt tot diepe verbindingen met onszelf en anderen, waardoor ruimte ontstaat voor empathie en liefde.

Verstand (Denken en Bewustzijn): Ons verstand biedt ons de mogelijkheid om te reflecteren, te leren en te groeien. Door ons bewustzijn te ontwikkelen, kunnen we ons denken verheffen en ons leven richten naar hogere doeleinden.

Intuïtie (Eigenheid, Persoonlijkheid): Intuïtie is onze innerlijke gids, die ons leidt naar keuzes die resoneren met onze ware zelf. Het volgen van onze intuïtie versterkt onze persoonlijkheid en authenticiteit.

Instinct (Universele Verbondenheid): Dit niveau herinnert ons eraan dat we deel zijn van iets groters. Ons instinct voor universele verbondenheid brengt ons in harmonie met de natuur en de kosmos, waardoor we ons één voelen met alles.

Ziel (Innerlijk Lichaam, Beweging): De ziel is onze essentie, het diepste niveau van ons bestaan. Door in contact te komen met onze ziel, ervaren we een diep gevoel van vrede en verbondenheid, de ultieme hemel op aarde.

Elk van deze lagen heeft zijn eigen unieke creatieproces, en door ze allemaal te cultiveren en te harmoniseren, creëren we eenheid in onszelf en met de wereld om ons heen. Dit proces resulteert in een 'hemel-mindset', waarbij oneindige inzichten en inspiratie natuurlijk vloeien. Onze denkgeest wordt een tol die ronddraait, waardoor een oneindige speelruimte ontstaat waarin ware betekenis en voldoening gevonden kunnen worden.

Veel mensen blijven echter vastzitten in het ego-denken, een beperkende staat die hen weerhoudt van het ervaren van deze hemel. Door vast te houden aan oude patronen en systemen, missen ze de kans om hun ware verlangens en dromen te realiseren - dromen die van betekenis zijn voor hun gehele bestaan.

Het doorbreken van deze cyclus en het leven in de 'hemel' op aarde vereist bewustzijn, moed en de bereidheid om onze innerlijke wereld te verkennen. Het vraagt om een verschuiving in hoe we leren, werken en leven; een beweging richting een meer bewust en verbonden bestaan. Dit pad staat open voor iedereen die verlangt naar meer - naar een leven gevuld met doel, liefde, en een diep gevoel van vervulling.

Laat ons dus streven naar deze hemel op aarde, niet als een onbereikbare droom, maar als een leefbare realiteit. Door onze creatieve krachten te omarmen en te ontwikkelen, kunnen we een wereld creëren die weerspiegelt wat we in ons hart weten: dat een leven van ware betekenis en diepe verbondenheid mogelijk is, hier en nu.

Gr Jeroen

De Stilte Doorbreken: Mijn Kunst, Mijn Geloof, Mijn Ware Zelf

Mon, 19 Feb 2024 08:43:56 GMT

De Stilte Doorbreken: Mijn Kunst, Mijn Geloof, Mijn Ware Zelf

Als kunstenaar en artiest is mijn bestaan diep geworteld in expressie; een ontembare drang om alles wat in mij borrelt vorm te geven en met de wereld te delen. Deze drang is niet alleen een passie maar een noodzaak, een essentieel onderdeel van mijn wezen dat me in staat stelt mijn diepste emoties, overtuigingen en visies te verkennen en te uiten. Centraal in dit alles staat mijn geloof in God, een overtuiging zo diep en alomvattend dat het de kern van mijn identiteit en creativiteit vormt. Toch bevind ik mezelf vaak in een staat van terughoudendheid, ingehouden door de angst voor het oordeel van een wereld die soms ver verwijderd lijkt van de waarden en overtuigingen die mij dierbaar zijn.

Het is een paradoxale situatie: aan de ene kant een brandend verlangen om mijn geloof en mijn waarheid te delen, en aan de andere kant de angst om te spreken in een tijdperk waarin zoveel mensen kiezen voor een pad dat ver van hun ware zelf af ligt. Deze leegte, die zich manifesteert in de vorm van oppervlakkige waarden, materialisme en een verlies van spiritualiteit, weerhoudt mij ervan mijn stem volledig te laten horen. Het is alsof ik dans op de rand van een afgrond, constant balancerend tussen mijn innerlijke drang tot expressie en de externe druk van conformiteit.

Maar ik besef dat het kiezen voor God in wezen niets anders is dan kiezen voor mijn ware zelf. Het is een beslissing om al het onechte, alle imitaties, achter me te laten en te kiezen voor ware betekenis en doel. Wanneer ik deze keuze maak, ontdek ik een onbeschrijfelijk gevoel van vrede en zekerheid; een diep geworteld besef dat alles goed is, dat ik word gedragen en dat er voor mij wordt gezorgd op mijn ware levenspad. Dit is de essentie van God in mijn leven.

Daarom is het tijd om de stilte te doorbreken en de ketenen van terughoudendheid van me af te werpen. Het is tijd om te erkennen dat mijn geloof in God niet alleen een persoonlijke troost is, maar ook een bron van inspiratie en kracht die ik door mijn kunst en creativiteit met de wereld wil delen. Ik wil leven en creëren vanuit een plaats van authenticiteit en waarheid, onbevreesd mijn innerlijke licht laten schijnen in een wereld die soms door duisternis wordt omhuld.

Ik begrijp dat dit pad niet vrij is van uitdagingen of kritiek. Maar de beloning, de mogelijkheid om werkelijk in overeenstemming met mijn ware zelf te leven en anderen te inspireren hetzelfde te doen, is onmeetbaar waardevol. Mijn geloof en mijn kunst zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden; samen vormen ze de brug tussen mijn innerlijke wereld en de externe realiteit. Door deze verbinding te omarmen en uit te drukken, hoop ik anderen te raken en te inspireren om ook hun ware zelf te ontdekken en te leven in het licht van hun eigen geloof en waarheden.

Laat ons dus niet terugschrikken voor wie we zijn of waar we in geloven. In plaats daarvan, laten we onze stemmen verheffen, onze kunst delen, en de wereld laten zien dat er een pad is naar betekenis, naar liefde, naar God – en dat pad begint bij het omarmen van ons ware zelf.

Het Leven als een Kunstwerk: Vinden van Betekenis in Elke Keuze

Tue, 13 Feb 2024 08:41:31 GMT

Het Leven als een Kunstwerk: Vinden van Betekenis in Elke Keuze

Welkom op onze blog, waar we onze reis delen naar een leven vol betekenis, vreugde en diepgaande tevredenheid. Mijn partner Wanda en ik hebben een filosofie aangenomen die ons leven ingrijpend heeft veranderd. We zien elke dag als een doek, klaar om beschilderd te worden met de kleuren van onze keuzes, overtuigingen en passies. Hier willen we onze ervaringen en inzichten delen over hoe we het beste, en dus het meest betekenisvolle, uit alle mogelijkheden halen om ons leven en de wereld verder te ontwikkelen.

Qi-Gong en Volksdansen: Een Dans van Energie en Gemeenschap Onze reis begon met het ontdekken van Qi-Gong en volksdansen, twee praktijken die ons niet alleen fysiek hebben versterkt maar ook spiritueel hebben verrijkt. Qi-Gong heeft ons geleerd om onze innerlijke energie te beheersen en te sturen, terwijl volksdansen ons heeft verbonden met gemeenschappen en culturen van over de hele wereld. Deze activiteiten herinneren ons eraan dat beweging en ritme universele talen zijn die ons verbinden met onze essentie en met elkaar.

Veganisme: Een Spel van Smaak en Voedzaamheid Onze overgang naar het veganisme was een bewuste keuze voor gezondheid, dierenwelzijn en duurzaamheid. We hebben er een spel van gemaakt om de meest heerlijke en voedzame maaltijden te creëren, waarbij elke maaltijd een avontuur is. We delen graag onze recepten en tips met jullie, om te laten zien dat veganistisch eten zowel verrukkelijk als voedend kan zijn.

Geloof en Dankbaarheid: De Kern van Ons Bestaan Het geloof in God heeft een nieuwe dimensie van dankbaarheid in ons leven gebracht. Het stelt ons in staat om elke dag te waarderen en dankbaar te zijn voor ons bestaan en de oneindige mogelijkheden die het biedt. Ons geloof heeft ons geleerd om te leven met een open hart en een open geest, altijd zoekend naar manieren om onze dankbaarheid door daden van liefde en mededogen te tonen.

De Kunst van Kiezen: Het meest fascinerende aspect van ons leven is het besef dat er op elk moment oneindig veel mogelijkheden zijn. De kunst ligt in het kiezen van wat het meeste betekenis geeft, want die keuzes brengen ons de grootste voldoening. Dit pad van bewuste keuzes heeft ons geleerd dat het universum samenspant om ons te helpen onze ware levensdoelen te bereiken, zolang we maar trouw blijven aan wat echt belangrijk is.

Een Uitnodiging: We nodigen je uit om samen met ons op deze reis te gaan. Een reis waarin we leren, groeien, en ontdekken hoe we de meest betekenisvolle en voldoening gevende keuzes kunnen maken. We moedigen je aan om je eigen verhalen en ervaringen te delen over het vinden van betekenis in je leven. Samen kunnen we een gemeenschap opbouwen die elkaar inspireert om het leven ten volle te leven, met dankbaarheid, liefde en een diep gevoel van doel. Laten we samen het leven vieren, in al zijn complexiteit en schoonheid, en laten we nooit vergeten dat het de keuzes zijn die we maken die ons definiëren en ons leven zijn rijke textuur geven. Welkom bij ons avontuur.

Jeroen Boerstra

De sleutel tot oplossen van alle problemen

Tue, 13 Feb 2024 07:15:51 GMT

De sleutel tot oplossen van alle problemen

Door Jeroen Boerstra

In deze tijd van uitdagingen en complexiteit, heb ik nagedacht over onze rol en verantwoordelijkheid in de wereld. Het is gemakkelijk om te kijken naar de leiders en systemen om ons heen en te wachten op verandering. Echter, de ware kracht voor positieve verandering ligt binnenin onszelf. Dit is geen oproep voor grootschalige acties of onrealistische idealen, maar een herinnering aan de impact van onze dagelijkse keuzes.

Elke beslissing die we maken, van wat we consumeren tot de woorden die we gebruiken, draagt bij aan de wereld die we samen creëren. Het gaat om bewustzijn en intentie in onze handelingen. Door te kiezen voor acties die harmonie en eenheid bevorderen, zetten we stappen naar een betere toekomst. Dit betekent het ondersteunen van duurzaamheid, het tonen van mededogen en het bevorderen van begrip binnen onze gemeenschappen.

Het leven met betekenis is niet alleen een pad naar persoonlijk welzijn, maar ook een manier om bij te dragen aan het grotere geheel. Wanneer we handelen in overeenstemming met onze waarden, ervaren we een dieper gevoel van voldoening. Het is belangrijk om te erkennen dat we als mensen een inherente behoefte hebben om bij te dragen aan iets dat groter is dan onszelf. Wanneer we dit aspect van ons wezen negeren, kunnen we ons onvervuld en ontevreden voelen.

De verandering die we wensen te zien in de wereld begint bij onszelf. Het is essentieel om te beseffen dat zelfs als individuele inspanningen onopgemerkt lijken binnen het grotere geheel, ze wel degelijk van belang zijn. Onze persoonlijke keuzes en acties kunnen als inspiratie dienen voor anderen en een kettingreactie van positiviteit teweegbrengen.

Dit proces naar eenheid en harmonie is geleidelijk en vereist voortdurende zelfreflectie en aanpassing. Het is een reis van persoonlijke groei en het positief beïnvloeden van onze omgeving. Hoewel de weg soms onzeker kan zijn, is het een pad dat leidt naar een betekenisvoller en vervuld leven.

Laten we samen de verantwoordelijkheid nemen om bewust en met intentie te leven. Door elke dag kleine, betekenisvolle stappen te zetten, kunnen we samen werken aan een betere wereld. Het is een verantwoordelijkheid die we delen, een reis die we samen ondernemen.

Jeroen Boerstra

Verliefd op het Nu

Mon, 12 Feb 2024 05:27:35 GMT

Verliefd op het Nu

In onze hedendaagse maatschappij, waar het tempo van het leven sneller lijkt dan ooit en afleidingen overal op de loer liggen, is het een zeldzaamheid geworden om werkelijk in het moment te leven. We vluchten vaak in drank, verliezen onszelf in overmatig werk, verschuilen ons achter de activiteiten van onze kinderen, of zoeken constante vermaak. Maar wat als deze afleidingen ons eigenlijk meer ontberen van het leven dan ze ons bieden? Wat als het geheim om de oorsprong van het leven te voelen, niet ligt in het zoeken naar meer, maar in het omarmen van het nu?

Verliefd worden op het nu betekent dat we ons bewust worden van het moment, van de ademhaling die ons leven geeft, van de gedachten en gevoelens die door ons heen stromen zonder oordeel of afwijzing. Het betekent dat we de leegte, die we allemaal op bepaalde momenten ervaren, niet zien als een teken van onvolledigheid, maar als een ruimte vol mogelijkheden.

Deze leegte die we voelen, kan oncomfortabel zijn. Het confronteert ons met onze eenzaamheid, verveling, of ontevredenheid. Maar in plaats van deze leegte te vullen met afleidingen, nodigt het leven ons uit om er volledig in te duiken. Want wanneer we stoppen met rennen, wanneer we de stilte omarmen en de ruimte geven aan zelfreflectie, dan beginnen we de stem van ons ware zelf te horen. Die fluistering die ons vertelt over onze diepste verlangens, onze ongeleefde dromen, en de onbegrensde mogelijkheden die het leven ons biedt.

Door verliefd te worden op het nu, creëren we een intimiteit met het leven zelf. We staan ons toe om in het centrum van ons bestaan te komen, waar elke seconde telt en elke ademhaling betekenis heeft. Dit is waar we de ware essentie van het leven ontdekken, niet in de ruis van wat was of wat zal zijn, maar in de serene helderheid van het huidige moment.

De leegte die eens voelde als een afgrond, transformeert in een canvas van vrijheid. Een vrijheid om het leven te schilderen met de kleuren van onze eigen keuzes, verlangens, en dromen. Het is hier, in dit nu, dat we de kracht vinden om ons leven te vullen op een manier die resoneren met wie we werkelijk zijn.

Afleidingen kunnen ons tijdelijk verwijderen van deze leegte, maar ze brengen ons ook verder weg van onze kern, van de rijke dieptes van ons bestaan. Door te kiezen voor bewust leven, door de moed te hebben om de stilte te omarmen en door verliefd te worden op het nu, openen we de deur naar een leven vol betekenis, doel, en echte voldoening.

Laat ons dus verliefd worden op het nu. Laten we de moed vinden om de stilte te omarmen, om in de spiegel van de leegte te kijken, en te ontdekken dat we niet alleen voldoende zijn, maar dat we in deze momenten van pure aanwezigheid, in staat zijn om werkelijk te leven, te voelen, en de oorsprong van het leven te omarmen.

Jeroen Boerstra

De menselijke kwetsbaarheid: Een ontdekkingsreis naar innerlijke kracht

Sun, 11 Feb 2024 06:30:17 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

De menselijke kwetsbaarheid: Een ontdekkingsreis naar innerlijke kracht

Door Jeroen Boerstra

In de diepten van onze essentie ligt een paradox verborgen die de kern vormt van ons bestaan: onze inherente kwetsbaarheid is tegelijkertijd onze grootste bron van kracht. Deze kwetsbaarheid, diep geworteld in het menselijk bewustzijn, dient niet als een teken van zwakte, maar als een toegangspoort tot de ontwikkeling van onze denkgeest en de zeven creatieve lagen die ons uniek menselijk maken. Wanneer deze aspecten van ons wezen in harmonie functioneren, ontgrendelen we een kracht die ons vermogen tot creatie, empathie en verbinding transcendeert.

De Denkgeest en de Zeven Creatieve Lagen

Onze denkgeest, een complex en wonderbaarlijk instrument, biedt ons de mogelijkheid tot reflectie, inzicht en het voorstellen van dat wat nog niet is geweest. Het is de bewaker van onze creativiteit, logica en emoties, en wanneer het gezond functioneert, stelt het ons in staat tot ware grootsheid. De zeven creatieve lagen, die kunnen worden gezien als niveaus van bewustzijn en expressie, omvatten onze esthetische waardering, onze vermogen tot innovatie, en onze connectie met het diepere zelf en het universum. Deze lagen, wanneer volledig ontwikkeld en in balans, stellen ons in staat om te creëren met wijsheid, liefde en visie.

Angst: De Grote Saboteur

Echter, in de schaduw van onze potentie loert een krachtige tegenstander: angst. Angst heeft de verraderlijke eigenschap om onze innerlijke wereld te verduisteren en ons af te snijden van onze ware krachten. Het transformeert onze kwetsbaarheid in machteloosheid, waardoor we geneigd zijn te grijpen naar controle en dwang in een poging om ons veilig te voelen. Dit leidt tot de vorming van het ego, een constructie die dient als een vals pantser, bedoeld om ons te beschermen, maar die ons in werkelijkheid alleen maar meer isoleert.

Het Ego en Misvormde Creaties

Wanneer angst regeert en het ego de overhand neemt, wordt onze creativiteit vertroebeld. De verbinding met onze innerlijke bronnen van inspiratie en kracht wordt verstoord, waardoor we enkel in staat zijn tot het creëren van mismaakte dingen. Deze creaties, geboren uit een plek van wanhoop en controle, missen de echtheid en verbinding die onze werken kunnen kenmerken wanneer ze voortkomen uit een plek van liefde en ware zelfexpressie.

De Weg Vooruit: Omarmen van Kwetsbaarheid

De sleutel tot het ontsluiten van onze ware potentieel ligt in het omarmen van onze kwetsbaarheid, niet als een tekortkoming, maar als een bron van kracht. Door onze angsten onder ogen te zien en ons ego los te laten, kunnen we terugkeren naar een staat van openheid en ontvankelijkheid voor onze innerlijke wijsheid en creatieve impulsen. Dit pad vereist moed, zelfreflectie en een toewijding aan persoonlijke groei.

In deze reis naar zelfontdekking en authentieke creatie, is het belangrijk om een gemeenschap van gelijkgestemden te vinden, waar ondersteuning en begrip deel uitmaken van het genezingsproces. Door samen te werken, kunnen we een wereld bouwen waarin kwetsbaarheid wordt gezien als een teken van moed en de poort naar echte creatieve expressie en menselijke verbinding.

In deze ontdekkingsreis zijn we niet alleen. Samen kunnen we de diepten van onze kwetsbaarheid verkennen en de onmetelijke kracht ontgrendelen die daar ligt te wachten, ons leidend naar een toekomst waarin we niet langer worden beperkt door angst, maar worden gedreven door liefde en verbondenheid.

De zeven creatieve lagen van de mens

1. Lichaam: Het Fysieke Vat

Ons lichaam is de eerste laag, de fysieke manifestatie van ons zijn, die ons in staat stelt te interacteren met de materiële wereld. Het is via het lichaam dat we ervaringen verzamelen, van de eenvoudigste aanraking tot de meest complexe acties. Deze laag herinnert ons aan de belangrijkheid van zorg en respect voor ons fysieke zelf.

2. Zintuigen: De Poorten naar de Wereld

De tweede laag, de zintuigen, dienen als onze directe verbinding met de omgeving. Zij filteren informatie en ervaringen, en zijn cruciaal voor onze perceptie van de wereld. Het bewust gebruik van onze zintuigen kan onze ervaringen verrijken en onze verbinding met het moment verdiepen.

3. Emoties: Het Spectrum van Beleving

Emoties vormen de derde laag en zijn de kleuren waarmee we de tekening van ons leven invullen. Ze zijn de reacties op onze ervaringen en gedachten, en beïnvloeden sterk ons besluitvormingsproces. Het herkennen en begrijpen van onze emoties is essentieel voor emotionele intelligentie en welzijn.

4. Verstand: Het Middelpunt van Bewustzijn

Het verstand, of het middelpunt van ons bewustzijn, is de vierde laag. Het fungeert als de bestuurder van onze gedachten en overtuigingen, en vormt de basis van ons vermogen tot rationeel denken en beslissen. Dit is waar we onze ideeën vormen en onze realiteit construeren.

5. Intuïtie: De Stille Stem Binnenin

Intuïtie, de vijfde laag, is onze innerlijke gids, een subtiele stem die ons leidt voorbij de grenzen van het rationele verstand. Het is een bron van diep weten en inzicht, vaak genegeerd in een wereld die hoog waarde hecht aan logica en bewijs.

6. Instinct: De Oerkracht

Ons instinct, de zesde laag, is de oerkracht die ons drijft. Het is onze intuïtieve trek naar overleving en voortplanting, diep geworteld in ons DNA. In de moderne wereld is het leren luisteren naar en interpreteren van onze instincten een kunst op zich.

7. Ziel: De Eeuwige Essentie

De zevende en laatste laag is onze ziel, het eeuwige aspect van ons zijn dat onze diepste essentie en spirituele verbinding vertegenwoordigt. Het is de bron van onze hoogste aspiraties en het diepste verlangen naar verbinding met iets groter dan onszelf.

Van Kwetsbaarheid naar Kracht

Het erkennen en omarmen van deze zeven lagen van de denkgeest biedt ons een pad naar binnen, naar een plek waar kwetsbaarheid transformeert in kracht. Angst, vaak voortkomend uit een disbalans binnen deze lagen, kan worden overwonnen door bewuste ontwikkeling en integratie van elk aspect van ons wezen.

Gr Jeroen

Tijd is Alles: Het Leven Volgens Mijn Hart

Sat, 10 Feb 2024 08:54:06 GMT

Tijd is Alles: Het Leven Volgens Mijn Hart

In plaats van de uren tegen mij te laten werken, kies ik ervoor om elke dag tijd te hebben om te doen wat mijn hart me ingeeft. Dit manifest van vrijheid en liefde heeft mijn dagen gevuld met activiteiten die mijn ziel voeden en mij en mijn geliefde, Wanda, dichter bij elkaar brengen.

Elke dag is een nieuw avontuur, een onbeschreven blad waarop ik speel, schilder, zing, muziek maak, teken, dans, en qigong beoefen. Deze creatieve uitspattingen zijn niet zomaar hobby's; ze zijn de essentie van mijn bestaan, de zuurstof voor mijn creatieve geest. Dansen, in het bijzonder volksdans met Wanda, is een viering van onze gedeelde passies en de culturele rijkdom die ons verbindt. Daarnaast omarm ik de kunst van het nietsdoen, een vaardigheid die in onze hedendaagse maatschappij vaak ondergewaardeerd wordt. Het zijn de momenten van stilte en bezinning die de luidste echo in mijn hart achterlaten.

Ons huis is een toevluchtsoord van liefde en creativiteit, bewoond door ons en onze zeven katten, die elke dag licht en vreugde in ons leven brengen. Deze kleine wezens met hun onvoorwaardelijke liefde en speelsheid herinneren ons eraan dat geluk in de kleinste momenten gevonden kan worden.

In het weekend transformeert ons leven in een magische wereld waarin we kinderfeestjes organiseren in ons creatieve pretpark. Het zien van de vreugde en verwondering in de ogen van kinderen en hun ouders vult ons hart met een onbeschrijflijk geluk. Ons doel is om niet alleen een dag van plezier te bieden, maar ook om een zaadje van creativiteit en verbeelding in de harten van deze jonge zielen te planten.

Door de week breiden we onze passie voor creativiteit uit door workshops te geven aan basisscholen, ook binnen de grenzen van ons grote pretpark. Deze workshops zijn meer dan alleen een les; ze zijn een kans voor ons om onze liefde voor kunst te delen en kinderen te inspireren hun eigen creatieve pad te volgen.

De keuze om tijd te omarmen en te leven volgens wat mijn hart me ingeeft, heeft me geleerd dat tijd inderdaad alles is. Het is niet de vijand die we moeten verslaan, maar een kostbaar geschenk dat we moeten koesteren. Samen met Wanda heb ik een leven gecreëerd dat niet gemeten wordt in uren, maar in momenten van liefde, creativiteit, en vreugde. In dit leven is elke seconde een kostbaar juweel, en ik ben dankbaar voor elke tik van de klok die ons herinnert aan de oneindige mogelijkheden die tijd ons biedt.

Jeroen Boerstra

50 Jaar Jong: Hoe Creativiteit Mij Jonger Doet Voelen Dan Ooit

Thu, 08 Feb 2024 15:04:54 GMT

50 Jaar Jong: Hoe Creativiteit Mij Jonger Doet Voelen Dan Ooit

Op de drempel van mijn 50e levensjaar had ik verwacht dat ik mij zou wentelen in de nostalgie van 'de goede oude tijd'. In plaats daarvan vind ik mezelf jonger voelend dan ooit, volledig ondergedompeld in een wereld van ongebreidelde creativiteit en expressie. Dit is geen verhaal van het ontwijken van de realiteit, maar een viering van leven, leren en constant evolueren. Vandaag deel ik met jullie hoe tekenen, schilderen, muziek maken, zingen, dansen, en Qigong niet alleen mijn dagelijkse routines hebben verrijkt, maar ook mijn geest jeugdig en levendig hebben gehouden.

Creativiteit als Levenselixer

Creativiteit is mijn elixer geworden. Het begint met de ochtendzon die door mijn raam schijnt, mijn penseel dat danst op het ritme van mijn ademhaling, en mijn vingers die over het canvas glijden, kleuren en vormen tot leven brengend. Er is iets magisch aan de manier waarop een blanco pagina of doek zich transformeert in een verhaal, mijn verhaal, verteld in tinten en lijnen.

Muziek en Beweging: Vrijheid in Expressie

Muziek heeft altijd een speciale plaats in mijn hart gehad, maar nooit had ik gedacht dat ik op mijn 50e nog nieuwe instrumenten zou leren bespelen of mijn eigen liedjes zou schrijven. Elke noot die ik speel of zing, is een herinnering dat leeftijd slechts een getal is, en dat passie tijdloos is. Dansen, in welke vorm dan ook, van swingende moves in de woonkamer tot gestructureerde Qigong-oefeningen, heeft me geleerd om in het moment te leven, mijn lichaam te waarderen en de schoonheid van beweging te omarmen.

Gek Doen: Het Geheime Ingrediënt

Misschien wel het meest bevrijdende aspect van mijn creatieve reis is de bereidheid om 'gek te doen'. In een wereld die vaak te serieus en gestructureerd lijkt, biedt gek doen een broodnodige ontsnapping. Het herinnert me eraan dat plezier hebben, lachen om jezelf en het breken van de dagelijkse sleur essentieel zijn voor een jeugdige geest.

Qigong: Harmonie en Balans

Qigong, met zijn vloeiende bewegingen en diepe ademhaling, heeft me geleerd over de kracht van stilte en de waarde van innerlijke vrede. Deze oude Chinese kunstvorm is meer dan alleen lichamelijke oefening; het is meditatie in beweging, een manier om harmonie tussen lichaam en geest te vinden en te onderhouden.

Terugkijkend en Vooruitkijkend

Terwijl ik terugkijk op de afgelopen 50 jaar, besef ik dat het de momenten van creativiteit en expressie zijn die het meest levendig in mijn herinnering blijven. Het zijn deze momenten die me hebben gevormd, me hebben geleerd om flexibel te zijn, en me hebben voorbereid op de volgende 50 jaar. Ik sta versteld van hoe jong ik me voel, niet ondanks mijn leeftijd, maar dankzij de keuzes die ik elke dag maak om creatief te zijn, te leren en te groeien.

Dus hier ben ik, 50 jaar jong, met een hart vol verhalen en een ziel die verlangt naar meer. Ik nodig iedereen uit om de kracht van creativiteit te ontdekken en te ervaren hoe het de geest kan verjongen en het leven kan verrijken. Want ongeacht onze leeftijd, het is nooit te laat om te creëren, te dromen en te dansen op het ritme van ons eigen unieke lied.

De Sleutel tot Succes: Volledige Overgave aan je Passie

Wed, 07 Feb 2024 14:34:33 GMT

De Sleutel tot Succes: Volledige Overgave aan je Passie

In een wereld waar het streven naar succes vaak gepaard gaat met onzekerheid en tegenslagen, heb ik een eenvoudige waarheid ontdekt die de basis vormt van mijn levensfilosofie: alles is mogelijk als je er volledig voor gaat, vooral als je iets doet dat natuurlijk voor je voelt. Deze benadering heeft niet alleen de manier waarop ik mijn doelen nastreef getransformeerd, maar het heeft ook geleid tot een leven vol vervulling en succes.

Een Pad van Moeiteloosheid

Wat betekent het om iets te doen dat "als vanzelf gaat"? Voor mij betekent het een pad kiezen dat in lijn is met mijn innerlijke drijfveren en passies. Het is het soort werk of activiteit waarbij tijd irrelevant wordt en waarbij elke actie voelt als een natuurlijke uitdrukking van wie ik ben. Dit gevoel van moeiteloosheid is de sleutel tot het ontgrendelen van een oneindig potentieel, omdat het niet alleen leidt tot betere resultaten, maar ook tot een dieper gevoel van tevredenheid en geluk.

Overgave aan de Passie

Volledige overgave aan je passie betekent meer dan alleen hard werken; het betekent jezelf onderdompelen in wat je doet met elke vezel van je wezen. Het is een staat van zijn waarin je geen onderscheid meer maakt tussen werk en spel, omdat je activiteiten je zoveel voldoening geven dat je je geen leven zonder kunt voorstellen. Deze overgave heeft me in staat gesteld om door te zetten, zelfs op de moeilijkste dagen, omdat mijn passie me de kracht en motivatie geeft om verder te gaan.

Het Omarmen van Uitdagingen

Zelfs wanneer je iets doet dat natuurlijk voor je voelt, zijn uitdagingen onvermijdelijk. Het verschil is hoe je deze uitdagingen benadert. Voor mij zijn het kansen om te leren en te groeien, niet belemmeringen op mijn pad. Deze mindset heeft me geholpen om veerkrachtig te blijven, zelfs wanneer de omstandigheden minder dan ideaal zijn. Het is het vertrouwen dat, zolang ik trouw blijf aan mijn passie, elke hindernis overwonnen kan worden.

Succes als Een Natuurlijk Bijproduct

Als ik terugkijk op mijn reis, realiseer ik me dat mijn grootste successen zijn gekomen op momenten dat ik volledig opging in mijn passie. Deze successen waren geen einddoel op zich, maar eerder een natuurlijk bijproduct van mijn toewijding en liefde voor wat ik doe. Het is een herinnering dat wanneer je je hart volgt en je volledig overgeeft aan je passies, succes volgt op een manier die moeiteloos en voldoening gevend is.

Een Boodschap van Hoop

Mijn verhaal is er een van hoop en inspiratie voor iedereen die op zoek is naar hun pad van passie en succes. Het laat zien dat, door trouw te blijven aan jezelf en je dromen na te jagen met volledige overgave, alles binnen bereik ligt. Het is een uitnodiging om diep in jezelf te graven, je ware passies te ontdekken, en de moed te hebben om er volledig voor te gaan. Want als iets echt als vanzelf gaat, is er geen limiet aan wat je kunt bereiken.

Waarom Ik Kies om een Universalist te Zijn: Een Reis door Mijn Eenzame, Creatieve Pad

Mon, 05 Feb 2024 07:26:35 GMT

Waarom Ik Kies om een Universalist te Zijn: Een Reis door Mijn Eenzame, Creatieve Pad

In de stilte van mijn eigen gezelschap, op een pad bezaaid met de unieke stenen van mijn creativiteit, heb ik ontdekt wat het betekent om werkelijk te leven, te voelen, en te geloven. Dit is geen verhaal van eenzaamheid in de schaduw van afzondering, maar eerder een odyssee van zelfontdekking, verlicht door de fakkel van universalisme. Hier deel ik met jou, beste lezer, waarom ik kies om een universalist te zijn, gedreven door de ervaringen die ik heb opgedaan op mijn eigen, vaak eenzame, creatieve pad.

De Echo van Universele Liefde

Op momenten waarop de echo's van mijn voetstappen in mijn creatieve reis de enige antwoorden leken die ik kon vinden, vond ik troost in de gedachte dat er een universele liefde bestaat die ons allen omarmt. Deze liefde, die geen grenzen kent van tijd of ruimte, werd de gidslicht van mijn bestaan. In de stilte vond ik een diepe verbinding met een liefde zo groot, dat het iedereen raakt, ongeacht pad of plaats in de wereld. Dit inzicht gaf mij kracht om door te gaan, om mijn eenzaamheid te omarmen als een kans voor innerlijke groei en begrip.

Creativiteit als Brug

Mijn creativiteit, hoewel vaak een bron van isolatie, werd de brug die mij verbond met het universele. Elk kunstwerk, elk geschreven woord, werd een echo van de universele waarheden die ik begon te begrijpen. Deze expressies van mijn ziel werden middelen om te communiceren met een wereld die verder reikt dan mijn directe omgeving, raken aan iets diep menselijks dat ons allen verbindt. Door mijn werk deel ik niet alleen mijn verhaal, maar ook het verhaal van elk wezen op deze planeet.

Het Omarmen van Diversiteit

Door mijn eenzame reis heb ik geleerd de prachtige diversiteit van het leven te omarmen. Elk wezen, elke cultuur draagt een stukje van de universele puzzel bij. In mijn streven om een universalist te zijn, heb ik geleerd niet alleen tolerantie te oefenen, maar ook diepe waardering voor de verschillende manieren waarop leven zich uitdrukt. Deze diversiteit, in plaats van een bron van verdeeldheid, is een testament van de rijke complexiteit en schoonheid van de schepping.

De Kracht van Geloof

Mijn keuze om een universalist te zijn, is uiteindelijk een keuze van geloof. Geloof in een universele goedheid, liefde, en verbinding die ons allen overstijgt. Dit geloof heeft mij geholpen om niet alleen mijn eigen pad te begrijpen, maar ook de paden van anderen met empathie en mededogen te zien. Het heeft mij de kracht gegeven om te blijven creëren, lief te hebben, en te leven met een open hart, zelfs in de gezichten van afwijzing of onbegrip.

Tot Slot

Mijn pad, hoewel eenzaam en uniek, heeft mij geleid naar de ontdekking van iets veel groters dan mezelf: een universeel web van liefde en verbinding. Als universalist kies ik ervoor om deze waarheden te omarmen, om te leven met een hart wijd open voor alle ervaringen die het leven te bieden heeft. In deze reis, bezaaid met creatie en introspectie, heb ik niet alleen mezelf gevonden, maar ook een diepere verbinding met de wereld om mij heen.

Laten we samen de moed vinden om onze unieke paden te bewandelen, wetende dat we uiteindelijk verbonden zijn door de universele draden van liefde en menselijkheid.

Jeroen Boerstra

Ontgrendel het Geheim van Passie: Leef, Lach en Verdien

Sat, 03 Feb 2024 08:44:56 GMT

Ontgrendel het Geheim van Passie: Leef, Lach en Verdien

Welkom op deze inspirerende reis waar we het hebben over het ontgrendelen van het ultieme geheim van een vervuld leven: het vinden van je passie en het maken van plezier elke dag. Dit is niet zomaar een filosofie; het is een levenswijze die de sleutel kan zijn tot niet alleen persoonlijk geluk maar ook financieel succes. Laten we samen duiken in de magische wereld van passie, plezier, en de flow van het leven.

De Kracht van Plezier

Het leven is te kort om dagen te verspillen aan werk dat ons geen voldoening geeft. Het maken van plezier in wat we doen, is niet alleen essentieel voor ons welzijn, maar het is ook de motor achter creativiteit en innovatie. Wanneer we genieten van de taken die we uitvoeren, transformeert werk in plezier, en de grenzen tussen spelen en werken vervagen. Dit is waar de magie gebeurt; dit is waar passies worden ontdekt en ontwikkeld.

Passie als Kompas

Maar hoe vinden we onze passie? Het begint allemaal met exploratie en zelfontdekking. Sta jezelf toe om nieuwe interesses te verkennen, buiten je comfortzone te treden, en te luisteren naar wat je hart je vertelt. Het ontwikkelen van een passie is een reis, geen bestemming. Het vereist tijd, geduld, en vooral, doorzettingsvermogen.

Leven in de Flow

Als je eenmaal je passie hebt gevonden en begint te doen wat je liefhebt, zul je merken dat je vaker in een staat van 'flow' bent. Flow is die magische toestand waarin tijd lijkt te stoppen, en je volledig opgaat in wat je doet. Het is de ultieme uitdrukking van het leven in het moment, en het is waar ware voldoening wordt gevonden.

Van Passie naar Winst

Je vraagt je misschien af: "Hoe kan ik leven van mijn passie?" Het antwoord ligt in de bereidheid om jezelf te uiten en je werk te delen met de wereld. In het digitale tijdperk zijn er eindeloze platforms en mogelijkheden om je passies te uiten. Of je nu een kunstenaar, schrijver, muzikant, of ondernemer bent, er is een publiek voor jouw unieke talenten en interesses.

De Reis Begint Nu

De reis naar het volgen van je passie en het leven in de flow is een persoonlijke en unieke ervaring voor iedereen. Het vereist moed om je ware zelf te volgen en te investeren in wat je echt gelukkig maakt. Maar de beloning is onbetaalbaar: een leven vol vreugde, voldoening, en ja, financiële vrijheid.

Dus waar wacht je nog op? Neem vandaag nog de eerste stap op de reis naar het vinden van je passie. Sta jezelf toe om te dromen, te verkennen, en bovenal, plezier te maken. Onthoud dat in de wereld van passie en plezier, het verdienen van geld slechts een bijproduct is van het doen van wat je liefhebt.

Leef je beste leven in de flow, omarm je passies, en kijk hoe de wereld zich opent met mogelijkheden die je nooit voor mogelijk had gehouden.

Jeroen Boerstra

Licht in de Schaduw: Hoe te Strijden tegen de Zwaarte van Negativiteit

Fri, 02 Feb 2024 08:24:48 GMT

Licht in de Schaduw: Hoe te Strijden tegen de Zwaarte van Negativiteit

In de schaduw van ons dagelijks bestaan, verscholen achter de façade van sociale interacties, bestaat een fenomeen dat zowel subtiel als destructief is: de negatieve zwaargewichten. Deze entiteiten, of ze nu menselijk zijn of zich manifesteren in de vorm van media zoals praatprogramma's en nieuwsberichten, dragen een zwaarte met zich mee die, indien ongecontroleerd, ons kan meetrekken naar een leegte van pessimisme en wanhoop. Het herkennen en weerstaan van deze negatieve krachten is niet alleen essentieel voor ons persoonlijke welzijn, maar ook voor onze collectieve veerkracht.

Negatieve zwaargewichten zijn, in hun menselijke vorm, individuen die een aura van pessimisme, cynisme en soms regelrechte negativiteit uitstralen. Hun aanwezigheid kan een ruimte vullen met een voelbare zwaarte, een sfeer waarin hoop en positiviteit lijken te verdampen. Dit zijn de mensen die, bewust of onbewust, geneigd zijn het slechtste in situaties en in anderen te zien, en die deze visie graag delen. Hun invloed kan subtiel zijn, zoals een terloopse negatieve opmerking, of overweldigend, zoals een constante stroom van pessimistische uitspraken en gedragingen.

Net zo invloedrijk zijn de media-entiteiten die deze rol op zich nemen. Praatprogramma's, nieuwsuitzendingen en sociale media platforms kunnen fungeren als megafoons voor negativiteit, waarbij sensationele, angst-inducerende of conflict-gedreven inhoud wordt verkozen boven evenwichtige of positieve berichtgeving. Deze stroom van negativiteit kan ons wereldbeeld vervormen, ons doen geloven dat duisternis alomtegenwoordig is, zelfs wanneer lichtpuntjes aanwezig zijn.

Het weerstaan van deze negatieve zwaargewichten begint met herkenning. Het is van cruciaal belang om bewust te zijn van hun aanwezigheid en de invloed die ze op ons kunnen hebben. Dit bewustzijn stelt ons in staat om actieve keuzes te maken over hoe we met deze invloeden omgaan, in plaats van passief toe te staan dat ze onze perceptie en gemoedstoestand beïnvloeden.

Eenmaal herkend, is het essentieel om ons te wapenen tegen deze negatieve invloeden. Dit kan door ons te omringen met positiviteit, hetzij door relaties met mensen die hoop en optimisme uitstralen, hetzij door het consumeren van media die een evenwichtige kijk op de wereld bieden. Creativiteit speelt hierbij een sleutelrol; het stelt ons in staat om alternatieve perspectieven te verkennen, om schoonheid en hoop te vinden in situaties waar anderen misschien alleen duisternis zien.

Creatief denken is een krachtig wapen tegen negativiteit. Het moedigt ons aan om voorbij de oppervlakte te kijken, om vragen te stellen en om zelf antwoorden te creëren. Dit proces helpt ons niet alleen om negatieve zwaargewichten te ontwijken, maar ook om actief bij te dragen aan een meer positieve omgeving.

In de strijd tegen negatieve zwaargewichten is onze grootste bondgenoot onze eigen mentaliteit. Door te kiezen voor hoop boven wanhoop, actie boven apathie, en liefde boven angst, kunnen we een licht zijn in de duisternis. Het is een strijd die zowel intern als extern is, maar het is er een die de moeite waard is om te voeren. Want in het eind, is het door het omarmen van het licht dat we de schaduwen kunnen verdrijven.

Jeroen Boerstra

Deel 3: Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum en je Ware Creativiteit

Wed, 31 Jan 2024 08:24:20 GMT

Deel 3: Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum en je Ware Creativiteit

Het ontsluiten van ons innerlijke universum begint met de kracht van verbeelding. Het is de verbeelding die de luiken van ons ruimteschip, de metaforische representatie van onze geest, opent en ons een blik gunt in de uitgestrekte speelruimte van onze innerlijke wereld. Dit is waar onze meest authentieke creatieve processen ontstaan en bloeien.

Elk van de zeven creatieve lagen van ons wezen - lichaam, zintuigen, emotie, verstand, intuïtie, instinct en ziel - kan worden voorgesteld als een cirkel met acht punten. Deze punten symboliseren de veelzijdige aspecten en mogelijkheden van elke laag. Wanneer we beginnen met organisch creëren, een proces waarin we onze natuurlijke neigingen en impulsen volgen, komen deze punten in beweging. Dit zet op zijn beurt de tol, ons ruimteschip, in beweging, waardoor onze verbeeldingskracht exponentieel toeneemt.

Deze groeiende verbeeldingskracht is essentieel. Het is de lens waardoor het innerlijke universum zichtbaar wordt, een wereld vol kleuren, vormen en mogelijkheden die ver voorbij onze alledaagse realiteit reiken. Het is een plek waar onze diepste dromen en aspiraties vorm kunnen krijgen, waar onze meest innovatieve ideeën en visies kunnen ontluiken.

Bovendien, wanneer onze verbeeldingskracht groeit en ons innerlijke universum zich ontvouwt, begint er een fascinerend proces van samensmelting. Ons innerlijke universum - een wereld van persoonlijke creativiteit, inzichten en dromen - begint te integreren met het buitenuniversum, de externe realiteit waarin we leven. Dit is geen letterlijke samenvloeiing, maar eerder een symbolische integratie, waarbij de grenzen tussen onze innerlijke belevingen en de buitenwereld vervagen.

Dit samensmelten zorgt voor een krachtige dynamiek. Onze externe ervaringen worden verrijkt door onze innerlijke reizen, terwijl onze innerlijke wereld wordt gevoed en geïnspireerd door onze interacties met de buitenwereld. Het is een continue dialoog tussen binnen en buiten, waarbij elk aspect van onze ervaring bijdraagt aan een rijker, dieper begrip van onszelf en de wereld om ons heen.

In deze ruimte van samensmelting vinden we een plaats van ware creatieve vrijheid. Hier kunnen we onze meest authentieke zelf zijn, grenzen verleggen, nieuwe werelden verkennen en een leven vormgeven dat echt resoneert met wie we zijn. Het is een plek waar onze verbeelding niet alleen een vlucht is van de realiteit, maar een essentieel instrument wordt voor persoonlijke groei en transformatie. In deze ontzagwekkende ruimte van verbeeldingskracht ligt het potentieel voor eindeloze creatie, ontdekking en zelfexpressie.

Deel 2: Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum en je Ware Creativiteit

Wed, 31 Jan 2024 07:45:18 GMT

Deel 2: Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum en je Ware Creativiteit

Om de diepten van het innerlijke universum te verkennen, is het essentieel om te begrijpen hoe ons persoonlijke ruimteschip – een metafoor voor onze geest en bewustzijn – in elkaar zit. Dit ruimteschip is uniek gevormd door de zeven bestaanslagen van ons wezen: lichaam, zintuigen, emotie, verstand, intuïtie, instinct en ziel. Het doorgronden van elk van deze lagen en hun creatieve processen is als het verkrijgen van de sleutel tot het starten van dit ruimteschip en het ontsluiten van het innerlijke universum.

De eerste stap in deze reis is het leren kennen van elke laag. Beginnend bij het lichaam, de meest tastbare en zichtbare laag, leren we hoe onze fysieke aanwezigheid en acties ons kunnen leiden en beïnvloeden. Dan verkennen we de zintuigen, die ons leren de wereld om ons heen op een rijkere, diepere manier waar te nemen. Emotionele creativiteit helpt ons om onze gevoelens en emoties te uiten en te delen. Het verstand, dat in het centrum van ons ruimteschip ligt, biedt ons de mogelijkheid om na te denken, te analyseren en te plannen.

Intuïtie opent een venster naar ons diepere zelf en onze unieke inzichten, terwijl het instinct ons helpt om onze natuurlijke impulsen en reacties te begrijpen. Ten slotte brengt de ziel, de diepste laag, ons in contact met de kern van ons bestaan, onze levensenergie en inspiratie.

Door elk van deze lagen te begrijpen en te ontwikkelen, zetten we ons ruimteschip in werking. Dit is niet slechts een passieve ervaring; het vereist actieve betrokkenheid, experimenteren en creativiteit. Het is een dynamisch proces waarbij elke laag zijn eigen unieke bijdrage levert aan het grotere geheel.

Als dit ruimteschip eenmaal in werking is gesteld, openbaart zich een innerlijk universum – een oneindige speelruimte waar onze gedachten, dromen en ideeën vrij kunnen bewegen en zich kunnen ontvouwen. In deze ruimte zijn de mogelijkheden eindeloos; we kunnen verbindingen leggen die voorheen ondenkbaar waren, nieuwe ideeën creëren en onszelf opnieuw uitvinden.

De reis door het innerlijke universum is een ontdekkingsreis naar zelfkennis, creatieve expressie en persoonlijke groei. Het is een pad dat niet alleen leidt tot een dieper begrip van onszelf, maar ook tot een rijker, meer vervuld leven. In deze innerlijke speelruimte vinden we de vrijheid om te zijn wie we werkelijk zijn en om ons volledige potentieel te verkennen en te realiseren.

In het hart van onze innerlijke ontdekkingsreis staat een ruimteschip, uniek gevormd door de zeven bestaanslagen van de menselijke ervaring. Elk van deze lagen draagt bij aan de vorming van een complex, dynamisch geheel, vergelijkbaar met een tol in beweging.

Lichaam - De Materiële en Bewegingslaag : Dit is de meest tastbare laag, de basis van fysieke aanwezigheid en actie. Het is de bron van lichamelijke creativiteit, een gebied waarin de kracht en behendigheid van het lichaam worden gevierd en benut. In deze laag wordt de fysieke wereld ervaren en beïnvloed.
Zintuigen - De Waarnemingslaag : Hier leren we de wereld om ons heen waar te nemen met al onze zintuigen. Deze laag stimuleert ons om dieper te kijken, te luisteren, te voelen, te proeven en te ruiken. Het verfijnt onze perceptie en opent de deur naar rijkere, zintuigelijke ervaringen en creaties.
Emotie - De Expressielaag : Emotionele creativiteit gaat over het vermogen om gevoelens en emoties vrij en evenwichtig tot uitdrukking te brengen. Deze laag moedigt ons aan om ons hart te openen, empathie te tonen en diepere verbindingen met anderen en onszelf te vormen.
Verstand - De Cognitieve Kern : Het verstand, met ons bewustzijn als middelpunt, vormt het zwaartepunt van ons innerlijke universum. Wanneer alle lagen in harmonie functioneren, biedt het verstand richting, balans, ondersteuning en natuurlijke vooruitgang, vergelijkbaar met gyroscopische krachten. Dit is waar onze gedachten en ideeën vorm krijgen.
Intuïtie - De Laag van Eigenheid : Deze laag omvat de kennis van ons ware zelf. Goed ontwikkelde intuïtieve creativiteit stelt ons in staat om te luisteren naar onze innerlijke stem en beslissingen te nemen die echt bij ons passen.
Instinct - De Verbindende Laag : Instinctieve creativiteit bevindt zich in het spanningsveld tussen vechten en vluchten. Deze laag bevat de wijsheid van ons collectieve onderbewustzijn, waarin kennis van het geheel wordt gedeeld en waaruit we individueel unieke inzichten en richtingen halen.
Ziel - De Laag van Levensenergie : De ziel is onze diepste essentie, de bron van levenskracht en inspiratie. Communicatie met de ziel brengt verwondering, dankbaarheid en een diep vertrouwen in het bestaan. Het herinnert ons eraan dat we hier met een doel zijn en dat alles, hoe het ook loopt, in essentie goed is.

Deze lagen, gestapeld met tussenruimten, vormen samen de tol, met het lichaam als het bovenste punt en de ziel als de basis. Het verstand, met het bewustzijn in het centrum, vormt de middelste en grootste ring, de kern die het geheel in balans houdt. Dit ruimteschip van de geest is een voertuig voor onze innerlijke reis, een reis die ons steeds dichter bij ons ware zelf brengt.

De Eindeloze Reis door het Innerlijke Universum: Een Expeditie van Zelfontdekking

In onze voortdurende ontdekkingsreis door het innerlijke universum, een reis die we ondernemen aan boord van ons unieke ruimteschip - de metafoor voor onze geest en bewustzijn - is het essentieel om de diepe verbinding tussen de verschillende lagen van ons bestaan te erkennen. Deze lagen, variërend van het fysieke tot het spirituele, zijn niet geïsoleerd; ze vormen samen een symfonie van menselijke ervaring, elk element essentieel voor de harmonie van het geheel.

De sleutel tot het navigeren door dit complexe landschap is zelfbewustzijn. Net als een ervaren piloot die zijn schip door onbekende sterrenstelsels leidt, moeten we reflecteren en ons bewust zijn van onze innerlijke staat. Deze introspectie stelt ons in staat om met grotere helderheid en doelgerichtheid te handelen.

Het leven brengt onvermijdelijk uitdagingen met zich mee, maar binnen de context van ons innerlijke universum zijn deze niet slechts obstakels; ze zijn cruciale onderdelen van onze reis. Ze dagen ons uit om te groeien, ons ruimteschip aan te passen en sterker te worden. Net als zwarte gaten en meteorietstormen in de ruimte, bieden deze moeilijkheden ons de kans om onze creativiteit en veerkracht te testen.

Een belangrijk aspect van deze reis is het besef dat het nooit voltooid is. Er is geen eindpunt, geen definitieve bestemming. Ons innerlijke universum is altijd in beweging, altijd aan het uitbreiden. Onze reis is een continu proces van ontdekking en herontdekking, een oneindig pad van persoonlijke evolutie.

Onze dromen en verbeelding spelen een cruciale rol in deze reis. Ze zijn niet slechts middelen om te ontsnappen aan de realiteit, maar eerder essentiële instrumenten die ons helpen nieuwe paden te verkennen en de grenzen van ons begrip te verleggen. Ze fungeren als een kaart die ons door de meest afgelegen en mysterieuze delen van ons innerlijke universum leidt.

Mindfulness en meditatie zijn als instrumenten die ons helpen om ons ruimteschip met grotere finesse en bewustzijn te besturen. Ze creëren een ruimte van stilte en rust in ons verstand, waardoor onze intuïtie en innerlijke wijsheid naar de voorgrond kunnen treden.

Tot slot is het belangrijk om te begrijpen hoe onze innerlijke reis onze externe realiteit beïnvloedt. De manier waarop we onszelf en onze wereld waarnemen, wordt diepgaand gevormd door onze innerlijke staat. Door ons innerlijk werk te omarmen, kunnen we niet alleen ons eigen leven verrijken, maar ook bijdragen aan een positievere, meer betekenisvolle wereld om ons heen.

Deze reis door het innerlijke universum is niet alleen een expeditie van zelfontdekking, maar ook een avontuur van creatie, transformatie en oneindige mogelijkheden. Het is een pad dat ons uitnodigt om de volheid van ons menselijk potentieel te verkennen en te realiseren, ons eraan herinnerend dat de grootste reizen die we kunnen ondernemen, die binnenin ons zijn.

Gr Jeroen

Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum en je Ware Creativiteit

Wed, 31 Jan 2024 05:14:27 GMT

Stap in je Ruimteschip: Ontdek het Innerlijke Universum

In de eindeloze diepten van onze geest ligt een universum verborgen, zo rijk en uitgestrekt dat het enkel door de lens van een krachtige verbeelding zichtbaar wordt. Dit is de wereld van het innerlijke universum, een plek waar de grenzen van het mogelijke continu worden uitgedaagd en herschreven. In de hedendaagse maatschappij, waar ons leven, werk en leerproces gedomineerd worden door een nadruk op prestaties, angst en strijd, blijft onze verbeeldingskracht vaak onbenut. Ons ego, gevormd door deze externe drukken, houdt ons bewustzijn gevangen, beperkend tot een smal perspectief. Maar het hoeft niet zo te zijn. Stel je voor: een denkgeest als een ruimteschip in de vorm van een tol, waarin alle zeven menselijke creatieve bestaanslagen - lichaam, zintuigen, emotie, verstand, intuïtie, instinct en ziel - in harmonie samenwerken.

Dit ruimteschip is geen statische entiteit, maar een dynamisch, steeds evoluerend wezen, voortdurend op zoek naar nieuwe balansen en inzichten. In dit ruimteschip zijn het lichaam en de ziel de uitersten, met het verstand als ons bewustzijn in het midden. Dit centrum stuurt het geheel, navigerend door de ruimtes van onze gedachten en dromen. De verbeeldingskracht ontstaat door de samenwerking en interactie van deze zeven lagen, een krachtveld creërend waarbinnen een oneindige speelruimte zich ontvouwt. Wanneer we toegang krijgen tot deze speelruimte, begint alles in ons hoofd te verschuiven. We kunnen verleden, heden en toekomst met elkaar verbinden, externe en interne invloeden samensmelten tot nieuwe gehelen. Dit is een doorlopend, dynamisch proces, een oneindige cyclus van creatie en hercreatie. In deze staat van voortdurende vernieuwing, vinden we nieuwe betekenissen en bezielen we ons leven en bestaan. Er ontstaat een nieuw evenwicht, een eenheid, een harmonie. We leven in onze waarheid.

De kracht van dit ruimteschip ligt in zijn vermogen om ons te bevrijden van de beperkingen van ons ego, ons in staat te stellen om verder te kijken dan de strijd en prestaties van het dagelijkse leven. Het geeft ons de ruimte om te groeien, te ontwikkelen en uiteindelijk, om onszelf volledig te realiseren. Dus, stel je open voor het innerlijke universum binnenin je. Laat je verbeelding de vrijheid om je naar plaatsen te leiden die je nog nooit eerder hebt gezien of ervaren. Het is een reis die elke stap waard is, een ontdekkingsreis naar het ware potentieel van je geest. In dit proces van zelfontdekking en innerlijke reizen, vinden we een sleutel tot het oplossen van een universeel menselijk mysterie: de knagende leegte die velen van ons voelen. Deze leegte, vaak ongrijpbaar en ondefinieerbaar, is een symptoom van een ongebruikt of onderbenut innerlijk universum. Wanneer ons ruimteschip volledig operationeel is, verandert de leegte in een oneindige ruimte, het universum waarin we ware vrijheid ervaren. De leegte die ieder mens voelt is niets anders dan het innerlijke universum dat roept en ontdekt wil worden. Als je niet meer bang bent voor deze leegte, zet je alle creatieve lagen in werking. Je zoekt het niet meer buiten jezelf, maar je vindt het binnen in je.

Zodra de zeven creatieve lagen van ons wezen - lichaam, zintuigen, emotie, verstand, intuïtie, instinct en ziel - harmonieus samenwerken, beginnen passies, levensdoelen en missies duidelijk te worden. Deze elementen vormen de brandstof van ons ruimteschip, ze stuwen ons voort, ze geven richting en betekenis aan onze reis. Dit proces leidt tot een diep gevoel van zingeving en voldoening. Ons leven krijgt een duidelijke betekenis en doel. In een wereld waar veel mensen worstelen met een gevoel van onvervuldheid, zien we vaak de drang naar externe validatie: de schreeuw om aandacht, de behoefte om bewonderd te worden. Dit zijn tekenen van een onontdekt of onbenut innerlijk universum. Wanneer we echter onze eigen innerlijke ruimtes verkennen en beginnen te begrijpen, kunnen we deze leegte opvullen met iets veel authentieker en bevredigender. Deze vervulling wordt niet gevonden in externe lof of materiële successen, maar in het proces van creatie zelf. De mens is, in zijn essentie, een creatief wezen, geboren om ideeën, dromen en aspiraties tot leven te brengen. Door ons volledig onder te dompelen in creatieve processen, activeren we alle zeven lagen van onze denkgeest. Dit stelt ons ruimteschip in staat om op zijn meest efficiënte en effectieve manier te functioneren, ons leidend naar een innerlijk universum dat nog groter en wonderbaarlijker is dan het uitgestrekte universum buiten ons. Het is in dit uitgestrekte innerlijke universum dat we de ware omvang van onze mogelijkheden ontdekken, waar we leren dat onze verbeeldingskracht geen grenzen kent.

Door ons bewustzijn hierin onder te dompelen, transformeren we niet alleen onze eigen perceptie van het leven, maar beïnvloeden we ook de wereld om ons heen op positieve en duurzame manieren. In deze staat van zijn, overstijgen we de oppervlakkigheden van het dagelijkse leven en treden we een rijk van oneindige mogelijkheden binnen. Dit is niet alleen een reis van zelfontdekking, maar ook een reis van zelfcreatie, waarin we voortdurend onszelf en onze realiteit herschrijven. Hier, in de diepten van ons innerlijke universum, vinden we de ultieme vrijheid en de ware essentie van het leven.

Gr Jeroen

De verborgen angst voor vrijheid die veel mensen hebben

Mon, 29 Jan 2024 15:56:09 GMT

De verborgen angst voor vrijheid die veel mensen hebben
Door Jeroen Boerstra

Angst voor vrijheid klinkt misschien als een tegenstrijdigheid. Vrijheid wordt vaak gezien als het ultieme doel, een toestand van volledige autonomie en zelfexpressie. Maar wat als ik je vertel dat veel van ons, misschien zonder het te weten, een diepgewortelde angst voor deze vrijheid hebben?

Vrijheid is als een onbeschreven blad papier. Het biedt onbeperkte mogelijkheden, een kans om iets unieks en persoonlijks te creëren. Maar tegelijkertijd kan deze onbeperkte potentie overweldigend zijn. Waar begin je? Wat als je een fout maakt? Wat als wat je creëert niet goed genoeg is? Deze vragen leiden ons vaak naar een pad van comfort en voorspelbaarheid. We vullen onze dagen met routines, werk, en alledaags vermaak - allemaal zaken die ons een gevoel van veiligheid en stabiliteit geven.

Maar in werkelijkheid zijn dit vaak afleidingen, manieren om de leegte van het papier niet onder ogen te hoeven zien. Het probleem met deze benadering is dat het ons weerhoudt van zelfontdekking en persoonlijke groei. Zonder de confrontatie met die leegte, zonder de uitdaging om deze te vullen op onze eigen unieke manier, lopen we het risico onszelf nooit echt te kennen. Dus, hoe overwinnen we deze angst voor vrijheid? Het begint met zelfbewustzijn. We moeten onszelf de moeilijke vragen stellen: Wie ben ik echt? Wat zijn mijn passies, mijn angsten, mijn dromen? Het vereist moed om deze vragen te beantwoorden, om te erkennen dat wat we tot nu toe hebben gedaan misschien meer een reactie was op onze omgeving dan een uitdrukking van onze ware zelf. Zodra we een beter begrip van onszelf hebben, kunnen we beginnen met het invullen van dat lege blad.

Dit betekent niet dat we onze verantwoordelijkheden of routines moeten verwaarlozen, maar wel dat we ruimte moeten maken voor zelfexpressie en -ontwikkeling. Het kan iets eenvoudigs zijn, zoals het oppakken van een hobby waar we altijd al van hebben gedroomd, of iets groters, zoals een carrièrewijziging die meer in lijn is met onze passies. De reis naar het overwinnen van de angst voor vrijheid is niet gemakkelijk. Het vereist voortdurende zelfreflectie en de bereidheid om buiten onze comfortzones te treden. Maar het is ook een ongelooflijk lonende reis.

Door onze eigen unieke weg te vinden, kunnen we een leven creëren dat niet alleen voldoening geeft, maar ook een diepere betekenis heeft. Vrijheid is niet iets om bang voor te zijn. Het is een uitnodiging om onszelf te ontdekken en te uiten op de meest authentieke manier. Laten we de uitdaging aangaan en het witte blad van ons leven met kleur en passie vullen.

Jeroen Boerstra

Speel het Leven: Een Oproep tot Vreugde en Vrijheid

Mon, 29 Jan 2024 07:55:46 GMT

Speel het Leven: Een Oproep tot Vreugde en Vrijheid

Waarom blijven zoveel van ons aan de zijlijn staan in het spel van het leven? Wanneer hebben we besloten dat spelen, dansen, zingen, en het uiten van onze ware emoties alleen voor kinderen zijn? In mijn eigen leven heb ik ervoor gekozen om deze conventies te doorbreken. Ik speel elke dag, maak muziek, dans, zing, schilder, en omarm zowel lachen als huilen. Dit is mijn uitnodiging aan jullie, een oproep om weer de vreugde van het leven te ervaren.

In onze samenleving worden volwassenen vaak verwacht zich 'volwassen' te gedragen. Dit betekent meestal serieus zijn, verantwoordelijkheden dragen, en passend handelen. Maar wie bepaalt wat passend is? Waarom zou dansen op straat, zingen in de regen of schilderen in een park als onvolwassen of ongepast worden beschouwd?

Ik geloof dat een van de grootste belemmeringen zelfbewustzijn en angst voor beoordeling is. We zijn bang om vreemd aangekeken te worden, om niet serieus genomen te worden. Maar wat als we die angst loslaten? Wat als we onszelf toestaan om vrij en ongeremd te zijn?

De druk van het dagelijks leven - werk, financiën, familie - kan het moeilijk maken om tijd te vinden voor speelsheid en creativiteit. Maar is dit niet juist de reden waarom we het nodig hebben? Om een balans te vinden, om ons leven te verrijken, om ons mens te voelen?

Mijn boodschap is simpel: het is nooit te laat om te spelen, om jezelf te uiten, om de vreugde van het leven volledig te omarmen. Of je nu danst, zingt, schildert, of gewoon lacht met vrienden, deze momenten van vrijheid en geluk zijn wat het leven de moeite waard maken.

Laten we de verbeeldingskracht en het plezier van onze kindertijd herontdekken. Laten we de regels die ons beperken, uitdagen. Laten we dansen op straat, zingen in de regen, en lachen zonder reden. Dit is niet alleen een oproep tot plezier, maar ook tot vrijheid - de vrijheid om onszelf te zijn, om volledig en ongeremd te leven.

Ik nodig jullie uit om met mij mee te doen in deze dans van het leven. Om de muren van conventie af te breken en de lucht van vrijheid in te ademen. Het leven is te kort en te waardevol om aan de zijlijn te staan. Laten we spelen.

Gr Jeroen

Ik hoor nergens meer bij, daarom hoor ik overal bij!

Sat, 27 Jan 2024 08:52:26 GMT

Ik hoor nergens meer bij, daarom hoor ik overal bij!

Heb je ooit het gevoel ervaren dat je tegelijkertijd overal en nergens thuishoort? Dit paradoxale gevoel is een constante in mijn leven, maar het is verre van onaangenaam. Het is eerder een verrijkende ervaring die mijn perspectief op de wereld en haar veelzijdige inwoners heeft verbreed.

In onze samenleving zijn we geneigd onszelf te definiëren door specifieke labels en groepen. Echter, op een dag besefte ik dat deze labels beperkend zijn en niet de volledige weerspiegeling van wie ik ben of kan zijn. Wat als ik zowel alles als niets kon zijn? Deze gedachte leidde mij tot een dieper begrip van de wereld om mij heen.

Het is fascinerend te beseffen dat elk individu, elke cultuur en elk idee een deel van de waarheid in zich draagt. Wanneer we luisteren naar diverse perspectieven, wordt het duidelijk dat er niet slechts één enkele 'juiste' manier is. Elke visie draagt bij aan een rijker en vollediger begrip van onze complexe wereld.

Deze realisatie heeft mij geleid tot het waarderen van diversiteit in al haar vormen. Elk individu brengt iets unieks naar de tafel, en deze unieke bijdragen vormen samen een prachtig, dynamisch geheel. Door deze veelheid aan perspectieven te omarmen, ontstaan er nieuwe mogelijkheden en creatieve paden.

Ik heb gekozen voor verbinding boven verdeling. Dit betekent niet dat ik geen eigen standpunten heb, maar dat ik deze zie als onderdeel van een groter geheel. Mijn mening is slechts één stukje van een uitgebreide puzzel.

In conclusie, het ergens en nergens bij horen heeft mij een vorm van vrijheid gebracht die ik voorheen niet kende. Het heeft me geleerd dat in een wereld waar iedereen op hun eigen manier gelijk heeft, we allen een essentieel onderdeel vormen van het veelkleurige tapijt van het leven.

Ik nodig u uit om te reflecteren op deze gedachten. Voelt u zich ook wel eens verbonden met het allesomvattende, terwijl u tegelijkertijd uw unieke individuele plaats inneemt?

Deze versie behoudt een persoonlijke toon, maar met een formelere benadering en structuur, waardoor het geschikt is voor een breder lezerspubliek dat geïnteresseerd is in reflectieve en diepgaande onderwerpen. Voel je vrij om dit aan te passen aan jouw eigen stijl en ervaringen.

Jeroen Boerstra

Het Revolutioneren van Onderwijs: Op Weg Naar SpeelWijs Onderwijs

Sat, 27 Jan 2024 06:54:09 GMT

Het Revolutioneren van Onderwijs: Op Weg Naar SpeelWijs Onderwijs

Vandaag wil ik met jullie iets heel bijzonders delen, iets waar ik diep gepassioneerd over ben en waar ik de komende jaren mijn hart en ziel in ga steken: "SpeelWijs Onderwijs". Dit is geen gewoon onderwijsproject. Het is een revolutie, een nieuwe manier van denken over onderwijs, voortgekomen uit mijn eigen ervaringen en inzichten. We zien dat veel kinderen hun verbeeldingskracht en creativiteit, dus hun ware zijn snel verliezen. Ik weet dat echte, blijvende verandering van binnenuit moet komen, en dat is precies wat we met "SpeelWijs Onderwijs" willen bereiken.

Het onderwijs moet nodig hervormd worden om verschillende redenen:

Veranderende Wereld: De wereld verandert snel door technologische vooruitgang en globalisering. Het onderwijs moet zich aanpassen om leerlingen voor te bereiden op de uitdagingen en kansen van de 21e eeuw.

Individuele Behoeften: Elke leerling is uniek. Hervorming kan helpen om onderwijs meer gepersonaliseerd en flexibel te maken, zodat het beter aansluit bij individuele leerstijlen en behoeften.

Creativiteit en Innovatie: De toekomst vraagt om creatieve denkers en innovators. Het onderwijs moet ruimte bieden voor creativiteit, kritisch denken en probleemoplossende vaardigheden.

Maatschappelijke Verantwoordelijkheid: Onderwijs speelt een cruciale rol in het vormen van verantwoordelijke, geïnformeerde burgers. Hervormingen kunnen bijdragen aan een meer inclusieve en duurzame samenleving.

Technologie-integratie: Effectief gebruik van technologie in het onderwijs kan het leren verrijken en toegankelijker maken, maar vereist een doordachte integratie in het curriculum.

In essentie gaat het bij onderwijshervorming om het updaten en verbeteren van onderwijssystemen om te voldoen aan de veranderende eisen van de moderne wereld en om alle leerlingen te helpen hun volledige potentieel te bereiken.

Waarom SpeelWijs Onderwijs gaat helpen:

Het unieke aan "SpeelWijs Onderwijs" is dat we onderwijs zien als een holistische reis, waarbij we elk aspect van een kind's ontwikkeling koesteren. We richten ons op zeven essentiële bestaanslagen die de basis vormen van onze dagelijkse thema's. Deze zeven bestaanslagen zijn niet zomaar gekozen; ze vertegenwoordigen de verschillende facetten van menselijke groei en ontwikkeling. Door elke creatieve bestaanslaag te integreren in een compleet leersysteem is er werkelijk sprake van een optimale algemene vorming van elk kind.

Maandag is gewijd aan het instinct. We focussen op samenwerken en vertrouwen op natuurlijke neigingen. Door groepsactiviteiten leren kinderen hoe ze hun instincten kunnen volgen en effectief kunnen samenwerken met anderen.

Op dinsdag duiken we in de intuïtie en creativiteit. Deze dag staat in het teken van kunst, muziek, en creatief denken. We moedigen kinderen aan om hun verbeelding de vrije loop te laten en hun unieke expressie te vinden.

Woensdag is de dag van het verstand. We richten ons op logisch denken, probleemoplossing en kritisch nadenken. Het is een dag voor wetenschappelijke experimenten, wiskundige puzzels, en logische spelletjes.

Donderdag staat in het teken van emotie en expressie. Op deze dag leren kinderen hun emoties te begrijpen en te uiten. Dit kan zijn door middel van rollenspellen, verhalen vertellen of kunstprojecten die helpen bij het uitdrukken van gevoelens.

Vrijdag draait om de zintuigen en waarneming. Het is een dag waarop we de wereld om ons heen verkennen, door natuurwandelingen, sensorische activiteiten, en observatieoefeningen.

Zaterdag is voor het lichaam en beweging. Dit is een actieve dag met sport, dans, yoga, en andere fysieke activiteiten. Het is een dag waarop ouders worden aangemoedigd om samen met hun kinderen actief te zijn, wat de lichamelijke gezondheid en het welzijn bevordert.

Zondag is voor de ziel gaat en gaat over zelfbewustzijn en innerlijke rust. Het is de dag waarop we de kinderen leren stilstaan bij zichzelf, rust en kalmte oefenen en spelenderwijs reflecteren op wie ze zijn en wat ze voelen.

Deze zeven bestaanslagen vormen de kern van "SpeelWijs Onderwijs". Ze bieden een rijk en compleet optimaal leerlandschap voor kinderen, waarbij elke dag een ander facet van hun persoonlijkheid en capaciteiten belicht wordt. Maar dit alles kan niet slagen zonder de samenwerking en inzet van docenten, ouders en de gemeenschap. "SpeelWijs Onderwijs" is een oproep tot actie, een uitnodiging om samen een beweging te creëren die verandering brengt van binnenuit. Hoe? Dat ga ik de komende tijd vormgeven en ontdekken. Ik begin met een website en vanuit daar laten we het verder groeien en bloeien. Het eerste zaadje is geplant.

Jeroen Boerstra

De Zeven Beproevingen van het Leven: Een Diepere Blik op Onze Innerlijke Reis

Fri, 26 Jan 2024 13:51:54 GMT

De Zeven Beproevingen van het Leven: Een Diepere Blik op Onze Innerlijke Reis

Het leven is als een epische reis, een pad bezaaid met uitdagingen en beproevingen die ons vormen en transformeren. We hoeven alleen maar naar de symbolische betekenis van zeven van deze uitdagingen te kijken om inzicht te krijgen in onze innerlijke reis en hoe we onze verschillende lagen van bestaan met elkaar kunnen verbinden.

De Strijd in het Moeras (Fysieke Laag): Dit staat symbool voor onze fysieke reis, waarin we geconfronteerd worden met lichamelijke obstakels en moeilijkheden. Het leert ons dat we voor ons lichaam moeten zorgen en de fysieke uitdagingen moeten omarmen om te kunnen groeien.
De Beklimming van de Uitdaging (Zintuiglijke Laag): Onze zintuigen zijn de poorten tot de wereld om ons heen. Het beklimmen van deze uitdaging herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om bewust te zijn van onze omgeving en te leren van wat we waarnemen.
Het Dal van Innerlijke Strijd (Emotionele Laag): Hier duiken we in de diepten van onze emoties en relaties. Het dal van innerlijke strijd leert ons dat het begrijpen en beheersen van onze emoties essentieel is voor onze innerlijke groei.
De Donkere Mentale Reis (Mentale Laag): Ons verstand is een krachtig instrument. Deze beproeving herinnert ons eraan dat we mentale kracht moeten ontwikkelen om moeilijke situaties het hoofd te bieden en problemen op te lossen.
Het Kasteel van Innerlijke Twijfel (Intuïtieve Laag): Onze innerlijke intuïtie en geloof kunnen ons leiden in tijden van onzekerheid. Het kasteel van innerlijke twijfel herinnert ons eraan dat soms vertrouwen op innerlijke overtuigingen de weg voorwaarts is.
De Morele Tegenstellingen (Morele Laag): Het leven confronteert ons vaak met morele keuzes. Deze beproeving leert ons hoe we ons morele kompas kunnen ontwikkelen en ethische beslissingen kunnen nemen, zelfs in complexe situaties.
De Oversteek naar Verlichting (Spirituele Laag): Uiteindelijk is er de diepste laag van onze innerlijke reis, de spirituele reis naar betekenis en verlichting. Dit is waar we onze ziel zuiveren en streven naar spirituele groei.

Deze zeven symbolische beproevingen bieden een kader voor het begrijpen van onze eigen reis van zelfontdekking en innerlijke groei. Door bewust te zijn van onze fysieke, zintuiglijke, emotionele, mentale, intuïtieve, morele en spirituele lagen, kunnen we een dieper begrip van onszelf en de wereld om ons heen bereiken. Laat deze beproevingen je inspireren om op jouw unieke innerlijke reis te gaan, met de overtuiging dat elke uitdaging een kans is om te groeien en te evolueren.

Jeroen Boerstra

17 Jaar Vrijheid: Een Reis door Angst, Ontdekking en Groei

Fri, 26 Jan 2024 12:03:14 GMT

17 Jaar Vrijheid: Een Reis door Angst, Ontdekking en Groei

Zeventien jaar geleden nam ik een sprong in het diepe, een duik in de onbekende vrijheid. Het was een reis die niet alleen mijn grenzen verlegde, maar ook mijn perspectief op het leven fundamenteel veranderde. Ik heb geleerd om door de muren van angst heen te breken, en ontdekte daarachter onverwachte schatten.

Mijn reis begon met het trotseren van mijn grootste angsten. Het voelde als het doorbreken van dikke, ondoordringbare muren. Achter elke muur lag een nieuwe uitdaging, maar ook een nieuwe kans. Met elke stap die ik zette, ontdekte ik meer over mezelf en de wereld om mij heen.

Op mijn pad kwam ik drie vijanden tegen: controle, veiligheid en goedkeuring. Deze vijanden probeerden me in mijn oude patronen te houden, mijn groei te belemmeren. Maar door ze buiten mijn denkgeest te houden, kon ik mijn ware potentieel ontsluiten. Elke dag werd ik sterker, meer in balans en vrijer.

Ook ik kende momenten van zwakte, waarin paniekaanvallen me overvielen. Deze momenten waren zwaar, maar leerden me ook iets belangrijks. Ze maakten me sterker, gaven me de kracht om op te staan en verder te groeien. Door deze ervaringen ontdekte ik de veerkracht die diep in mij verscholen lag.

Een belangrijk aspect van mijn reis was het blijven spelen met het leven. Door creatief te zijn in mijn denken en doen, hield ik mijn geest jong en vitaal. Creativiteit hielp me om flexibel te blijven, om te gaan met veranderingen en om altijd open te staan voor nieuwe ervaringen.

Na 17 jaar in de vrijheid kan ik zeggen dat ik gegroeid en gebloeid heb op manieren die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Elke ervaring, goed of slecht, heeft bijgedragen aan wie ik nu ben. Deze reis heeft me gemaakt tot een sterkere, wijzere en meer vervulde persoon.

Jeroen Boerstra

Spelen met het bestaan

Thu, 25 Jan 2024 15:23:24 GMT

Spelen met het bestaan

In mijn reis door het leven heb ik talloze wegen bewandeld op zoek naar succes en geluk. Maar de meest waardevolle ontdekking die ik heb gedaan, is verrassend eenvoudig: het spelen met het hele bestaan.

Spelen, een woord dat vaak geassocieerd wordt met kinderlijke onbezorgdheid, is voor mij de essentie van ware vreugde en groei geworden. In plaats van me te richten op het geforceerd najagen van doelen en het bereiken van traditioneel gedefinieerd succes, heb ik geleerd om met het leven te dansen, om te experimenteren, risico's te nemen, en vooral, om plezier te hebben in het proces.

Deze speelse benadering heeft mijn perspectief op succes volledig veranderd. Vroeger was succes voor mij een einddoel, een piek om te bereiken, vaak met veel inspanning en strijd. Maar al die dingen die ik met kracht en controle probeerde te forceren, zijn uiteindelijk vervlogen, net als schaduwen in de avondzon.

Maar wanneer ik speel, wanneer ik het leven benader met een open hart, nieuwsgierigheid en een bereidheid om te leren en te verkennen, gebeuren er wonderbaarlijke dingen. Ik heb ontdekt dat door te spelen met ideeën, projecten, en relaties, deze zich natuurlijk ontwikkelen, net als een bos dat in zijn eigen tempo groeit tot sterke, stevige bomen.

Spelen betekent voor mij ook het loslaten van angst voor falen. In een spel is elke beweging een experiment, elke uitkomst een kans om te leren. Deze houding heeft me bevrijd van de ketenen van perfectionisme en angst, en heeft me in staat gesteld om met meer moed en creativiteit te leven.

Ik heb ook geleerd dat spelen niet betekent dat je niet serieus bent over je leven of je ambities. Integendeel, het is een manier om volledig betrokken en aanwezig te zijn in wat je doet, terwijl je toch lichtheid en vreugde behoudt. Het is een kunst om te balanceren tussen toewijding en flexibiliteit, tussen planning en spontaniteit.

Door te spelen met het bestaan, heb ik de mooiste dingen op mijn pad gevonden. Of het nu gaat om diepe, zinvolle relaties, succes in mijn creatieve ondernemingen, of gewoon de dagelijkse vreugde van het leven, spelen heeft me gebracht waar pure inspanning nooit kon.

In dit spel van het leven ben ik zowel de speler als de schepper, voortdurend evoluerend en groeiend. Dit is mijn pad naar echt succes, een succes dat niet alleen meetbaar is in prestaties, maar vooral in hoe gelukkig en vervuld ik me voel.

Dus, voor iedereen die worstelt met het vinden van hun pad naar succes en geluk, nodig ik je uit om te spelen. Speel met het leven, speel met je dromen, en kijk hoe jouw wereld zich op wonderbaarlijke wijze ontvouwt.

Jeroen Boerstra

De Kracht van Creatie: Mijn Reis door de Zeven Lagen van Bestaan

Thu, 25 Jan 2024 15:11:01 GMT

De Kracht van Creatie: Mijn Reis door de Zeven Lagen van Bestaan

Als individu op een eindeloze ontdekkingstocht in het leven, heb ik vaak gestaan tegenover de uitgestrekte leegte die soms opduikt in de menselijke ervaring. Deze leegte, een ruimte van verlangen en onvervulde behoeften, is een fenomeen dat velen van ons kennen. Maar door mijn reis, heb ik ontdekt hoe ik deze leegte kan transformeren door de kracht van mijn denkgeest actief te gebruiken.

In mijn begrip bestaat de denkgeest uit zeven creatieve bestaanslagen, elk met zijn eigen unieke eigenschappen en mogelijkheden. Door deze lagen bewust te activeren en mijn creatieprocessen in gang te zetten, heb ik de sleutel gevonden tot het opvullen van de leegte die zich soms in mijn leven voordoet.

Het begint allemaal met het opzijzetten van mijn ego. Dit aspect van het zelf, hoewel noodzakelijk voor bepaalde functies, kan vaak een barrière vormen voor echte groei en zelfontdekking. Door mijn ego aan de kant te schuiven, open ik mijzelf voor een dieper niveau van bewustzijn en begrip. Het is in deze ruimte dat mijn denkgeest het meest vruchtbaar wordt, vrij van de beperkingen en vooringenomenheid die het ego vaak oplegt.

Elke dag neem ik de tijd om mijn denkgeest te activeren, bewust verbinding makend met elke laag van mijn bestaan. Dit kan door meditatie, reflectie, creatieve expressie, of zelfs gewoon stil zijn en luisteren naar wat mijn innerlijke stem te zeggen heeft. In deze momenten van diepe verbinding, ontstaan ideeën, inspiraties en inzichten die de leegte vullen met iets veel krachtigers en betekenisvollers.

Deze praktijk heeft me geleerd dat de leegte geen permanente staat is, maar eerder een uitnodiging voor transformatie en groei. Het is een teken dat er ruimte is voor iets nieuws, iets creatiefs, iets dat voortkomt uit de diepste delen van mijn zijn.

Dus, wanneer ik nu geconfronteerd word met momenten van leegte, verwelkom ik ze als kansen. Kansen om dieper in mijn denkgeest te duiken, om de creatieve processen die daar wachten op te wekken, en om mezelf opnieuw uit te vinden in de eindeloze dans van het leven.

De Verborgen Kracht van Niks Doen

Sun, 21 Jan 2024 10:53:31 GMT

De Verborgen Kracht van Niks Doen

In een wereld die draait op constante beweging en hoge verwachtingen lijkt het idee van "niks doen" misschien vreemd. Maar wat als ik je vertel dat juist in die momenten van ontspanning een verborgen creatieve kracht schuilt?

Ik beken: ik ben een fervente aanhanger van regelmatig niks doen. In plaats van non-stop bezig te zijn, geef ik mezelf regelmatig de ruimte om te niksen. En raad eens? Juist door vaak even de pauzeknop in te drukken, merk ik dat ik uiteindelijk meer gedaan krijg. Mijn brein laadt op, nieuwe ideeën krijgen de kans om te ontkiemen, en frisse perspectieven vinden hun weg naar binnen.

Je brein, bevrijd van de constante druk en stress, begint te floreren. Het is als een tuin die tot leven komt na een verfrissende regenbui. Die ogenschijnlijk luie momenten bieden ruimte voor helderheid en zelfreflectie.

Maar er is meer aan de hand. "Niks doen" is niet alleen een paspoort naar een creatieve brainstorm, maar ook een uitnodiging voor je brein om vrij te dansen. Zonder de belasting van prestatiedruk kan je geest onverwachte verbindingen maken en nieuwe ideeën laten ontluiken.

En laten we eerlijk zijn, ontspannen is ook gewoon goed voor de ziel. Het is als een mini-vakantie voor jezelf. In een wereld die vaak schreeuwt "Doe iets!", is het omarmen van niks doen als een verademing voor je geest en ziel.

Dus hier is het idee: plan niet af en toe, maar heel vaak bewust wat tijd in voor ontspanning. Of het nu gaat om meditatie, een rustige wandeling, of gewoon even zitten zonder schuldgevoelens. Het doel is niet om de wereld te ontvluchten, maar om bewust ruimte te maken voor rust en stilte, waarin je gedachten de vrijheid hebben om te dwalen.

In een wereld die soms lijkt te draaien om non-stop activiteit, is het hoog tijd om de ongelooflijke kracht van niks doen te omarmen. Het is niet alleen een moment van ontspanning, maar ook een speeltuin voor creativiteit en persoonlijke groei. Dus, laat heel vaak bewust het "niks doen" toe, ontspan en ontdek welke geweldige ideeën er kunnen opbloeien uit de schijnbare leegte. Geniet van je ontspanning!

Jeroen Boerstra

Schilderen zoals een Vogel Zingt: Een Kleurrijk Levensdoek

Fri, 19 Jan 2024 13:07:51 GMT

Schilderen zoals een Vogel Zingt: Een Kleurrijk Levensdoek

In de betoverende woorden van Claude Monet, "Schilderen zoals een vogel zingt," ontdekken we niet alleen een artistieke leidraad, maar een levensfilosofie die onze dagelijkse ervaringen tot een levendig canvas maakt.

Monet, de meester van kleur en licht, nodigt ons uit om het leven te benaderen als een voortdurend schilderij. "Schilderen zoals een vogel zingt" roept op tot het vastleggen van de levendige tonen van ons bestaan, vergelijkbaar met de kleurrijke klanken van een vogelgezang in een enkele penseelstreek.

Deze filosofie brengt de vrijheid van zelfexpressie naar voren, zowel op het doek als in het leven. Het vraagt om het vliegen van je creativiteit als een vrije vogel, zonder de beperkingen van conformiteit. Laat jezelf zien in de wereld met de ongeremde levendigheid van je ware kleuren.

Het kleurrijke leven dat Monet schilderde, vertaalt zich naar de levendige paletten van ons dagelijks bestaan. Elk moment, zoals elke penseelstreek, draagt bij aan de unieke schoonheid van het totale schilderij. Schilder je levensdoek met een diversiteit aan ervaringen en laat het een bruisende compositie zijn.

Net zoals vogels in het heden hun lied zingen, nodigt Monet ons uit om te leven in het nu. Elk moment, hoe eenvoudig ook, heeft de potentie om een meeslepende melodie te zijn. Luister naar de harmonieën om je heen, bewonder de nuances van het dagelijks leven en ontdek de rijkdom in de simpelste tonen.

Dus laten we schilderen zoals een vogel zingt, ons leven vormgeven als een meeslepende symfonie waarin we elke dag bijdragen aan het prachtige kunstwerk dat we aan het creëren zijn. In deze kleurrijke reis van zelfexpressie en waardering voor het moment, laten we onze eigen unieke melodieën toevoegen aan het levendige levensdoek dat zich voor ons ontvouwt.

Jeroen Boerstra

Strijden tegen het kwaad in mijn hoofd

Thu, 18 Jan 2024 12:35:37 GMT

Strijden tegen het kwaad in mijn hoofd

In de schaduwen van mijn gedachten, ontketent zich dagelijks een innerlijke strijd tegen een onzichtbare tegenstander - een duivel die me verleidt met zijn venijnige fluisteringen. Dit duivelse stemmetje, als een donkere wolk die boven mijn hoofd hangt, probeert me te overtuigen dat mijn eigen weg een pad is bezaaid met mislukkingen en onzekerheden.

Maar te midden van deze donkere symfonie hoor ik ook een ander geluid, een zachte melodie die me uitnodigt om in het licht te blijven. Het is een innerlijke roep om mijn eigen kracht te omarmen, om trouw te blijven aan mijn authentieke zelf, zelfs als de wereld om me heen schreeuwt om conformiteit.

Het grijze grauwe van conformiteit probeert me in zijn klauwen te houden, me te verstikken in een zee van uniformiteit. Maar diep van binnen weet ik dat mijn ware essentie schittert in mijn eigen unieke kleuren. De duivel probeert me te overtuigen dat het veiliger is om in de schaduw te blijven, maar het is de roep van het licht die me aanmoedigt om te stralen in mijn eigen schittering.

Deze strijd is niet alleen een worsteling met externe verwachtingen, maar ook een innerlijke reis naar zelfliefde. Het is een constante herinnering dat mijn eigenwaarde niet afhangt van de goedkeuring van anderen. Elke stap die ik zet op mijn eigen pad is een daad van zelfliefde, een bewuste keuze om te geloven in mijn capaciteiten, ongeacht de stemmen die anders beweren.

Om in het licht te blijven, omarm ik de kracht van positiviteit en omring mezelf met degenen die mijn groei ondersteunen. Deze blog is een eerbetoon aan zelfexpressie, een viering van mijn eigen reis temidden van de chaos van de wereld. Het is een uitnodiging aan anderen die, net als ik, vechten tegen hun eigen innerlijke demonen, om samen te komen en te delen in de kracht van onze unieke verhalen.

Dus hier ben ik, een reiziger op zoek naar mijn eigen pad, een strijder tegen de duivel in mijn hoofd. Ik nodig je uit om samen met mij op deze reis te gaan, want in onze gezamenlijke zoektocht naar zelfontdekking en zelfliefde vinden we de kracht om te weerstaan, te groeien en te stralen in ons eigen unieke licht.

Jeroen Boerstra

Het Einde van Werk: Een Nieuw Hoofdstuk in de Menselijke Evolutie

Wed, 17 Jan 2024 06:20:57 GMT

Het Einde van Werk: Een Nieuw Hoofdstuk in de Menselijke Evolutie

In de schaduw van razendsnelle technologische vooruitgang en de opkomst van automatisering staan we aan de vooravond van een radicale verschuiving. Het traditionele idee van werk zoals we dat kennen, lijkt te vervagen en maakt plaats voor een opwindend nieuw tijdperk van spelen.

Met de opmars van automatisering en kunstmatige intelligentie komen we op een kruispunt waar traditionele banen en werkstructuren steeds meer vervangen worden. Dit roept de vraag op: wat gebeurt er als werk niet langer de primaire bron van zingeving en identiteit is?

In plaats van het traditionele idee van werk als middel om in het levensonderhoud te voorzien, krijgt spelen een nieuwe betekenis. Spelen wordt niet langer gezien als tijdverspilling, maar eerder als een bron van creativiteit, innovatie en persoonlijke vervulling. In dit nieuwe tijdperk wordt productiviteit niet meer gemeten in arbeidsuren, maar in de rijkdom van ervaringen en bijdragen aan de samenleving.

In de wereld van spelen staan creativiteit en ontdekking centraal. Mensen worden aangemoedigd om hun natuurlijke nieuwsgierigheid te volgen, te experimenteren en hun passies na te streven zonder de beperkingen van traditionele werkstructuren. Dit opent de deur naar een overvloed aan innovatieve ideeën en projecten die anders onderdrukt zouden zijn geweest.

Met het einde van traditionele banen wordt levenslang leren een kernprincipe. Mensen worden gestimuleerd om voortdurend nieuwe vaardigheden te verwerven, kennis te vergroten en hun horizon te verbreden. Dit zorgt voor een flexibele, aanpasbare samenleving waarin het streven naar kennis en persoonlijke groei centraal staat.

Technologie wordt een bondgenoot in plaats van een bedreiging. In plaats van banen te vervangen, ondersteunt technologie de mensheid in hun creatieve uitingen en ontdekkingstochten. Virtuele realiteit, kunstmatige intelligentie en andere technologische doorbraken dienen als gereedschappen voor het versterken van menselijke expressie en samenwerking.

Het einde van werk betekent niet het einde van samenwerking. In feite stimuleert het de vorming van gemeenschappen gebaseerd op gedeelde interesses en passies. Mensen komen samen om projecten te realiseren, ideeën uit te wisselen en gezamenlijke doelen na te streven, wat leidt tot diepere sociale banden en een verrijkte menselijke ervaring.

Terwijl we het einde van werk verwelkomen en het begin van spelen omarmen, staan we voor een opwindende toekomst vol mogelijkheden. Het is een uitnodiging om te ontdekken, te creëren en te groeien zonder de beperkingen van conventionele werkstructuren. Laten we samen dit nieuwe hoofdstuk in de menselijke evolutie verkennen, waar spelen niet alleen een vrijetijdsbesteding is, maar de kern van ons bestaan vormt.

Jeroen Boerstra

Het Pad dat Op Ieder Mens Wacht

Wed, 17 Jan 2024 05:49:33 GMT

Het Pad dat Op Ieder Mens Wacht

In een afgelegen vallei, omringd door majestueuze bergen en weelderige bossen, leefde een jonge ziel genaamd Nova. Als levenskunstenaar wist ze dat elk mens, net als zijzelf, een uniek pad volgde van creativiteit en zelfexpressie.

Nova's dagen begonnen met het begroeten van de zonsopgang, haar hart vervuld met de belofte van nieuwe ontdekkingen. Ze zwierf door de vallei, de bloemen aan de waterkant en de zachte bries die door de dennenbossen fluisterde, altijd vergezellend op haar reis.

Op een dag ontmoette Nova een andere ziel, een muzikant genaamd Orion, die tussen de bomen een melodie speelde die de ziel van Nova beroerde. Ze besloten samen te wandelen en hun creatieve energieën te bundelen. Voor een tijdje leek het alsof hun paden samen zouden blijven.

Maar zoals het leven vaak gaat, veranderden de seizoenen en evolueerden Nova en Orion in verschillende richtingen. Nova voelde een roep van de bergtoppen, waar ze eenzaamheid omarmde terwijl ze haar kunstzinnige reis voortzette. Orion, gedreven door een innerlijke symfonie, daalde af naar de vallei om nieuwe geluiden te ontdekken.

In haar eenzaamheid vond Nova nieuwe kleuren in de stilte van de bergen. Ze schilderde de lucht met vurige zonsondergangen en vulde haar dagen met het ritme van haar eigen hartslag. Het pad van Nova was een dans van zelfontdekking, en hoewel ze af en toe anderen ontmoette, was ze altijd trouw aan haar innerlijke roeping.

Ondertussen ontdekte Orion in de vallei een wereld van samenwerking en harmonie. Samen met andere zielen creëerde hij symfonieën die de winden betoverden en de rivieren in vreugdevolle dans lieten stromen. Zijn pad was een intermezzo van gezamenlijke expressie en gedeelde kunst.

Hoewel Nova en Orion hun afzonderlijke wegen bewandelden, kruisten hun paden soms nog steeds. Ze deelden verhalen en ervaringen, en op die momenten voelden ze de magie van wederzijdse groei.

En zo dansten de levenskunstenaars verder, elk hun eigen melodie volgend, wetende dat het pad van een levenskunstenaar een voortdurende reis was. Toen ze naar de sterren keken, begrepen ze dat hun wegen uiteindelijk uit elkaar waren gegaan, maar dat de herinneringen aan hun gedeelde creaties altijd zouden schitteren als sterren aan de nachtelijke hemel.

Alle reacties:

1Jeroen Boerstra

De Nieuwe Renaissance: Kunstmatige Intelligentie en de Ontwikkeling van Menselijk Bewustzijn

Tue, 16 Jan 2024 06:31:52 GMT

De Nieuwe Renaissance: Kunstmatige Intelligentie en de Ontwikkeling van Menselijk Bewustzijn

In de snel evoluerende wereld van kunstmatige intelligentie, computers en robots lijkt het alsof technologieën steeds meer terrein winnen. We staan op de drempel van een tijdperk waarin de grenzen tussen mens en machine vervagen. Terwijl deze vooruitgang ons ongekende mogelijkheden biedt, moeten we niet vergeten dat ons vermogen tot bewustzijn en verbeeldingskracht de sleutels zijn tot het behoud van onze eigenheid en identiteit.

De Opkomst van Kunstmatige Intelligentie

Kunstmatige intelligentie heeft de manier waarop we leven, werken en communiceren drastisch veranderd. Van zelfrijdende auto's tot geavanceerde medische diagnoses, A.I. transformeert de wereld om ons heen. Toch brengt deze revolutie ook uitdagingen met zich mee. Het is van cruciaal belang dat we begrijpen hoe onze eigen denkgeest functioneert, zodat we optimaal kunnen profiteren van de voordelen van A.I. zonder onze eigen uniciteit te verliezen.

Bewustzijn als Leidraad

Ons bewustzijn is wat ons onderscheidt van machines. Het vermogen om te voelen, te ervaren en een diep begrip van de wereld om ons heen te hebben, is uniek menselijk. Terwijl A.I. steeds geavanceerder wordt, moeten we onze aandacht richten op het ontwikkelen en versterken van ons bewustzijn. Dit betekent niet alleen begrijpen hoe we informatie verwerken, maar ook hoe we emoties ervaren en relaties aangaan.

Verbeeldingskracht als Creatieve Kracht

Een ander cruciaal aspect van menselijkheid is onze verbeeldingskracht. Kunst, creativiteit en innovatie zijn diep verweven met onze capaciteit om te dromen en buiten de grenzen van het bekende te treden. Terwijl A.I. kan worden geprogrammeerd om taken uit te voeren, ontbreekt het nog steeds aan de onvoorspelbare en intuïtieve aard van menselijke creativiteit. Het is onze verbeeldingskracht die ons in staat stelt om kunst te maken, nieuwe ideeën te bedenken en de wereld op een unieke manier te interpreteren.

De Balans Vinden

Om te voorkomen dat we ondergesneeuwd raken door de snelle vooruitgang van technologie, moeten we een balans vinden. In plaats van angstig te zijn voor de opkomst van A.I., moeten we het als een kans zien om ons bewustzijn en verbeeldingskracht verder te ontwikkelen. Dit betekent investeren in onderwijs dat de nadruk legt op kritisch denken, creativiteit en emotionele intelligentie.

Dankbaar Gebruikmaken van Technologie

Door ons bewust te zijn van hoe onze denkgeest functioneert, kunnen we A.I. gebruiken als een krachtig instrument zonder onze eigenheid te verliezen. Het is een kans om samen te werken met machines, waarbij we menselijke kwaliteiten inbrengen die moeilijk te repliceren zijn. We moeten technologie zien als een uitbreiding van onszelf, een middel om onze potentie volledig te benutten.

Conclusie: Een Nieuwe Renaissance

In plaats van bezorgd te zijn over de opkomst van A.I., zouden we het moeten omarmen als een katalysator voor een nieuwe renaissance. Door ons bewustzijn en verbeeldingskracht te cultiveren, kunnen we de unieke menselijke eigenschappen behouden die ons definiëren. In deze symbiose van mens en machine kunnen we een toekomst vormgeven waarin we niet worden ondergesneeuwd, maar juist opbloeien in onze eigen creatieve kracht.

Jeroen Boerstra

De Strijd tegen Twijfel - Durf Je Dromen Waar te Maken

Mon, 15 Jan 2024 09:09:17 GMT

De Strijd tegen Twijfel - Durf Je Dromen Waar te Maken

In de schaduw van onze grootste dromen ligt vaak een strijd. Niet de strijd met de wereld om ons heen, maar de innerlijke strijd, gevoed door de meningen van anderen. Hoe vaak hebben we niet gehoord: "Dat gaat niet werken" of "Wees realistisch"? Deze opmerkingen, goedbedoeld of niet, kunnen als ketens aanvoelen die ons vasthouden in de comfortabele, maar beperkende zone van wat bekend en verwacht wordt.

Het najagen van onze dromen is als een reis naar het onbekende, een pad dat niet door iedereen begrepen wordt. Vrienden, familie en de samenleving hebben vaak hun eigen ideeën over wat goed voor ons is, gebaseerd op hun eigen ervaringen en angsten.

Maar hier is de waarheid: jouw dromen zijn van jou, uniek en waardevol. Ze zijn niet bedoeld om te worden afgemeten aan de maatstaven van anderen. De angst om buiten de lijntjes te kleuren, om te breken met verwachtingen, kan verlammend zijn.

Het vergt moed om jezelf te bevrijden van de ketens van sociale druk en de normen die anderen voor je hebben vastgesteld. Het betekent het omarmen van het onbekende, het risico nemen om te falen, en het trotseren van de twijfel die van buitenaf komt, maar ook van binnenuit.

Vaak is het niet de wereld die ons tegenhoudt, maar onze eigen gedachten, gevoed door de angst voor afwijzing en oordeel. De weg naar het verwezenlijken van onze dromen begint met het loslaten van die zelfopgelegde beperkingen.

Laat je niet weerhouden door de verwachtingen van anderen. Begrijp dat jouw reis uniek is, en dat degenen die je niet begrijpen, misschien gewoon een ander hoofdstuk in jouw verhaal zijn. Durf te geloven in je eigen visie, ongeacht hoe onrealistisch het voor anderen mag lijken.

Het pad naar het verwezenlijken van dromen is misschien niet altijd gemakkelijk, maar de reis is de moeite waard. Het is een reis naar zelfontdekking, groei en uiteindelijk, het vinden van vervulling. Durf dus, ondanks de twijfels, je dromen waar te maken. Want in die daad van durf ligt de sleutel tot een leven dat authentiek en bevredigend is.

Jeroen Boerstra

Het Mysterie van de Warboel in Onze Hoofden

Mon, 15 Jan 2024 08:55:04 GMT

Het Mysterie van de Warboel in Onze Hoofden

Ken je dat gevoel wanneer je probeert je gedachten op orde te brengen, maar het lijkt alsof alles alleen maar chaotischer wordt? Dat is als een soort onzichtbare kracht genaamd "entropie" in actie. Het betekent eigenlijk dat dingen vanzelf rommelig worden, net zoals een kamer die vanzelf rommelig wordt als je er niets aan doet.

Soms, wanneer we proberen rust in ons hoofd te vinden, lijkt het alsof onze gedachten juist rebels worden. En niet de leuke, avontuurlijke soort rebels, maar meer de lastige en vervelende soort.

We hebben allemaal weleens last van gedachten die ons bang maken, irriteren of boos maken. En raad eens? Ze lijken alleen maar erger te worden als we heel hard proberen om alles netjes en opgeruimd te krijgen in ons hoofd. Het is alsof ons brein zegt: "Nee, ik wil lekker chaotisch zijn vandaag!"

Nu, waarom gebeurt dit eigenlijk? Een deel van de reden is dat we soms te streng zijn voor onszelf. We willen perfecte rust en vrede in ons hoofd, zonder enige negatieve gedachte. Maar, net zoals in de natuur waar dingen vanzelf een beetje rommelig worden, zo werkt het ook in onze hoofden.

Een slimme aanpak zou zijn om wat vriendelijker te zijn voor onszelf. In plaats van te vechten tegen die vervelende gedachten, kunnen we proberen ze te begrijpen en accepteren. Ze horen er gewoon bij, net als de rommel in een drukke keuken.

Een handige truc is om 'mindfulness' te proberen. Dat betekent simpelweg dat je je bewust wordt van je gedachten zonder erover te oordelen. Het is alsof je een stapje terug doet en kijkt naar wat er gebeurt in je hoofd, zonder er helemaal in meegezogen te worden.

Dus, laten we de warboel in ons hoofd omarmen als iets normaals. Het hoeft niet perfect te zijn, en dat is helemaal oké. Door dit te begrijpen, kunnen we een weg vinden naar meer innerlijke rust, zonder de constante strijd tegen de chaos in ons brein.

Jeroen Boerstra

De Schoonheid van het Proces en de Vreugde van Creatieve Flow

Sun, 14 Jan 2024 08:49:23 GMT

De Schoonheid van het Proces en de Vreugde van Creatieve Flow

In onze moderne wereld, waar eindresultaten vaak binnen enkele seconden mogelijk zijn door prestatiedruk, tijdsdruk en kunstmatige intelligentie, gaan we soms voorbij aan de diepte en waarde van het creatieve proces. Elk voltooid eindresultaat lijkt een triomf, maar markeert tegelijkertijd het einde van een unieke creatieve reis. Het is nu meer dan ooit cruciaal dat we leren en onderwijzen hoe we zelf een eigen uniek creatieproces kunnen omarmen, vooral in het licht van de instant-gratificatiecultuur.

Het Verlies van Creatieve Diepgang

Terwijl we ons laten leiden door de drang naar onmiddellijk succes, realiseren velen zich niet dat elke creatieve reis, elk proces, even belangrijk is als het eindresultaat zelf. De moderne samenleving heeft de neiging om het creatieve proces te vergeten, ten gunste van snel behaalde prestaties die de diepgang en authenticiteit missen die langdurige en zorgvuldige creatieve processen met zich meebrengen.

De Instant Gratificatie van Eindresultaten

In de race om eindresultaten te behalen, hebben we vaak te maken met de verleiding van instant creativiteit. Technologische vooruitgang stelt ons in staat om snel te creëren, maar het gevaar is dat deze snelle resultaten vaak oppervlakkig zijn, missend wat een bewust ervaren creatief proces met zich meebrengt.

De Vreugde van Creatieve Flow

Diepgang in creativiteit komt niet alleen voort uit het proces zelf, maar ook uit de bewuste ervaring van creatieve flow. Dit is meer dan een serie handelingen die leiden tot een eindresultaat; het is een totale onderdompeling in het creatieve werk. Flow biedt de meest optimale menselijke ervaring, waarin tijd vervaagt en we één worden met onze creatieve handelingen.

Het Belang van Bewust Ervaren

Bewust ervaren hoe creatie tot stand komt, opent de deuren naar de flow-ervaring. Deze bewuste participatie transformeert de creatieve reis van een race tegen de tijd tot een dans met de mogelijkheden. Het is essentieel om te begrijpen dat ware creativiteit niet enkel wordt gemeten in de snelheid van resultaten, maar in het bewuste proces dat ertoe leidt.

Het Aanmoedigen van Flow in Creatief Onderwijs

Te midden van de druk om snel resultaten te behalen, moeten we de nadruk leggen op het cultiveren van creatieve flow in het onderwijs. Leerlingen en studenten moeten worden aangemoedigd om de diepgang van het creatieve proces te waarderen en bewust de vreugde van creatieve flow te ervaren.

Conclusie: De Ware Beloning van Creativiteit

Terwijl we streven naar creatieve uitkomsten, mogen we niet voorbijgaan aan de schat die verscholen ligt in de reis zelf. De bewuste ervaring van het creatieve proces, de betoverende staat van flow, is de ware beloning van creativiteit. Laten we samen streven naar een wereld waarin we niet alleen creëren om te bereiken, maar om te ervaren, te leren en te bloeien in de magie van het moment.

Jeroen Boerstra

De Verwevenheid van de Menselijke Denkgeest en het Universum: Een Filosofische Verkenning

Sun, 14 Jan 2024 07:33:48 GMT

De Verwevenheid van de Menselijke Denkgeest en het Universum: Een Filosofische Verkenning

In de schijnbaar oneindige uitgestrektheid van het universum en de diepten van de menselijke denkgeest bevinden zich fascinerende parallellen. De relatie tussen deze twee entiteiten is niet alleen intrigerend, maar biedt ook inzichten in de aard van ons bestaan. Laten we samen de grenzen van het denken verkennen en ontdekken hoe het goed functioneren van de menselijke denkgeest een brug kan slaan tussen het subjectieve en objectieve, waardoor we beginnen te denken, doen en maken zoals het universum dat doet.

Een Spiegelbeeld van Oneindigheid

Het universum, met zijn ontelbare sterrenstelsels, planeten en zwarte gaten, wordt vaak beschouwd als een eindeloos expansieve ruimte. In zekere zin weerspiegelt de menselijke denkgeest deze grenzeloosheid. In onze gedachten en verbeelding zijn we in staat om onbeperkte mogelijkheden te verkennen, abstracte concepten te begrijpen en zelfs voorbij de grenzen van tijd en ruimte te reiken.

Net zoals het universum voortdurend in beweging is, evolueert ook onze denkgeest voortdurend. De menselijke creativiteit en het vermogen tot innovatie weerspiegelen de eindeloze krachten van het universum die constant nieuwe sterren en planeten voortbrengen. Het lijkt erop dat de menselijke geest, wanneer goed afgestemd, de creatieve stroom van het universum kan omarmen en zichzelf opnieuw kan uitvinden in harmonie met deze eeuwige verandering.

Het Oplossen van de Tweedeling: Objectief en Subjectief

Een goed functionerende denkgeest lijkt de grenzen tussen het objectieve en subjectieve te vervagen. Objectiviteit, die vaak wordt gezien als de koele observatie van feiten, en subjectiviteit, geworteld in persoonlijke ervaring en emotie, beginnen te versmelten. In dit samenspel van gedachten komt er een dieper begrip van de wereld om ons heen.

Wanneer we denken en handelen zoals het universum, lijken de dualiteiten van goed en kwaad, subjectief en objectief, te vervagen. De nadruk verschuift van oordelen naar begrijpen, van ego naar empathie. We worden meer in harmonie met het weefsel van het bestaan, waarin elk deel van het universum zijn eigen rol speelt zonder afgescheiden te zijn van het geheel.

Het Universum als Creatieve Inspiratiebron

Het universum fungeert als een oneindige bron van inspiratie voor kunstenaars, wetenschappers en denkers. Evenzo kan een goed functionerende denkgeest zich openstellen voor deze onuitputtelijke creativiteit. Het vermogen om te observeren, te leren en te scheppen wordt een cyclisch proces, net zoals de creatieve krachten die het universum voortstuwen.

Wanneer we denken zoals het universum, worden problemen uitdagingen en obstakels mogelijkheden voor groei. Creativiteit stroomt als een kosmische energie door onze gedachten, en we worden de architecten van onze realiteit, geïnspireerd door de majestueuze scheppingen van het universum om ons heen.

Conclusie: Een Symbiotische Dans

In de diepten van onze denkgeest ontvouwt zich een fascinerende symbiose met het universum. De menselijke geest en het kosmische weefsel zijn met elkaar verweven op manieren die onze verbeelding te boven gaan. Een goed functionerende denkgeest biedt de mogelijkheid om niet alleen te begrijpen maar ook om deel te nemen aan de kosmische dans van creatie.

Laat ons streven naar een bewustzijn dat de grenzen van het zelf overstijgt, waarin we beginnen te denken, doen en maken zoals het bestaan dat doet. In deze synergetische relatie tussen de menselijke denkgeest en het universum ligt de belofte van een dieper begrip van ons bestaan en een pad naar een meer verenigde en creatieve wereld.

Jeroen Boerstra

De kunst van spelen

info@kunstkot.nl (Jeroen Boerstra) — Tue, 06 Nov 2018 11:58:02 GMT

De kunst van spelen

De kunst van spelen

Als we spelen, dan reageren wij vanuit een totale betrokkenheid op de situatie. Het is een denken, voelen en handelen tegelijk. Zelden wordt er in het dagelijkse leven een gelijktijdig beroep gedaan op ons denken, voelen en handelen en daarom is spelen een ware levenskunst geworden. Door het gezamenlijk functioneren van onze intellectuele, emotionele en motorische vermogens ontstaat er een harmonisch gevoel. Gewoonlijk doen we een eenzijdig beroep op ons denken bij veel studie en werksituaties. Ons handelen is vaak uitspuitend motorisch (zonder noemenswaardige betrokkenheid van ons intellect en emoties). en automatisch tijdens onze talloze dagelijkse verrichtingen zoals fietsen, autorijden, schoonmaken, koffie zetten, etc. Het gevoel komt meer eenzijdig aan bod bij passieve recreatieve bezigheden zoals tv kijken, muziek beluisteren, sportwedstrijden bijwonen, etc. Spelen onderscheidt zich met name van dit soort activiteiten doordat er een beroep wordt gedaan op ons totale functioneren: denken, voelen en handelen.

Tijdens het spelen stopt de routine, de gewoonte en de sleur. Spelen is daarom een levenskunst. Er zijn twee manieren waarop we kunnen spelen. We kunnen van binnen spelen of van buiten. Doordat we op school, werk en maatschappij zo resultaatgericht en prestatiegericht bezig zijn, kennen we alleen nog het naar buitengerichte spelen. Voor deze mensen wordt het spelen alleen interessant als er sprake is van een duidelijk waarneembare spanning, veroorzaakt door het competitie-element: wie wordt de winnaar? Kijkend naar de binnenkant ontdekken we dan ook veel wezenlijke zaken waarmee we de essentie van het spelen veel dichter benaderen. Hiermee bedoel ik de innerlijke ervaring van de persoon. Voor mensen die werkelijk spelen, bestaat de oude realiteit niet meer. We zetten het oude stop en we creëren iets nieuws. Dit is de grote kracht van het toepassen van het natuurlijke creatieproces.

We vergeten onze angsten die ons vaak tegenhouden en walsen er, door te spelen, met gemak over heen. De overtreffende trap van spelen is tekenen en daarna schilderen. Door deze vorm van spelen leren we op twee manieren. Door het spelen (tekenen) zelf en doordat er iets ontstaat wat zichtbaar, voelbaar, begrijpbaar en blijvend is. We kunnen door een tekening of schilderij nog meer inzicht krijgen in onze eigen manier van spelen. Doordat we ons spelen inzichtelijk maken is het mogelijk om ons spelen verder te ontwikkelen. Tijdens het spelen hoor je je optimaal te voelen, maar dat is nu lang niet altijd zo. Altijd komt er weer een prestatiedrang of een andere vorm van competitie om de hoek kijken. Door te tekenen en te schilderen kunnen we ontdekken waar dit gedrag vandaan komt en kunnen we het langzaam afleren. Door te tekenen en schilderen functioneer je als compleet mens. Door het blijvende beeldende resultaat heb je van je spelen een werkelijkheid gemaakt die je volledig kunt begrijpen. Mensen zijn beelddragers en dankzij beelden vormen wij een werkelijkheid. Beelden zeggen ons dus meer dan alle andere vormen van (zintuiglijke) ervaring.

Door jouw eigen unieke stijl van spelen te ontdekken en verder te ontwikkelen kun je spelend door het leven gaan. Dit betekent niet dat je alles niet meer serieus neemt, maar dat je steeds beter in staat bent om op jouw eigen unieke wijze te anticiperen op alle ervaringen en situaties die voorkomen in het leven. Ons leven bestaat uit ervaringen en situaties die via beelden onze werkelijkheid worden. Door deze beelden te tekenen en schilderen weet je uiteindelijk precies hoe je eigen werkelijkheid ontstaat. Door te spelen kun je elke werkelijkheid omvorming in een vorm die je steeds beter past. Je bent in staat om zelf de best passende vorm te creëren. Dit is de meest natuurlijke vorm. Door beeldende vorming kun je jezelf en de wereld om je heen telkens herordenen en meedeinen op de golven van het leven.

Jeroen Boerstra

Het creatie kwadrant

Mon, 29 Oct 2018 11:14:02 GMT

Het creatie kwadrant

Het creatie kwadrant

We gebruiken het creatie kwadrant om meer inzicht te krijgen in het natuurlijke creatieproces. In het eerste kwart starten we het proces door te doen en te laten ontstaan. Zoals je ziet werken alle aspecten die je kunt ervaren in het leven mee aan dit proces. Het ene maakt het ander mogelijk. Lichaam, verstand, gevoel en intuïtie moeten samenwerken om een nieuwe creatie tot stand te brengen. Ook onze onbewuste wereld krijgt op deze manier een kans om naar buiten te komen en samen te werken met onze bewuste wereld. Het kwadrant laat duidelijk zien dat je niets kan buitensluiten om tot een natuurlijk resultaat te komen. Het is ook niet de bedoeling om in het onbewuste bekwame gebied te blijven hangen, want dan staat het creatieproces stil. Het is juiste de bedoelen dat we steeds weer onbewust onbekwaam durven te zijn om weer nieuwe groei mogelijk te maken.

Het eerste kwart

We zijn nog onbewust en onbekwaam ten opzichte van het nieuwe dat gaat ontstaan. We weten nog niet wat er allemaal gaat gebeuren. We handelen en doen door ons lichaam te gebruiken waardoor er iets ontstaat.

Het tweede kwart

We worden ons hier bewust van onze onbekwaamheid en dat vinden we even prima zo. Met ons verstand nemen we het ontstane zo objectief mogelijk waar en laten het samensmelten met onze bestaande kennis. We bekijken het geduldig van alle kanten en proberen uit te vinden wat we er mee kunnen doen. We zoeken een manier om verder te kunnen spelen met het ontstane.

Het derde kwart

We hebben een manier gevonden om verder te kunnen spelen met het ontstane en hierdoor leren we het beter kennen. We worden bewust bekwaam en kunnen de relatie die is ontstaan verder ontwikkelen. Doordat het ontstane in ons gevoel is binnengedrongen wordt het onderdeel van ons zelf. Op deze manier bezielen we het.

Het derde kwart

Doordat ons gevoel op een natuurlijk manier wordt geprikkeld komt het in contact met onze intuïtie. Hierdoor onstaat een innerlijk zeker weten waardoor we vertrouwen, inspiratie, verwondering en een intens verlangen krijgen om de relatie verder te ontwikkelen en uit te breiden. Onze intuïtie neemt het roer over en onbewust vervolgen we op bekwame ons creatieve pad. Hierdoor ontstaat weer iets nieuws en we komen weer uit bij het eerste kwadrant.

Jeroen Boerstra

Groeien, snoeien en bloeien

Mon, 29 Oct 2018 10:18:19 GMT

Groeien, snoeien en bloeien

Groeien, snoeien en bloeien

Natuurlijk groeien lukt je alleen als je durft te groeien, snoeien en te bloeien. Door onze natuurlijke creativiteit in te schakelen krijgen we dit voor elkaar. Deze groeikracht zit in ons DNA en als we ons hier niet bewust van worden, dan groeien we niet of de hele verkeerde kant op.Doordat we niet meer in contact staan met de natuur in ons zelf, leven we niet in vruchtbare grond en kunnen we het natuurlijke creatieproces, dat nodig is om te groeien, niet in gang zetten. Een mens kun je vergelijken met een boom. Een boom doet er echt alles aan om te krijgen wat het nodig heeft. Alleen de mogelijkheden van een boom zijn zeer beperkt. Hij gebruik al zijn natuurlijke krachten om alles uit de omgeving te halen wat nodig is om natuurlijk te groeien. Creativiteit is een oppermachtige oerkracht die in alles werkt dat leeft. Een mens heeft bewegingsvrijheid en kan bewust voelen, nadenken en handelen. In onze eerste levensjaren helpt de natuur ons mee om zowel lichamelijk en geestelijk te groeien. Dit proces gaat helemaal vanzelf. Daarna laat de natuur je los en geeft aan dat je nu zelf initiatief moet nemen om verder te groeien. De mensheid en onze vorm van bewustzijn is vrij nieuw in deze wereld en het heeft tijd nodig om hier op de juiste manier mee om te gaan. Het onze taak om deze gave zo natuurlijk mogelijk te gebruiken zodat wij en onze omgeving een eenheid kunnen vormen. Creativiteit heeft twee kanten. Als je deze kracht gebruikt, dan bouw je iets op en je breekt tegelijk iets af. Als je de nadruk legt op het opbouwen en je beseft niet wat je afbreekt op dat zelfde moment, dan verstoor je de natuurlijke kringloop. Terwijl er iets nieuws ontstaat, verdwijnt de oude situatie.

Doordat we vaak niet weten hoe we een natuurlijk creatieproces moeten toepassen kan natuurlijke groei niet ontstaan. Hierdoor maakt de mensheid op dit moment meer stuk dan dat er gemaakt wordt. Het is de bedoeling dat we met z’n allen van onze wereld een natuurlijk kunstwerk maken. Een kunstwerk wordt gemaakt in samenwerking met onze natuur. Je laat iets samen ontstaan. De ene weet van de ander of het ander niet wat hij, zij of het gaat doen. We anticiperen op elkaar handelen waardoor er een bepaalde vorm ontstaat. Dit kan alleen als je volledig gefocused bent op het creatieproces zelf en niet op het eindresultaat. We zijn nog te veel onder de indruk van ons denkvermogen. Hierdoor zijn we te druk bezig met van alles te bedenken. Doordat we creatieprocessen nu nog te veel forceren om een bepaald resultaat te krijgen, maken we meer kapot dan dat we opbouwen. Het wordt tijd dat de mensheid in harmonie gaat leven met zijn natuur. Het enige wat je als mens kunt doen is het goede voorbeeld geven. Dit kun je alleen overtuigend doen als je het goed voorbeeld bent. Angst is besmettelijk, maar passie ook. Door nu te beginnen met het volgen van je eigen natuur begin je te groeien, te snoeien en te bloeien. Dat valt op en de anderen zullen zich afvragen hoe je dat doet. De hele wereld om je heen profiteert van alle vruchten die je draagt.

Oké, ik geef toe dat dit geen eenvoudige klus is en dat is ook niet de bedoeling. Een bevalling doet pijn. Groeien en snoeien doet pijn. Maar het is een pijn die je snel zal vergeten als je eenmaal aan het bloeien bent. Als we onze creativiteit beginnen in te zetten, dan gaan we iets nieuws maken van onszelf. We moeten dus afscheid nemen van ons oude ik. Als je iets nieuws wil maken verdwijnt er iets ouds. Deze natuurwet kun je nooit veranderen. We zullen helemaal opnieuw moeten beginnen. Door jezelf te snoeien creëer je ruimte, tijd en mogelijkheden. Alleen op deze manier kun je beginnen met het samenwerken van je natuurlijke krachten. Deze krachten willen je laten groeien. Hierdoor kun je jezelf en je omgeving natuurlijk vormgeven. Door dit te doen kom je in bloei te staan. Als je in bloei staat, dan heeft het leven zin. Alleen als je p een natuurlijke manier betekenis geeft aan je leven kun je vruchten dragen. Door deze gezonde vruchten maak je ook je omgeving vruchtbaar en heb je net als een boom je levenstaak gevonden. Ondanks ellende, problemen, weerstand en tegenslagen in het leven, vind je altijd de juiste weg om door te blijven groeien. Dit is meestal niet de weg van de minste weerstand. Tegenwerking zorgt ervoor dat al je krachten worden uitgedaagd en hierdoor leer je ze maximaal en optimaal te gebruiken. Het worden superkrachten.

Wilskracht, verbeeldingskracht, daadkracht, herstelkracht, doorzettingskracht, verwerkingskracht, etc. zorgen voor een enorme groeikracht. Krachten komen alleen in actie als we tegenkrachten ervaren. Als we een spijker in de muur slaan en we ervaren geen weerstand, dan kan er niets aan deze spijker hangen. Kracht ervaren we alleen dankzij tegenkracht. Door deze botsingen (oerknallen) tussen twee uitersten kunnen we ons bestaan ervaren. Leven is dus weerstand bewust ervaren. We kunnen dus alleen natuurlijk groeien en bloeien als we blijven snoeien. Snoeien is een pijnlijk proces, maar doordat dit proces je leven in bloei laat staan zul je bijkomstigheid steeds gemakkelijker accepteren. Uiteindelijk ben je er zelfs heel dankbaar voor. Want als iets geen moeite en pijn kost, dan kun je er ook niet naar verlangen. Ons verlangen zorgt voor besef, bewustwording en dankbaarheid. Het activeert onze wil om te groeien.

Door dit boek probeer ik de vruchten die ik bij me draag bij je over te brengen. Hierdoor hoop ik een zaadje in je te planten waardoor je de drang voelt om op een natuurlijke manier te groeien. Het wordt een nieuwe manier van doen en laten. Een nieuwe manier van zijn. De oplossingen om dit voor elkaar te krijgen zijn simpel, maar om deze toe te passen en te accepteren moet je al je natuurlijke krachten in de strijd gooien. Het moeilijke van dit proces is dat ook alle tegenkrachten in actie komen om met dezelfde krachten weerstand te bieden. Hierdoor raak je in het begin van slag en daarom is het fijn om een handvat te hebben die je door deze ervaringen heen kan helpen. Dit boek kun je gebruiken als handvat. Het is nodig dat je jezelf durft op de proef te stellen. Alleen dit is geen proef. Je gaat sleutelen aan de werkelijkheid waar je je altijd aan vastgehouden hebt. Het is eng om je vertrouwde omgeving los te laten en nieuwe werelden te ontdekken. Je moet hier aan toe zijn. Je begint als het ware naakt en kwetsbaar aan een wereldreis in je hoofd. Maar voor dat je dat doet is het nodig om je goed voor te bereiden. Je moet weten hoe natuurlijk groeien werkt. Een boom hoeft hier niet over na te denken, maar wij hebben meer vrijheid en mogelijkheden dan een boom en dus komt er bij ons veel meer bij kijken.

Natuurlijk groeien is simpel, maar wel moeilijk. Alles wordt steeds anders. Jij wordt steeds anders. Alles komt en blijft in beweging. Je oude bestaanswijze ruil je in voor een nieuwe. Je komt op de plek terecht waar je hoort te zijn. Alle zintuigen, je lichaam, je gedrag, je gevoel, je gedachten, je emoties, je karakter, je overtuigingen en meningen staan op het punt te veranderen. Je voelt nu misschien al de weerstand, de tegenkrachten in jezelf in actie komen. Alleen de gedachten al om te veranderen zorgt hiervoor. Je hebt nu de eerste stap al gezet. Jij bent nu aan zet. Telkens als je een tegenkracht ervaart worden je natuurlijke krachten uitgedaagd. Zet ze steeds weer in. Laat deze krachten groeien. Als je opgeeft, dan stopt deze groei. Dankzij onze herstelkracht kun je steeds weer opstaan. Het is soms een hele puzzel om er achter te komen hoe je met een tegenkracht moet omgaan. Eerst denk je nog dat je hier tegen moet vechten, maar uiteindelijk moet je een manier vinden om vriendschap te sluiten. Dan zullen ze elkaar versterken in plaats van elkaar tegenwerken.

Groeien is steeds een beetje veranderen. Snoeien maakt dit mogelijk. Bloeien is het natuurlijke resultaat van dit proces. Creativiteit zet dit allemaal in gang. Deze gave zit verborgen in het kleinste zaadje. Zelf naar duizenden jaren kan een zaadje van een plant nog steeds ontkiemen onder de juiste omstandigheden. Er zit verborgen leven in opgeslagen. Dat is een groot wonder! Door er voor te zorgen dat de grond, je omgeving gezond is kan alles waar leven in zit ontkiemen. Elk zaadje moet zijn eigen weg kunnen volgen in een voedselrijke omgeving. Alleen de natuur in ons weet precies wat voor geestelijk voedsel wij nodig hebben om te kunnen groeien. De beste plek waar we ons zaadje kunnen planten kunnen en moeten we zelf maken. Niemand anders doet dit voor ons, want we weten zelf nog niet eens wat we nodig hebben, dus hoe kan iemand anders dat dan wel weten? Voor iedereen gelden andere voorwaarden om natuurlijk te kunnen groeien.

De plek waar we thuis horen en optimaal natuurlijk kunnen groeien noem ik Tussenland. Daar is de grond vruchtbaar. Daar heerst het juiste leefklimaat die speciaal voor jou is geoptimaliseerd. Hierdoor heb je alle tijd, ruimte, vrijheid en mogelijkheden om je natuurlijke ik te laten ontstaan. We kunnen niet bedenken wie we zijn. Dat hebben wel wel altijd zo gedaan en dat is ons ook zo geleerd. We hebben de verkeerde grond uitgekozen en zijn scheef gaan groeien. Het is tijd om dit weer recht te zetten....

Groeien, bloeien en snoeien (deel 2)

Een boom maakt ook gebruik van een natuurlijk creatieproces om te groeien. Het maakt er op een dankbare, eerbiedige en eerlijke manier gebruik van waardoor hij zelf onderdeel wordt van het proces. Hieronder leg ik alle stappen uit waardoor je nog meer inzicht krijgt in het proces.

Stap 1) Zaadje planten (DOEN)

Dit is het begin van het creatie proces. Een zaadje planten is het zelfde als doen zonder na te denken. We beginnen iets te veranderen, te vervormen, te vernieuwen.

Stap 2) Groeien (ONTSTAAN)

We laten iets groeien zodat er iets nieuws kan ontstaan. Hierdoor nemen we iets weg van het bestaande. Iets laten leven kan alleen door iets anders te laten sterven. Dit zijn de wetten van de natuur.

Stap 3) Snoeien (Waarnemen)

Door het ontstane objectief te bekijken, bestuderen we de nieuwe (negatieve) vormen en contouren die zijn ontstaan. We snoeien dit nieuwe stukje werkelijkheid van de oude werkelijkheid af en nemen het in ons op. Hierdoor leren wij de nieuwe entiteit en situatie kennen.

Stap 4) Verder groeien (Doordenken)

We laten het beeld dat we bij het ontstane hebben verder groeien in ons hoofd en laten het samensmelten met alle bestaande kennis. Zo kunnen we een mogelijke nieuwe groeirichting bepalen.

Stap 5) Bloeien (invoelen)

We laten het ontstane en mogelijke groeirichting ons gevoel binnenstromen waardoor we in bloei komen te staan. Hierdoor ontstaat verlangen, verwondering en inspiratie. De verwondering die ontstaat zorgt voor het heerlijke geluksgevoel. Het verlangen zorgt ervoor dat we door willen gaan en meer willen ervaren en de inspiratie zorgt ervoor dat we ongeveer weten op welke manier we dat willen.

Stap 6) Oogsten (Doorgaan)

We plukken nu de vruchten die ervoor kunnen zorgen dat het creatieproces kan doorgaan. Door de zaadjes van deze vruchten weer te planten zijn we weer terug bij het begin. Alles wat leeft wil uiteindelijk vrucht dragen en daarmee de omgeving en zichzelf voeden. Dit is de enige manier om onszelf als zinvol en betekenisvol te ervaren. We willen niets liever dan onze eigengemaakte zaadjes planten om van de hele wereld een gezonde plek te maken waar iedereen met alles om zich heen harmonisch kan samenleven.

Jeroen Boerstra

Maker of gebruiker

Sun, 28 Oct 2018 10:02:28 GMT

Maker of gebruiker

Maker of gebruiker

Je hebt in de wereld twee verschillende soorten mensen. Je bent een maker of je bent een gebruiker. Een maker is in staat om al z'n creativiteit te gebruiken om eigen omgevingen, avonturen, gedachten, situaties, gevoelens, emoties, ervaringen dus alle facetten van het leven zelf te vormen en te creëren. Een gebruiker maakt alleen gebruik van wat anderen hebben voorgeschoteld of hebben voorgekauwd. We worden door ons maatschappelijk systeem uiteindelijk allemaal gebruikers. Al onze kennis komt van school, opvoeding, maatschappij, cultuur, internet, reclame of tv. We leven inmiddels in een mediacratie en mensen zitten zonder dat ze het weten vast in een hyperrealiteit. Dit is een leven aan de oppervlakte van het bestaan, in een opdringerige wereld vol met informatiedragers. Een enorme hoeveelheid aan kennis en informatie komt via alle kanten naar binnen en hierdoor zijn gebruikers niet in staat om het allemaal te verwerken op een eigen manier. Daar is simpel weg geen tijd, ruimte en vrijheid voor.

Gebruikers worden als kind in een wagon gezet en de levenstrein rijdt over vast aangelegde rails richting hun eindbestemming. Je krijgt tijdens deze reis van alles voorgeschoteld en er komen leuke uitzichten voorbij. Zo blijf je tevreden in leven en geniet je van alle zachte strelingen die je krijgt. Je wilt en kent niets anders meer. Toch krijg je halverwege deze rit het gevoel dat er iets fundamenteels ontbreekt in je leven. Langzaam komt het besef dat deze manier van leven nooit de leegte zal opvullen die je vanaf je geboorte hebt meegekregen. Deze leegte kan alleen gevuld worden als je werkelijk zinvol leeft en betekenis geeft aan je leven. Deze vind je niet door de gemakkelijkste weg te vinden, maar juist de allermoeilijkste. Dit boek begeleidt je tijdens de lange survivaltocht die je moet ondernemen om zelf iets van je leven te maken. In het leven liggen er unieke uitdagingen klaar, die alleen voor jou bedoeld zijn. Door steeds maar te blijven hangen in een leven van controle, veiligheid, zekerheid, tevredenheid en goedkeuring zul je deze schatten nooit vinden. Het leven van een gebruiker is een enorme gemiste kans. Gebruik dit boek om er achter te komen wie je bent en welke rol je in de wereld hoort te spelen. Door het natuurlijke pad te volgen kom je daar precies achter.

De makers, de creatievelingen, hebben de macht in de wereld. Ze zorgen ervoor dat alle gebruikers niet willen veranderen. Gebruikers zijn verslaafd aan het gebruiken. Ze staan naast de zijlijn van het leven. Ze werken, voeden kinderen op, volgen opleidingen, kijken uit naar vakanties en weekenden, gaan op visite bij vrienden, surfen op internet, doen aan social media, kijken tv, lezen boeken, doen leuke uitstapjes, doen spelletjes, gaan uit eten, etc. Alle makers maken daar dankbaar gebruik of misbruik van. Alleen omdat gebruikers zo voorspelbaar in hun gedrag zijn kunnen ze deze macht behouden. Dit boek zorgt ervoor dat je voor jezelf onvoorspelbaar wordt. Het leven wordt op deze manier elke dag een verrassing. Je krijgt elke dag als je opstaat een groot ingepakt cadeau die je telkens mag uitpakken om er vervolgens naar hartenlust mee te spelen. Hierdoor ben je ook voor anderen een verrassing en kunnen ze je niet meer manipuleren op wat voor manier dan ook. De leegte die in je zit leer je te ervaren als de enige echte vrijheid en dan begint de opbouw van een heel nieuw leven. Dit boek helpt je om deze vrijheid te vinden en hoe je deze op je eigen unieke manier kunt opbouwen.

In jouw zelfgemaakte wereld kun je nog steeds gebruik maken van datgene wat anderen hebben gemaakt, maar met het grote verschil dat anderen ook gebruik maken van de wereld die je zelf hebt gecreëerd. Jouw wereld en de buitenwereld zijn dan samengesmolten en worden een eenheid. Doordat je een eigen wereld hebt weten te maken kunnen alle tegengestelden in je bestaan samenwerken in plaats van elkaar tegenwerken. Je hebt een eigen plek gecreëerd waar je je helemaal thuis voelt. Je eigen villa Kakelbont waar je net als Pippi Langkous je eigen avonturen kan maken en beleven. Zekerheid, veiligheid, controle, goedkeuring en tevredenheid zijn daar niet meer nodig, want je hebt een hele andere manier van leven gevonden. Je hebt je eigen unieke leven in een eigen unieke omgeving gemaakt!

Downloaden boek

Jeroen Boerstra

Bovennatuurlijke bezieling

Sat, 27 Oct 2018 20:40:55 GMT

Bovennatuurlijke bezieling

Bovennatuurlijke bezieling

Door het volgen van de stappen van het natuurlijke creatieproces en door het volgen van je eigen natuur, krijg je steeds meer inzicht in het geheel. Je wordt steeds meer bewust van alle stappen die je neemt. Hierdoor word je een bewust en bekwaam mens die balans in zijn leven weet te vinden. Uiteindelijk word je onbewust bekwaam en vind je net als het water de juiste weg door de bergen heen. Hindernissen en weerstand smelten altijd harmonisch samen met het geheel.

Doordat je je natuurlijke pad volgt en leert te begrijpen hoe dat in z'n werk gaat, sta je uiteindelijk in contact met het bovennatuurlijke. Alleen als we in harmonie met de natuurwetten leven kunnen we dit bereiken. Door boven de natuur te staan tem je het dierlijke gedrag dat voor de mens nog zo bepalend en verleidelijk is. Hebzucht, angst, egoïsme, kwaadheid, verbittering, etc. zijn allemaal vecht en vluchtreacties. We kunnen deze dierlijke emoties overstijgen als we onze bovennatuurlijke krachten leren te gebruiken. Deze krachten wisten we als kind nog te gebruiken op een onvolwassen manier. We leven nog in een wereld waarin we denken dat volwassen worden heeft te maken met het bouwen van een ondoordringbare muur om ons achter te verschuilen. Hierdoor zijn we het contact met onze intuïtie, met ons kind kwijt geraakt. We zitten gevangen in onze denkdoos en weten niet meer wat voor mooie schatten daar achter te vinden zijn.

Je spreek pas over een volwassen mens als de volwassene met het kind hand in hand door het leven loopt. We hebben onze volwassenheid nodig om het kind in ons te begeleiden. Volwassen worden doen we in ons denkhoofd. Maar het kind in ons staat in rechtstreekse verbinding met onze ziel. Als we deze twee personen laten samenwerken dan kunnen we een eigen Tussenland creëren. Onze innerlijke behoeften smelten samen met de buitenwereld. We kunnen alleen contact krijgen met het kind via het gevoel. Het kind is in het begin nog erg verlegen, want je hebt het meestal ver weggestopt. De volwassene in je walst over hem of haar heen. Het kind heeft niets meer te zeggen. Vroeg of laat kom je erachter dat je geen compleet mens bent. Je ervaart een leegte in jezelf en vraag jezelf al of dit het nou allemaal is.

Een mens heeft diepte nodig om inhoud te kunnen geven aan zijn leven. Alleen luisteren naar de volwassene in ons zorgt voor een leeg oppervlakkig bestaan. Door het contact met het kind krijgt het leven weer de bezieling die het nodig heeft om het allemaal zin te geven. Als onze intuïtie samenwerkt met ons gevoel en verstand, en als ze allemaal evenveel te zeggen hebben, dan kun je ook van koers veranderen. Alleen door samen te werken weet je welke weg je te gaan hebt om zo zinvol en betekenisvol te kunnen leven. Door voor dit natuurlijke pad te kiezen, zal het geluk met je meelopen. Het geluk is nooit een bestemming maar een manier van leven.

Het kind in jezelf staat in contact met het bovennatuurlijke, dus met je ziel. Het spreekt de taal van onze intuïtie die via ons gevoel in ons verstand terecht komt. Het verstand is de volwassene in ons. Als we het kind ook aan het woord laten, dan kan de samenwerking beginnen. Het kind geeft prikkels af en deze prikkels kunnen we leren verstaan via beeldtaal. Door beeldtaal worden de prikkels omgevormd in beelden en deze beelden kunnen we omschrijven met woorden. Deze gave kunnen we alleen ontwikkelen door beeldtaal leren te begrijpen. Dit doen we door veel te tekenen. Kinderen die veel in contact staan met hun intuïtie hebben een enorme behoefte om te tekenen. Tekenen is willen spelen met alle dingen die wij ervaren in en om ons heen.

Voor een volwassene is het vaak zeer confronterend om weer te beginnen met tekenen. We hebben oneindig veel smoesjes om het niet te doen zodat we onszelf voor de gek blijven houden. Door te tekenen open je de poorten naar je ziel. Door beeldtaal te leren begrijpen kun je alle kennis en informatie ontcijferen. De weg is geopend naar een nieuwe wereld die helemaal in het teken staat van jouw leven. Dit is de weg naar zingeving, geluk en betekenis.

Jeroen Boerstra

De vijf wereldreizen

Thu, 25 Oct 2018 08:24:03 GMT

De vijf wereldreizen

De vijf wereldreizen

Voordat we een integer, waarachtig mens kunnen worden is het nodig om in het leven vijf wereldreizen te maken. De eerste wereldreis ondernemen we vaak onbewust. Het is de weg van het egoïsme en het zelfbelang. Ons ego zorgt ervoor dat we deze weg gaan. Als we niet oppassen kan deze reis soms een heel leven lang duren. De tweede wereldreis is de verdringing van ieder gevoel om geen pijn te hoeven lijden. Doordat de eerste reis zo lang heeft geduurd en je een bepaald gedrag hebt aangeleerd, kun je geen tegenslagen en weerstand meer verdragen. Je legt een grote steen op je gevoel en je doet er alles aan om deze natuurlijke prikkels te verdoven.De derde wereldreis is de weg van de wijsheid. Het gevoel wist om een of andere reden toch te ontsnappen en hierdoor kwam je erachter dat de vorige reizen je alleen leegte en zinloosheid brachten. Je verdiept je tijdens deze wereldreis in de hele zin van het (jou) leven.

Je komt na deze lange reis achter dat het de bedoeling is om jezelf te vinden zodat je weet wat jij voor de wereld en de wereld voor jou kan betekenen. Er volgt een vierde wereldreis: de weg van vroomheid. Je probeert zo'n goed mogelijk mens te zijn. Een mens is niet volmaakt en uiteindelijk moet je dat na deze lange weg accepteren. Je begint langzaam volwassen te worden en begint steeds beter te begrijpen waar het leven om gaat. Je wil er graag nog een schepje bovenop doen en er volgt een laatste wereldreis. De weg van ascese is de vijfde wereldreis. Door volharding en discipline dwing je jezelf om alles om te vormen. Je maakt van jezelf het mooiste mens mogelijk en je creëert een geforceerde balans in je leven. Al deze reizen kun je een heel leven lang volhouden, maar pas als je ze allemaal achter de rug hebt en rustig terugkijkt naar alle avonturen, dan kun je pas echt een eigen thuis creëren.

Je komt er achter dat al deze avonturen slecht vanuit je eigen ijdelheid zijn ontstaan. Het was een steven naar een bepaald eindresultaat of prestatie. Zolang je dit blijft volhouden kun je nooit je ware zelf en de bedoeling van je bestaan vinden. Diep in ons hart zijn wij allemaal beelddragers. Dit is het beeld dat wij onbewust in ons meedragen en dit beeld verteld ons precies wie we zijn, wat we willen, wat we moeten doen en hoe we dit moeten doen. Pas als je alle wereldreizen achter de rug hebt sta je open voor een nieuwe weg. De laatste reis is de reis die je thuis brengt. Je begint te begrijpen waarom je al deze wereldreizen hebt willen maken. Dit komt door het grote ontzag en eerbied dat je hebt voor het leven. Je wilt er ten koste van alles iets van maken en als dat niet lukt dan heb je de neiging om ver weg te vluchten. Toch komt de drang om te willen leven weer naar boven en je probeert alle wegen uit om dit voor elkaar te krijgen. Bepaal voor jezelf in welke wereldreis je op dit moment zit. Alleen door naar je gevoel te luisteren kun je deze beëindigen en aan een nieuwe beginnen.

Als we al deze kostbare ervaringen achter de rug hebben, dan kunnen we rustig zitten en terugblikken. We komen erachter dat de meest fijne en kostbare momenten niets met streven, prestatie en resultaat te maken hadden. Juist op de momenten dat we dit waren vergeten waren we het meest gelukkig het kreeg het leven zin. We komen erachter dat we ervoor moeten zorgen dat we alle momenten op dezelfde manier moeten behandelen. Doordat we beelddragers zijn, wordt het nu tijd om deze beelden naar boven te halen en leren te begrijpen. Als je alle zinvolle momenten met elkaar vergelijkt, dan zie je dat ze allemaal een belangrijke overeenkomt hebben. Al deze momenten zijn ontstaan doordat we aan het spelen waren. We waren even aan het spelen in ons hoofd, met het leven, met de mensen en dingen om ons heen. Spelen is de ware uiting van de liefde . Spelen wil niet zeggen dat we het leven of de situaties niet serieus nemen. Door te spelen toon je juist eerbied en ontzag voor het leven. Tijdens het speen ben je helemaal wie je moet zijn. Het is dus belangrijk dat we weer leren spelen met en in het leven.

Tijdens het spelen komt het juiste beeld dat je van jezelf en het leven meedraagt onbewust naar boven. Je kunt jezelf hier bewust van maken als je deze beelden probeert te ontcijferen tijdens het spelen. Dit is de reden waarom kinderen zo graag tekenen. Tekenen is de overtreffende trap van spelen als je het op een ongedwongen manier doet. Tijdens het tekenen slaan we twee vliegen in één klap. We zijn aan het spelen en onze beelden die we in ons dragen komen naar boven. Tekenen is niet voor niets heel confronterend en de meesten zeggen dus liever dat ze het niet kunnen of dat ze het niet leuk vinden. Zolang je niet durft te tekenen, durf je niet serieus te spelen. Het is de enige manier om alle beelden waarmee jij jezelf kunt maken naar boven kan halen.

Tijdens het tekenen maak je altijd één van de wereldreizen. Pas als je het eindresultaat, de druk en de prestatie los kan laten, maar wel probeert je steeds verder te ontwikkelen in het tekenen, dan kun je alle wegen bewandelen en uiteindelijk thuis komen. Tekenen is voor onze ontwikkeling als mens dus van het allergrootste belang. We komen er achter dat we hier zelf helemaal verantwoordelijk voor zijn. Niemand anders kan jouw beelden die je met je meedraagt naar boven halen. Dat kan alleen jij.

Jeroen Boerstra

Jezelf herkennen

Tue, 23 Oct 2018 07:43:37 GMT

Jezelf herkennen

Jezelf herkennen

Het woord zegt het al. Jezelf her-kennen is hetzelfde als het "weer weten" wie je bent. Alles wat je bent ligt al in jezelf besloten. Als kind wist je al goed wie je was, maar doordat er zoveel van kinderen wordt verwacht kon je er op dat moment nog niets mee. Helaas moeten kinderen zich op een aangeleerde manier gedragen om waardering te krijgen. Ze worden gedwongen zich aan te passen aan het beeld dat anderen van hun hebben. Als je je toch anders gedraagt, dan schaven ze dat gedrag bij. Uiteindelijk worden we op deze manier geen kunstwerken maar producten. Zo werkt het opvoed en schoolsysteem nog steeds. Ouders en leerkrachten handelen naar beste weten en het is ook niet eerlijk om ze daar de schuld van te geven, want ze waren of zijn onbewust onbekwaam. Ze konden niet anders omdat ze geen betere gereedschappen voor handen hadden. Het systeem moet natuurlijk wel veranderen. We moeten bewust en bekwaam worden met z'n allen. Als we onszelf willen herkennen, dan moeten we terug naar onze kindertijd.

Door je beelden voor te stellen uit je kindertijd (visualiseren) kom je weer terug bij het kind in jezelf. Het kind in jezelf vind je in je allerdiepste kern in de ruimte rondom je gevoel. Dit is het oneindige gebied waar je intuïtie woont. Kinderen leven vooral onbewust, levenslustig, vol verwondering en heel spontaan. Dit zijn allemaal eigenschappen van onze intuïtie. Er is een handige en veilige manier om weer terug te keren naar deze ruimte waar het kind in ons woont. Pak een potlood en papier en begin te tekenen. Alle kinderen beginnen op zeer jonge leeftijd met tekenen. Dit doen ze helemaal uit zichzelf en daar is een reden voor. Kinderen zijn nog niet zo lang geleden geboren en alles wat met het leven te maken heeft is nog nieuw. Ze zijn in een lichaam terechtgekomen. Ze denken, voelen en willen bepaalde dingen wel en niet. Ook zijn ze op een vreemde planeet terechtgekomen. Het is maar een vreemde enge toestand allemaal. Door te tekenen leren kinderen hoe ze dit allemaal een plekje kunnen geven zodat het begrijpelijk wordt. Een tekening is een verzamelplaats van al hun gedachten, gevoelens, ervaringen, hersenspinsels. Het is de enige plek waar alles op een veilige manier kan en mag samenkomen. Deze plek oordeelt niet. Er is daar geel goed en geen fout, maar een balans tussen deze twee. De tekening is dus een hele andere wereld dan de wereld om ons heen en de wereld in ons hoofd. In de wereld om ons een wordt voor ons bepaald als kind wat goed en fout is. In de wereld in ons hoofd is het nog één grote warboel, omdat onze intuïtie soms hele andere dingen verteld dan wat de mensen om ons heen zeggen. Als kind worden we in ons huidige leefsysteem compleet uit elkaar getrokken. We staan juist op deze leeftijd dicht bij onszelf, maar we mogen er van de buitenwereld niets mee doen. De nadruk ligt op het ontwikkelen van het verstand en niet op het ontcijferen van onze intuïtie.

Als kind weten we precies wie we zijn, maar de buitenwereld ontkent dat en overtuigt je van iets anders. Kinderen hebben niet de kracht en de macht om het tegen de grote mensenwereld op te nemen en gedragen zich uiteindelijk zoals het van hun verwacht wordt. Hierdoor groeit iedereen ver van zichzelf af. Om er weer achter te komen wie je bent en wat je wil moeten we al onze misvormingen, schaduwkanten en blinde vlekken zien te vinden. Door te tekenen begin je aan dit proces.

Alleen als je jezelf herkent kun je echt gelukkig zijn. Ieder mens wil uiteindelijk gelukkig zijn, maar als je jezelf niet herkent, dan lukt je dat nooit. Geluk kun je namelijk niet nastreven. Geluk kan nooit een doel zijn. Geluk ontstaat als je zinvol bezig bent met iets. Mensen verwarren een goed eindresultaat of een bepaalde prestatie vaak met geluk, maar dit is juist het einde van het geluk. Geluk ontstaat aan de zijlijn tijdens het verlangen of tijdens de reis naar iets. Als je iets hebt dan is het verlangen ernaar weg. Geluk komt tevoorschijn tijdens elk natuurlijk creatieproces. Pas als je voor jezelf zinvol bezig bent, dan komt het geluk om het hoekje kijken. Creativiteit en geluk gaan namelijk hand in hand door het leven. Je kunt ook heel gelukkig zijn als alles je tegen zit in het leven. Als je weet wie je bent en jezelf weer herkent dan zijn alle omstandigheden waarin je zit maar bijzaak. Hoe meer weerstand en beperkingen je krijgt, hoe creatiever je wordt. Met creativiteit bedoel ik natuurlijke creativiteit en geen bedachte kunstmatig opgewekte creativiteit.

Ons ware verlangen die vanuit onze intuïtie naar boven komt wil je de weg wijzen die je hebt te gaan. Deze verlangens zijn altijd gekoppeld aan je kwaliteiten. Deze kunnen alleen tot uiting komen als je alle schijnverlangens leert los te laten. Schijnverlangens hebben altijd te maken met het streven naar geluk. Je kunt dit streven alleen loslaten als je zinvol bezig bent en zelf betekenis geeft aan je leven. Je moet je leven dus je leven be-tekenen om zinvol te kunnen zijn. We moeten voor onszelf een werkelijkheid creëren waarin we zinvol bezig zijn en al onze verlangens tot uiting kunnen komen en worden verwerkt. Deze werkelijkheid bestaat nu nog niet in de echte wereld, maar dat moet en kun je zelf veranderen. Kinderen beginnen onbewust met het ontwerpen en uitvinden van deze wereld. Dit doen ze door te tekenen. Alles wat ze weten en ervaren voegen ze samen en maken er een harmonisch geheel van. Werkelijkheden ontstaan door beeldtaal. Hiermee voeden we onze verbeeldingskracht. Door de wereld niet te zien zoals het is, maar door je eigen ontwerp te maken, kun je een eigen Tussenland creëren in de echte wereld. Door veel te tekenen ben je deze wereld aan het uitvinden. Daarnaast gooi je je oude hulpmiddelen zoals schrijven en lezen in de strijd om steeds meer kennis te verzamelen. Deze nieuwe kennis voegen we toe aan oude kennis en we zetten deze weer om in nieuwe ervaringen.

Door actief met onze buitenwereld en onze binnenwereld bezig te zijn komt onze creativiteit en het geluk om het hoekje kijken. Als een Albert Einstein zijn we op een groot schoolbord onze eigen theorieën aan het bedenken en aan het uitvinden. Daarna proberen we deze uit in de praktijk. Op deze manier zijn we aan het spelen en aan het experimenteren in het leven. Het kind in jezelf mag weer leven. Dit kind is niets anders dan onze intuïtie. Vanuit onze diepste diepte leeft dit kind in een oneindige ruimte in ons onderbewuste. Als je dit kind serieus neemt en echt naar hem of haar luistert, dan herken je jezelf weer. Doordat je nu volwassen bent kun je het kind in jezelf beschermen. We hoeven niet meer te luisteren naar onze omgeving die zo graag wil bepalen hoe we ons moeten gedragen en wie we zijn. Diep in ons hart weten we dit al en alleen het kind in ons kan ons dat vertellen. Als je dit kind laat spelen in je hoofd en in de wereld, dan kun je beginnen met de opbouw van je eigen Tussenland. Tijdens deze opbouw vind je het geluk aan je zij. Spelen heeft niets met een eindresultaat of een prestatie te maken. Door een natuurlijk creatieproces is alles goed, dus daar hoef je totaal niet mee bezig te zijn. Alle prestatiedrang, alles stress, alle dwanggedachten, schuldgevoelens, schaamte en angst verdwijnt en er komt een stralend, gezond en gelukkig kind voor in de plaats. Dat kind dat ben jij. Je weet eindelijk weer wie je diep van binnen bent. Je bent weer instaat om jezelf te herkennen.

Jeroen Boerstra

Spelen met je intuïtie

Mon, 22 Oct 2018 13:27:56 GMT

Spelen met je intuïtie

Spelen met je intuïtie

Op dit moment wordt je gevoel nog het meest beïnvloed, geprikkeld door het verstand en het lichaam. Dat leren we op school, tijdens onze opvoeding en in de maatschappij. We zijn vergeten dat we allemaal een hele speciale superkracht hebben gekregen die diep in ons verborgen zit. Het is onze intuïtie. Zie het gevoel als de kartonnen wand van een grote doos waarin ons verstand zit opgeborgen. In die doos spreekt het verstand en ons lichaam tegen de binnenkant van de doos (het gevoel). Het gevoel geeft antwoord door middel van verschillende emoties. Het verstand kan deze emoties leren te begrijpen en zo gaan gevoel en verstand hand in hand oppervlakkig door het leven. Dit is een zeer eenzijdige manier van leven en blokkeert onze natuurlijke groei. Als we dit willen veranderen, dan moeten we op de eerste plaats weten waar we onze intuïtie kunnen vinden. Het bevindt zich in de oneindige ruimte rondom de buitenkant van onze denkdoos in ons onderbewuste. Al onze ervaringen en inzichten komen daar binnen, maar doordat wij de waarheidstaal van onze intuïtie niet spreken, kunnen wij hier niets mee. Door te beginnen met het toepassen van het natuurlijke creatieproces kunnen wij dit leren. Onze intuïtie geeft prikkels af aan de buitenkant van onze gevoelswand. Het gevoel zet deze ook om in emoties. Deze zijn echter zeer subtiel en doordat het verstand (ego) deze prikkels overschreeuwen merken we ze niet op. Het verstand kan door communicatie met het gevoel emoties veroorzaken, maar dat kan onze intuïtie ook. Het zijn twee zeer verschillende emoties. Wat vanuit onze diepte komt zijn onze ware emoties en wat van ons verstand komt zijn valse emoties. We leren dat ons verstand alles weet en heel slim is, maar eigenlijk is dat juist helemaal niet zo.

Het is een hele kunst om naar onze ware emoties te kunnen luisteren. We hebben hiervoor inzicht nodig in het natuurlijke creatieproces en alles wat daar bij komt kijken. Valse emoties zorgen ervoor dat je altijd op een verkeerd pad terechtkomt. Ware emoties kunnen alleen worden begrepen door ons verstand als het de prikkels kan omzetten in beeldtaal. Gevoel kun je in eerste instantie niet omzetten in woorden. Je moet er eerst een beeld bij hebben en woorden kunnen alleen dit beeld omschrijven. Als je je echte emoties wil erkennen en bestuderen, dan moet je deze beelden uitwerken op papier. Ik heb het hier natuurlijk weer over tekenen. Het belang van tekenen is groot, omdat je hierdoor toegang krijgt tot je intuïtie. Je intuïtie leeft in een oneindige ruimte met een oneindige vrijheid. Als je de toegang eenmaal hebt gevonden, dan gaat er een nieuwe wereld, een andere dimensie voor je open. We hebben deze wereld allemaal diep in ons, maar we zijn er ver vanaf gegroeid. Kinderen op de basisschool staan vaak nog wel in contact met deze wereld, maar door de nadruk te leggen op de ontwikkeling van het verstand en niet van onze intuïtie, sluiten we langzaam de toegang af.

Als we de toegang met ons onderbewuste hebben afgesloten, dan ben je jezelf kwijt geraakt. alleen je verstand en je lichaam bepalen dan je identiteit en de manier waarop je in het leven staat. Dit betekent een rechtstreekse beïnvloeding van je gevoel van buitenaf en niet van binnenuit. Door dit eenrichtingsverkeer zul je nooit een juiste balans kunnen vinden in jezelf en tussen jezelf en de wereld om je heen. Onze gevoelens kleuren en bepalen onze waarneming van de wereld. De taal van onze intuïtie is het enige middel om contact te houden met je ware zelf. Ons verstand hoort in dienst te staan van ons gevoel en niet andersom. Het is dus noodzakelijk om de communicatiestroom tussen gevoel en verstand aan te passen. Door niet te luisteren naar onze diepste stem van binnenuit doet ons verstand maar wat ze het nuttigste, het gemakkelijkste of het meest logische vindt. Dit is lang niet altijd de juiste weg.

Als we met ons verstand leren aandacht te geven aan ons gevoel en dit heel serieus gaan nemen, dan kunnen we het tij keren. Door te beginnen met tekenen maak je een eerste stap om het innerlijke contact te herstellen. Onze intuïtie maakt via ons gevoel duidelijk wat er in ons speelt. Ons verstand, dus ons bewustzijn kan dit alleen vertalen via beelden en deze uiteindelijk omzetten in woorden. Het werkt een beetje zoals een tv. Vanuit de binnenkant worden oneindig veel verschillende prikkels (pixels) afgegeven die worden vertaald, waardoor ze op de beeldbuis kunnen veranderen in beelden. Als de beelden bij ons binnenkomen (tekenen) dan kunnen we steeds beter leren begrijpen wat onze intuïtie ons te vertellen heeft. Langzaam maar zeker krijgen we een eerlijk zelfbeeld en deze kunnen we gebruiken om ons leven, ons handelen, onze doelen en onze omgevingswereld op af te stemmen. Op die manier weet je hoe je een eigen Tussenland voor jezelf kan maken.

Onze intuïtie wil met ons spelen. Het is het kind in ons dat speels, spontaan en vol levenslust is. Het is onze wil om te leven en er echt iets bijzonders van te maken. Het zorgt voor verwondering en inspiratie. Het zit vol nieuwe ideeën, inzichten en kennis om je geen seconde te hoeven vervelen. Als het contact hersteld is, dan voel je je als mens compleet. Je leeft dan optimaal, want je loopt op jouw juiste pad. Alleen door je intuïtie te volgen, ervaar je de bedoeling van je bestaan. Hierdoor krijgt je leven betekenis en voelt je hele leven meer dan zinvol.

Jeroen Boerstra

Het kompas naar Tussenland

Sun, 14 Oct 2018 17:29:56 GMT

Het kompas naar Tussenland

Het kompas naar Tussenland
Als je verdwaald bent is het handig om een kompas bij de hand te hebben om de weg naar huis te vinden. Daarom heb ik mijn best gedaan om een kompas te maken die je richting Tussenland stuurt. Dit kompas wijst alleen de juiste richting aan. De reis moet je helemaal alleen maken. Het is uiteindelijk de bedoeling dat we ons natuurlijke pad vinden en volgen. Door je blinde vlekken, valkuilen en schaduwkanten te ontdekken en te accepteren kom je erachter in welke richting je nu gaat. Om het natuurlijke pad te vinden is het noodzakelijk om bij te sturen. Door gebruikmaking van het filtersysteem kom je al een heel eind. De minimaliseert hierdoor alle invloeden van buiten en binnen die het juiste pad vaak ongemerkt blokkeren. We moeten dus veel puinruimen en dat kost veel mentale zweet en tranen. Probeer te achterhalen welke weg je nu bewandeld. Wees er vooral van bewust van dat je jezelf heel gemakkelijk voor de gek aan het houden bent. Eerlijk zijn tegen jezelf is een ware levenskunst. Het is belangrijk om alle mogelijke levensrichtingen die het levenskompas kan aangeven nader te beschouwen.

Met de klok mee:

Het natuurlijke pad

Door het oude los te laten kom je in een nieuwe werkelijkheid terecht die nog totaal leeg is. Deze leegte is gemaakt door pure vrijheid. Pure vrijheid ervaar je als bodemloosheid en chaos. Door de toepassing van het natuurlijke creatieproces kunnen we deze chaos en leegte opvullen en deze ordenen op een voor jou natuurlijke manier. Voordat je met het grote werk (je leven) begint is het noodzakelijk om inzicht te krijgen in het creatieproces. Door beeldtaal te leren verstaan en toe te passen kun je uit alle nieuwe ervaringen nieuwe kennis halen. Door deze nieuwe kennis toe te voegen aan bestaande kennis krijg je nieuwe inzichten, ideeën, oplossingen en antwoorden. Je ziet de dingen niet meer hoe ze zijn, maar wat ze kunnen worden. Daarmee ga je aan de slag.

Er zijn drie vormen van een natuurlijk creatieproces. Je spreekt over een innerlijk creatieproces als je in je hoofd nieuwe ideeën, inzichten, oplossingen en antwoorden aan het creëren bent. Je bouwt als het ware een Tussenland in je hoofd. Het tussen creatieproces is een natuurlijke samenwerking tussen je binnenwereld en de buitenwereld. Hiermee bouw je een eigen Tussenland in je omgevingswereld. Er bestaat tenslotte ook een natuurlijk creatieproces dat buiten jou om gaat. De natuur om ons heen gaat z'n eigen gang waar we geen vat op hebben.

De twijfelaar

Deze levensrichting lijkt nog niet zo verkeerd, want het zit vrij dicht bij het natuurlijke pad. Bedenk wel dat hoe langer je deze richting aanhoudt, hoe verder je van het natuurlijke pad komt af te staan. Wat in het begin nog centimeters waren, worden na verloop van tijd kilometers. Het is belangrijk dat je je daadkrachtig gaat opstellen. Durf een keuze te maken en ga daar helemaal voor. Doordat je erachter komt dat je een heleboel fouten maakt, weet je zeker dat je op je natuurlijke pad terecht bent gekomen. Het natuurlijke pad is een enorme slingerweg met bergen en dalen. Er komt van alles op je pad. Door te twijfelen of je wel het goede pad hebt gekozen geef het kompas weer de verkeerde levensrichting aan. Elke twijfel is een vorm van angst. Neem een levensrichting altijd met volle overtuiging. Als je op een moment vast komt te zitten of het voelt niet meer goed, dan moet je van richting veranderen. Probeer wel zo eerlijk mogelijk tegen jezelf te zijn dat je dit niet uit angst doet. Angst misvormd meestal de waarheid, dus de werkelijkheid. Wees daarom altijd op je hoede. De meest angstige weg is meestal de natuurlijkste en juiste weg.

Onzeker

Door te veel te twijfelen wordt je onzeker. De pijl van het levenskompas wijkt dan verder uit. Je neemt meer afstand van je natuurlijke levenspad. Door onzekerheid heb door het andere of anderen de vaste grond onder je voeten vandaan laten halen. Je geeft ze de macht om dat te doen. Je bent gaan zweven en houdt je krampachtig vast aan iets wat niet van jou is. Onzekerheid verkrampt en zoekt naar houvast. Door deze houvast te vinden bij anderen of het andere raak je jezelf langzaam kwijt. Je moet er zelf voor zorgen dat je weer grond onder je voeten krijgt. Dit is nog niet zo gemakkelijk. Alleen als je weet dat angst de grote boosdoener is, dan ga je weer een stukje richting het juiste pad op. Angst is in dit geval in bijna alle gevallen een schijnangst. Je hebt deze angst zelf gemaakt met al je creativiteit en verbeeldingskracht. Je hebt een misvormd beeld van jezelf, de anderen en de wereld gecreëerd. Door dit valse zelfbeeld wordt je onzeker. Met beeldtaal maken wij de werkelijkheid die wij als realiteit ervaren. Je tekent de werkelijkheid die in je hoofd zit. Je kunt deze beelden ook veranderen door een blanco vel papier te pakken en deze werkelijkheid helemaal te veranderen. Dit kun je ook in je hoofd doen, maar door te tekenen op papier wordt deze nieuwe werkelijkheid voor jou zichtbaar en dus ook tastbaar.

Angstig

Stel dat je niets doet aan je onzekerheid, dan loop je het risico om alleen nog maar angstig door het leven te gaan. Dit houdt geen mens vol, dus begin je jezelf langzaam maar zeker voor de gek te houden. Je waait met alle winden mee, maar dat heb je zelf niet meer door. Je hebt de waarheid over je gedrag weggestopt en zoekt overal bevestiging om maar niet in de spiegel te hoeven kijken. Je wereldje wordt ongemerkt steeds kleiner. Je probeert je op veilige gebieden nog af te zetten zodat je bangigheid niet zo opvalt. Je probeert zo stoer voor jezelf over te komen, maar diep in jezelf weet je dat je leeft in een leugen. Het grootste gevaar van angstige mensen is dat ze denken dat ze oprecht en eerlijk zijn. Doordat ze zichzelf voorliegen staan ze ver van zichzelf af. Jammer genoeg volgt de grootste groep mensen nog deze levensrichting. Ze kiezen voor een veilige plek in de grote mensengroep, de maatschappij. Deze mensen zijn voor hun gevoel oprecht, maar hun daden komen hier niet mee overeen. Ze geloven dus oprecht in hun eigen leugens die ze over zichzelf verkondigen. Een angstig mens kan dus nooit integer zijn, want wat ze doen, voelen en zeggen is niet wie ze zijn. Het is daarom ook heel moeilijk om toe te geven dat je een angstig mens bent, want je hebt de werkelijkheid totaal verdraait om alle angsten maar niet te hoeven voelen. De enige manier om van levensrichting te veranderen is door toe te geven dat je een angsthaas bent en dat je nu voortaan een angstzoeker bent. Je gaat dan bewust op zoek naar angsten doet er alles aan om ze te overwinnen. Ik heb ook vele paniekaanvallen gehad tijdens deze bezigheid, maar telkens ontdekte ik een nieuwe leugen van mezelf. Zo pel je jezelf langzaam af tot je weer op je natuurlijk pad terecht bent gekomen. Angsten horen altijd bij het leven, maar je moet er voor zorgen dat ze je leven niet meer beheersen.

Volger

Doordat veel mensen hun hele leven hebben dichtgetimmerd om maar zoveel mogelijk angsten buiten de deur te houden, kun je nog maar één ding doen en dat is het smalle pad dat overblijft volgen. Je leeft met oogkleppen op. Zonder dat je het doorhebt loop je andere angstige mensen achterna. Ze houden elkaar krampachtig vast om maar niet buitengesloten te worden. Ons huidige leefsysteem zorgt ervoor dat je vroeg of laat een volger wordt. Je wordt hulpeloos, bang en afhankelijk van anderen. Je leven staat in het teken van goedkeuring, controle en veiligheid. Je vraagt altijd een bepaalde vorm van goedkeuring. Als dat even niet lukt dan zoek je de controle over anderen of situaties. En als laatste vangnet probeer je alles veilig te stellen in je leven. Je bent een ware volger geworden van het pad dat is ontstaan tussen de hoge angstmuren en alleen op deze manier kun je nog functioneren in het leven en in de wereld. Je voelt, denkt, doet, beleeft en ervaart alles op de automatische piloot. Door opleidingen, status, aanzien, nuttigheid, serieusheid en promotie lijkt het alsof je je verder ontwikkeld, maar in werkelijkheid stop je je hoofd steeds dieper in het zand. Je ontwikkeld je alleen steeds meer als een volger en de weg naar je natuurlijke pad wordt steeds moeilijker om terug te vinden.

Gevangen

Als gevolg van de vorige levensrichting kunnen we doorschieten en onszelf gevangen zetten. We beginnen dan merkbaar last te krijgen van ons volgzame gedrag. Opgekropte gevoelens en gedachten worden niet op een natuurlijke manier geuit. Dit zijn we totaal verleerd. Gevoelen die niet tot uitdrukking komen zorgen ervoor dat we een gevoel niet meer kunnen herkennen. We stompen van onszelf af. Langzaam wordt onze belevingswereld steeds kleiner. Uiteindelijk blijft er nog een klein hokje over. We worden somber, raken verbitterd en trekken ons het liefst vaak terug. We kunnen onszelf bevrijden als we deze droefheid kunnen omzetten in kwaadheid. In dit stadium zijn mensen bang om deze kwaadheid los te laten, want het voelt als een bom die op uitbarsten staat. Toch is dit de enige manier om deze destructieve levensrichting te verlaten. We moeten wel het moment van ontploffen zorgvuldig kiezen. Het moet niet zo zij dat je je omgeving kwaad doet. Begin met het uiten op papier. Schijf en teken het van je af. Zorgt dat je veel huilt en sport. zet alle verdriet om in kwaadheid en alle kwaadheid om in iets creatiefs. Kwaadheid is een oerkracht waardoor je alles kunt maken. Je kunt vanuit hier in één klap op je natuurlijke levenspad terecht komen. Zing en dans alle frustraties en bitterheid van je af. Alle natuurlijke krachten zijn vervormbaar. Dat is de gave van ieder mens. Je hebt een keuze om zelf te bepalen wat je met een bepaalde kracht doet. Je kunt kwaadheid of verdriet omzetten in een prachtig lied. Je kunt het dansen, schrijven, schilderen, tekenen, uitbeelden, omzetten in positieve acties en het ombouwen tot iets waar je zelf voor kiest.

Depressie

Dit is een benaming voor een stemmingsstoornis die zich kenmerkt door een verlies van levenslust of een gevoel van zware neerslachtigheid. Doordat je jezelf langdurig gevangen hebt gezet ontstaat er een heftige vorm van hopeloosheid. Je hebt dan totaal geen hoop meer en alle lichtpuntjes zijn verdwenen. Tijd heelt nu geen wonden meer, omdat je tijd op de verkeerd manier bent gaan gebruiken. Je wordt naar de bodem getrokken en hebt geen idee hoe en waar je de kracht kunt vinden om jezelf uit de put te trekken. Alleen door de natuur in jezelf en om je heen op te zoeken kun je de weg terug vinden naar je natuurlijke pad. Je moet in dit stadium wel alles op alles zetten, want als de ziekte je eenmaal te pakken heeft, dan laat ze je niet zomaar meer los en ben je nog verder van huis. Alleen datgene wat oorspronkelijk is zoals de natuur, kunst, muziek, bomen, planten, dieren, integere mensen of God, kunnen je helpen met dit gevecht.

Ziek

We kunnen ons lichamelijk en geestelijk behoorlijk ziek maken. Als ons leven deze richting opgaat, dan zijn we nog maar een kleine stap verwijderd van onze geestelijke en/of lichamelijke dood. We voelen ons op deze weg totaal machteloos en zien geen uitweg meer. Doordat we zo ver van ons natuurlijke pad verwijderd zijn gaat de natuur z'n eigen gang om ons eens flink te waarschuwen. We worden ziek als we alle natuurlijke krachten krampachtig proberen te onderdrukken en te negeren. Beschouw deze ziekte als je laatste kans om er iets aan te doen voordat het echt te laat is. Je kunt je door ziekte zielig voelen en dit kan omslaan in zelfmedelijden. Je maakt jezelf wijs dat er niets meer aan te doen is en gebruikt dat als excuus om het bijltje erbij neer te leggen. Je geeft de wil om te leven en zelf de verantwoordelijkheid te nemen op. Ziekte is pijn, ellende, verdriet, verbitterdheid, kwaadheid, moeheid in één. Doordat we niets hebben gedaan met deze levenskrachten is er ziekte ontstaan. Om onszelf te genezen moeten we al deze krachten dus een voor een bij langsgaan om er uiting aan te geven. We moeten dus alles doen wat met uiten te maken heeft. Door dit te uiten lijkt het alsof je wordt verscheurd. Je gaat letterlijk door de grond heen. Het is een enorme strijd die je moet leveren om het genezingsproces in gang te zetten. Laat het dus niet tot ziekte komen. Wanneer je een oerkracht in jezelf ontdekt, uit het dan op een veilige opbouwende, dus creatieve manier.

Apathisch

Apathie is het gebrek aan emotie, motivatie of enthousiasme en kan voorkomen bij verschillende psychische stoornissen zoals anorexia nervosa, autisme, depressies of uitputtingsverschijnselen. Je bent dan levensmoe geworden. Er valt voor je gevoel niets meer aan te doen. Veel mensen willen en kunnen dan ook niet meer leven. Het leven is één grote duisternis geworden en de enige weg naar bevrijding hiervan lijkt dan nog de dood. Je hebt professionele hulp nodig om hier weer uit te komen. Dit lukt niet meer op eigen kracht.

Tegen de klok in:

Koppig en eigenwijs

Mocht de wijzer van het levenskompas naar deze richting wijzen, dan zit je al aardig in de goede richting. Jonge mensen kunnen soms heel eigenwijs zijn, omdat ze levenservaring missen en hierdoor nog kortzichtig naar het leven kijken. Door op een natuurlijke manier alle ervaring om te zetten in nieuwe kennis kom je op het goede pad terecht. Het is dan wel noodzakelijk om niet vast te blijven zitten in alle eigen bevindingen. Het natuurlijke pad vind je alleen als je flexibel met je meningen en overtuigingen omgaat. Een natuurlijk inzicht, idee, oplossing, antwoord, mening, overtuiging is van tijdelijke aard. Ze zijn gevormd door een bepaalde samenstelling van ervaringen en kennis. De waarheid is als het leven zelf en deze veranderd elke seconde van de dag. Door steeds nieuwe kennis en ervaringen aan je waarheid toe te voegen zal het steeds veranderen. Alleen als je de stroom van nieuwe ervaringen en kennis stilzet, dan blijft de waarheid, je mening en je overtuiging gelijk. Het is dus goed om tijdelijk even koppig en eigenwijs te zijn, maar je moet hier niet in vast blijven zitten. Het is beter om deze oerkracht om te vormen tot wilskracht (volharding). Alleen met wilskracht kun je je eigen koppigheid doorbreken. Ik heb het hier over onze universele wil. Die boven alle lagere vormen (koppigheid, eigenwijsheid, hebzucht, begeerte) van willen staat.

Egoïstisch

Voor je het in de gaten hebt gaat ons superego er als een speer vandoor. We zijn nu niet meer eigenwijs of koppig, maar we zetten deze krachten om in daden en gedrag. Egoïstische mensen zien zichzelf als het middelpunt van het universum. Ze kunnen hierdoor niet naar zichzelf kijken van een afstand. Ze zien en ervaren alles om zich heen puur vanuit zichzelf en nooit vanuit een ander perspectief. Egoïsme is ook een vorm van angst. Mensen die hier last van hebben handelen alleen nog uit eigenbelang. Ze zijn bang om iets te kort te komen. Dit komt omdat ze een onaangename leegte in zichzelf voelen en daar geen raad mee weten. Ze hebben niet in de gaten dat ze zichzelf door dit gedrag enorm pijnigen. Doordat ze alleen op zichzelf zijn gericht kunnen ze ook hun gevoelens alleen nog maar vanuit eigen perspectief begrijpen. Alle gevoelens komen voort uit de vreselijke leegte. Ze kunnen hun gevoelens hierdoor niet meer delen en laten samensmelten met anderen. Alles staat in het teken van het opvullen van. Iets delen maakt ze dus bang, want dan valt er niets op te vullen. Er ontstaat als het ware een relatiestoornis. Doordat hun eigenwijsheid is doorgeschoten zijn ze het saamhorigheidsgevoel en het contact met de buitenwereld kwijtgeraakt. Egoïstische mensen zijn dus hele eenzame mensen die vastzitten in de leegte in hun hart. Ze staan los van hun natuurlijk zelf. Elk mens heeft het nodig om te delen om zo een eerlijke relatie tot stand te brengen. Door deze vorm van angst ontstaat er een muur tussen jezelf en de buitenwereld. De leegte wordt alleen maar groter en kan alleen nog door alternatieve manieren worden opgevuld.

Ook mensen die heel egoïstisch, hebberig en begerig zijn, zijn juist heel gevoelig. Ze hebben niet geleerd hoe ze op een natuurlijke manier met onze aangeboren leegte moeten omgaan. Dus het is heel logisch dat we of heel egoïstisch of juist altruïstisch worden. Gedrag dat iemand uitvoert ten gunste van een ander en ten koste van zichzelf is precies het omgekeerde gedrag van die van een egoïst. Daarom is het goed om te weten in welke richting de wijzer van jouw levenskompas naartoe wijst om je leven te kunnen bijsturen.

Narcist

Een narcistische persoonlijkheidsstoornis is tweezijdig. Aan de ene kant staat een opgeblazen gevoel en zucht naar bewondering centraal en aan de andere kant is er sprake van een extreem gevoel van minderwaardigheid en onzekerheid. Narcistisch gedrag is vaak lastig te herkennen. Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis vertellen over het algemeen graag over hun probleemloze leven, grootse toekomstplannen en buitengewone prestaties en capaciteiten. En wanneer je zo iemand oppervlakkig kent, kun je dan ook erg onder de indruk raken van zo’n getalenteerde persoonlijkheid.

Een aantal narcisme kenmerken op een rij:

Mensen met narcisme zijn ervan overtuigd dat zij meer ‘bijzonder’ zijn dan andere mensen. Dit laten zij ook graag aan anderen merken.

Iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis wil constant bewonderd worden. Hij of zij geniet daar enorm van.

Nog meer narcisme kenmerken:

Een narcist heeft vaak een gebrek aan empathie.

Gespeeld charmant zijn

Verslaafd aan aandacht krijgen

Agressief gedrag vertonen

Gebrek aan emoties

Een groot ego

Macht willen hebben

Gebrek aan berouw of schuldgevoelens

Extreem jaloers zijn

Maar er zijn nog meer narcisme symptomen, want diep vanbinnen zijn mensen met narcisme vaak eenzaam, kwetsbaar en hebben ze een groot minderwaardigheidsgevoel. Mensen met narcisme kenmerken zijn dan ook erg gevoelig voor krenking en afwijzing. Kritiek op hun gedrag leidt in hun gedachte vaak direct tot het onderuithalen van hen als persoon. Ze reageren in dit soort gevallen vaak met woede, maar verbergen daarmee de onmacht, onzekerheid en schaamte die ze diep van binnen voelen. Daarbij komt dat ze grote moeite hebben met het verdragen van echte intimiteit, omdat dan ook wordt verlangd dat je je kwetsbaarheid kan tonen en je klein mag zijn.

De zojuist beschreven kanten van de medaille gelden overigens niet voor alle mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Bij sommige van hen blijft de ‘grootse’ kant meer op de achtergrond en zien we juist meer de minderwaardige kant aan de oppervlakte, waarbij zij nog steeds erg op zichzelf gericht zijn. Mensen met narcisme zijn vaak veel energie kwijt aan hun gevoel van minderwaardigheid en hebben weinig oog voor anderen en hun eigen gevoelens. Toch voelen ze zich ook speciaal en uniek, waarbij ze vanuit hun minderwaardigheid kunnen denken dat ze bepaalde dingen niet hoeven doen, gewoon omdat ze er recht op hebben.

Wellust

Als wellust mensen in z’n greep krijgt, zal hij alles vernietigen: hun verstand, hun intiemste relaties, hun reputatie en zelfs hun lichaam.” Door wellust staat alles in je leven in het teken om al je behoeften te bevredigen. Je walst over alles en iedereen heen om dit voor elkaar te krijgen. Wellust heeft twee betekenissen: zielsgenot en zingenot. Dit zegt al iets van haar tweevoudige uitdrukking, psychisch en lichamelijk, die echter door elkander of elkander afwisselend in iemand aanwezig kunnen zijn. Het is voor deze mensen een gewoonte geworden om de leegte die ze voelen met genotsmiddelen op te vullen. Hierdoor krijgen ze een misvormd beeld van de werkelijkheid. Ze leven is een werkelijkheid waarin alles precies zo moet gaan als ze zelf willen. Als dit niet gebeurd, dan worden ze kwaad. Als iets hun behoefte niets bevredigd, dan gaan ze protesteren. Deze mensen leven zeer eenzijdig. Bij alles in hun leven kijken ze alleen naar het nuttigheidsaspect. Als het niet nuttig is, dan heeft het geen waarde.

Ze zijn het narcisme eigenlijk voorbij, omdat ze nu ook daadwerkelijk alles op alles zetten om hun omgeving precies te laten doen wat ze willen. Ze drijven hun zin door ten koste van alles en maken een grote puinhoop van hun leven. Als ze op één op andere manier toch de controle krijgen over de anderen, dan zijn ze een dictator.

Dictator
Als wellustig narcistisch mensen toch op één of andere manier hun zin krijgen, dan willen ze niet anders meer dan de absolute macht. Ze hebben de smaak te pakken en streven op hun manier naar volledige en onbegrensde alleenheerschappij. Met minder nemen ze geen genoegen. Een dictator is een onderdrukkend persoon die genadeloos afrekent met andersdenkenden. Bijna altijd verrijkt de dictator zichzelf en gelijkgestemden om hem heen ongelimiteerd, waarbij de rijkdommen van anderen als persoonlijk eigendom worden gezien.

Kwaadaardig
Als een dictator niet krijgt wat hij wil, dan wordt hij of zij kwaadaardig. Ten koste van alles wil hij of zij de controle terug krijgen. De enige manier is een dwingende kwaadaardige manier. Hij probeert dan het meest dierbare van iedereen af te nemen. Hoe meer pijn de andere heeft, hoe beter. De leegte heeft een oneindige diepte gekregen en het maakt deze persoon niets meer uit hoe ver hij moet gaan om het te vullen.

Ziek
Uiteindelijk richt deze persoon zichzelf ten gronde. Hij wordt geestelijk en lichamelijk doodziek en gaat er aan onderdoor. Als we nu in dit stadium nog steeds niet beseffen dat we ver van ons natuurlijke pad afstaan, dan komen we in een aflopende spiraal terecht. De weg terug is dan haast onmogelijk. Door berouw, acceptatie en jezelf te vergeven maak je een eerste stap naar genezing.

Het is natuurlijk zo dat we nooit we nooit helemaal op ons natuurlijke pad lopen. We zo draait de wijzer van ons levenskompas vaak alle kanten op. Dat hoort nu eenmaal bij ons mens zijn. Het is wel van belang om steeds weer te zoeken naar de juiste balans in ons leven, zodat we uiteindelijk steeds weer uitkomen op ons natuurlijke pad.

Jeroen Boerstra

Ben jij een product of een creatie?

Sun, 14 Oct 2018 10:45:45 GMT

Ben jij een product of een creatie?

Ben jij een product of een creatie?

Er zijn verschillende manieren om iets te maken. Door hier niet over na te denken en het dus niet te beseffen, kies je al vaak voor de ongezonde, onnatuurlijke weg. Het leefsysteem dat nu regeert in het grote mensenpark staat helaas nog in het teken van de scheefgroei. We creëren dagelijks onnatuurlijke resultaten en daar kunnen we alleen mee ophouden als we nu natuurlijk beginnen te groeien. We kunnen hier van start mee gaan als we toegeven en accepteren dat alleen angst ons heeft tegengehouden. Angst is een enorme kracht die onze creativiteit enorm kan misvormen. We kiezen dan snel voor de schijnbaar veiligste en zekerste weg die ons de minste weerstand geeft. Elke keer als we voor een angstmuur staan in ons leven, dan kiezen we voor een ander onnatuurlijke weg. We missen dan steeds de avonturen en de nieuwe ervaringen die ons steeds weer op ons natuurlijke pad hadden moeten brengen. Angstmuren zijn juist de wegwijzers om onszelf als mens verder te kunnen ontwikkelen. Door ons te laten leiden door angst worden we een product van onze angst. Je kunt pas over een creatie spreken als je het in vrijheid durft te maken. Vrijheid is gemaakt van leegte. Vrijheid is een oneindig niets waar mensen doodsbang voor zijn. Echte vrijheid ontstaat als je veel vastigheid en zekerheid in je leven durft los te laten. Je laat al het oude los, want dit is in de meeste gevallen gemaakt door angst.

Je zekerheden loslaten is het moeilijkste van het hele creatieproces. We zijn zo gewent geraakt aan het huidige leefsysteem en veranderen kost dan heel veel tijd en moeite. Alleen deze eerste belangrijke stap naar natuurlijk groeien duurt meestal al jaren lang. Bij mij duurde het wel acht jaar voordat ik kon wennen en mijn oude leven echt kon loslaten en nog heb ik het er af en toe heel moeilijk mee. Je laat je oude thuis achter en moet zelf vanuit het niets een nieuw echt thuis opbouwen. Je zweeft een lange tijd in het niets en doet eigenlijk maar wat. Toch weet je diep in je hart dat dit de juiste weg is. Het nadeel is dat je je niet kunt vastgrijpen aan deze vage vorm van zekerheid. Het begint met een vaag gevoel en vergt veel oefening om dit gevoel steeds duidelijker naar voren te halen. Je zekerheid komt niet meer van de buitenwereld, maar vanuit jezelf.

Een product wordt op de snelste, gemakkelijkste, effectiefste manier gevormd. Het gaat vooral om de kwantiteit en niet om de kwaliteit. Het huidige leefsysteem (school, opvoeding, maatschappij, vrijetijd) werkt voor het grootste gedeelte nog precies zo. Bijna alles wat de mensen maken (inclusief zichzelf) is een product. Het gaat altijd om het nuttigheidsaspect. Alles wat we doen en maken moet nuttig zijn en daarom wordt het steeds moeilijker om echt natuurlijk te creëren. Voor een creatie is vrijheid, dus veel tijd en ruimte nodig. In ons leefsysteem worden deze eisen vergeleken met geld. Tijd en ruimte kosten geld, dus je staat vanaf de start al meteen onder druk. Geld is dus de grootste vernietiger van een natuurlijk creatieproces. Geld is onze eerste levensbehoefte geworden, want je kunt hier eten, drinken en onderdak voor kopen. Door geld wordt eigenlijk alles automatisch een product. Als je iets natuurlijks, iets authentieks wil maken, dan moet geld geen rol meer spelen. Dat is dus een van eerste dingen die je moet loslaten. Je zet voor je gevoel gelijk al heel veel op het spel.

Om een natuurlijk creatieproces te leren begrijpen hoeven we niet gelijk alles in ons leven om te gooien. Kinderen en volwassenen kunnen dit loslaten op een hele veilige manier leren door veel te tekenen. Hierdoor ontwikkel je de beeldtaal die inzicht geeft in het creatieproces. Beeldtaal is de taal van die elke ervaring spreekt. Door deze leren te verstaan en te begrijpen kun je nieuwe kennis halen uit elke ervaring. Beeldtaalles is het vak begrijpend leven. Elke ervaring heeft oneindig veel te vertellen. Door een productieproces leef je prestatiegericht en resultaatgericht, waardoor de nadruk ligt op het eindresultaat. Hierdoor wordt het hele proces daarna toe ondergeschikt en zo gemakkelijk mogelijk gemaakt om maar zo snel mogelijk bij het eindpunt terecht te komen. Bij een productieproces proberen we in zo'n kort mogelijke tijd met zo weinig mogelijk ruimte en moeite (dus kosten) zo'n hoog mogelijk rendement (winst) te behalen. Bij een creatieproces speelt ruimte en tijd juist geen rol. Je laat dan de (je) natuur op z'n beloop gaan.

Doordat de economie zo'n grote rol speelt in ons leefsysteem is het heel moeilijk om los te komen van alle angsten die dit systeem met zich meebrengen. Het is echter niet onmogelijk. De weg naar Tussenland is niet eenvoudig en als je het eenmaal hebt bereikt dan moet je alles blijven geven om het te behouden. De buitenwereld is een grote fabriek die producten van mensen maakt. Alleen jijzelf kan jezelf en je omgevingswereld hervormen in een natuurlijke creatie. Tussen een product en een creatie zit een oneindig groot verschil. De wereld, de dingen en je leven als product heeft ongezonde, destructieve gevolgen. Door van al deze zaken een natuurlijke creatie te maken wordt het weer gezond. Het enige wat je kunt doen is met jezelf aan de slag gaan. Je hoeft de hele wereld niet te veranderen. Begin bij jezelf en je wordt vanzelf een voorbeeld voor alle anderen. Wat door zelf natuurlijk te creëren wordt je zelf een natuurlijke creatie. En als je dan helemaal in bloei komt te staan, dan kunnen anderen dit alleen maar bewonderen en zich afvragen hoe je dit doet. Dan vertel je gewoon het verhaal over het natuurlijke creatieproces en kunnen ook zij aan de slag met zichzelf.

Jeroen Boerstra

Van kennis tot ervaring

Fri, 12 Oct 2018 10:53:21 GMT

Van kennis tot ervaring

Van kennis tot ervaring

Door de werking van het natuurlijke creatieproces wordt de wil tot leven sterk geactiveerd. We streven ernaar om het menselijk leven tot z'n hoogst te ontwikkelen. Dat is de taak van deze wil. Als je uiteindelijk het hoogste niveau hebt bereikt, dan kan alle kennis je hand loslaten en dan gaat het leven, het creatieproces vanzelf. Dan vindt de wil tot leven zijn eigen kracht door middel van verwondering en inspiratie. Door te doen, dus door te ervaren begint er iets te ontstaan. Door datgene waar te nemen beginnen we te beseffen waardoor nieuwe kennis ontstaat. Door deze nieuwe kennis in te voelen, ontstaat er door inspiratie en motivatie de wil om verder te gaan. Hierdoor gaan we door en ontstaan er weer nieuwe ervaringen. De cirkel is dan weer rond.

We kunnen een natuurlijk creatieproces dus alleen in gang zetten als we kennis laten overgaan in ervaringen en andersom. We moeten dus leren spelen met kennis om het te kunnen ervaren. Vandaar dat tekenen uitermate geschikt is om deze vaardigheid op een veilige en prettige manier aan te leren. Als je aan het tekenen bent, speel je met alle kennis die in je hoofd zit. Al deze kennis komt vanuit alle verschillende werkelijkheden, dimensies die wij kunnen ervaren in het leven. Onze kennis is een samensmelting van onze biologische, sociale, psychische en spirituele dimensie. Omdat we voor het grootste gedeelte niet bewust zijn van al onze kennis, hebben we hulpmiddelen nodig om deze blinde vlekken of schaduwzijden inzichtelijk te maken. Tekenen is een van de beste hulpmiddelen om dat te doen. Je maakt dan alles voor jezelf zichtbaar in beeldtaal. Deze beelden kun je leren te begrijpen. Zo krijg je grip op wat eens ongrijpbaar was en zo wordt zichtbaar wat eens onzichtbaar was.

Je krijgt inzicht in alle scheefgroei in je leven. Je ontdekt dat de bovengenoemde dimensies niet in harmonie samenwerken. Door gebruik te maken van het natuurlijke creatieproces kom je in het tussengebied (Tussenland) terecht waar alles samenvalt. Als je dat niet doet, dan ligt de nadruk in de biologische dimensie vooral op het lichaam en het gevoel. In de psychische dimensie zit je dan te veel in het hoofd, je verstand. In de sociale dimensie laat je je te veel leven door de buitenwereld. En in de spirituele wereld sta je niet meer met beide benen op de grond.

Je moet leren om je ware wil te ontdekken. Deze vind je alleen als je gevoel en verstand gereinigd en verlicht zijn. Hier zorgt het natuurlijke creatieproces voor. Gevoel, verstand en de wil zijn de vermogens van onze ziel, van ons eigen ik. Alleen door het natuurlijke pad te volgen kunnen deze drie in harmonie samenwerken. Zo bevrijden we onszelf van alle wettische groeikrampen. Het is leren loslaten van prestatie en resultaat waardoor leegte, dus ware vrijheid ontstaat. Pas als we de bodem hebben bereikt kunnen we nieuwe zaadjes planten. Zaadjes kunnen alleen ontkiemen als de natuur z'n gang kan gaan. Dit is een natuurlijke, universele wet en geldt voor alles wat leeft, dus ook de mens. Alles waar leven in zit is effectief. Het bezit een onuitroeibare kiemkracht. Wij bezitten deze kracht allemaal, maar maken er vaak nog geen gebruik van. Door aan je menselijke natuur gehoorzaamheid geven begin je te groeien.

Door te leren spelen en inzicht te krijgen in dit spelen (tekenen) leer je hoe je moet samenwerken met de natuur. Je leert hoe je de natuur in jezelf z'n gang kan laten gaan en hoe je je als mens verder kunt ontwikkelen. Zo pak je de natuur bij de hand om samen verder te creëren. Dit is het allerhoogste niveau van levensvervulling dat je kunt bereiken. We moeten zorgen voor een multidimensionale eenheid in ons leven. De kernwoorden oprechtheid, verwondering, inspiratie, identiteit, integriteit en openheid spelen dan de grootste rol in je leven.

Groeien gaat vanzelf, maar het is de kunst om jezelf niet in de weg te staan. Het resultaat, dus de vruchten die ontstaan tijdens deze groei mogen nooit voorop staan. Als het vooral om de prestatie of resultaat gaat, dan sta je natuurlijke groei in de weg. De prestatie of het resultaat zijn de vruchten die vanzelf zijn ontstaan tijdens het proces. Dit kun je niet afdwingen. Als je dit wel doet, dan zijn de resultaten en prestaties slechts scheefgroei. Zo ontstaan misvormde creaties. Je bent dan niet aan het creëren, maar onbewust aan het vernietigen. Als je je aan deze scheefgroei blijft vasthouden kom je er nooit achter wat er eigenlijk had moeten ontstaan. We hebben het hier dan over een natuurlijk moeten die we vooral laten blokkeren door alle vormen van angst. Angst en pijn zijn de grootste vernietigend krachten van het leven. Deze moeten we leren te overwinnen. We moeten onszelf dwingen om niet meer bang te zijn voor nieuwe ervaringen. Alleen hierdoor kan er iets nieuws ontstaan waardoor je nieuwe kennis kan opdoen. Deze kennis zorgt ervoor dat we nieuwe dingen willen. Hierdoor creëer je weer nieuwe ervaringen. Zo komt je leven in een natuurlijk creatieproces terecht en vervul je je leven op het hoogste niveau.

Jeroen Boerstra

Geloof, liefde en hoop

Mon, 08 Oct 2018 09:35:23 GMT

Geloof, liefde en hoop

Geloof, liefde en hoop

Voor een natuurlijk creatief leven en het maken van een eigen Tussenland heb je een onverwoestbaar fundament nodig waar je op kunt bouwen. Gelukkig heeft ieder mens in aanleg het vermogen tot geloven, te hopen en liefde meegekregen. Dit zijn alle gereedschappen die we nodig hebben om ons leven zinvol te maken. Als we deze trias (drieheid) op een eerlijk manier gebruiken, dan maken we gebruik van het natuurlijke creatieproces. Dankzij deze gaven ontstaat er talent, magie en passie in ons leven. Hierdoor krijgt het leven glans, dynamiek en spanning, maar het zorgt vooral voor een stevige basis in ons zijn. Door toepassing van onze ware creativiteit zijn we in staat om het bestaan echt mee te maken. Het werkwoord mee-maken geeft al aan dat we actief aan de slag moeten gaan als we iets wezenlijks willen beleven. We moeten onszelf er toe zetten om mee te doen en om iets te maken om het te kunnen meemaken. Dit verwijst naar een binnen en een buitenwereld. Je kunt pas iets meemaken als er sprake is van een balans tussen deze twee tegengestelde werelden.

De eerste twee stappen van een natuurlijk creatie proces is DOEN en ONTSTAAN . Deze twee stappen zorgen ervoor dat je ergens in begint te GELOVEN . Het gaat hier om het onbewust doen. Je moet dus gewoon lekker aan de slag gaan zonder specifieke gedachten. Er ontstaat iets en doordat het ontstaat begin je automatisch in dat iets te geloven, want het wordt onderdeel van de werkelijkheid. Deze vorm van doen is niets anders dan lekker ontspannen spelen. Door dit spel te spelen begin je steeds meer te geloven in wat je doet. Waar je precies in gelooft is nog niet duidelijk en dat is in deze fase nog niet nodig. Het begin van het creatieproces is altijd het meest relaxt. Het is een go with the flow. Je geloof in de creatie wordt steeds sterker naarmate je meer doet en er meer ontstaat. Tijdens deze fase ontwikkel je een TALENT .

De derde en vierde stap van een natuurlijk creatieproces is WAARNEMEN en DOORDENKEN en wordt gekenmerkt door de LIEFDE die tot stand komt. Door datgene wat we hebben gecreëerd bewust waar te nemen zonder te oordelen ontstaat er een relatie met het object. We zijn het dan aan het bezielen en door dit contact ontstaat verwondering. Bewust waarnemen is niets anders dan intens genieten van wat wordt waargenomen. Liefde is de voelbare energie die in het spanningsveld tussen ons en het object wordt afgegeven en ontvangen. Dit is de allergrootste levenskracht die de mens nodig heeft om vol goede moed verder te gaan. Tijdens deze fase ontstaat er MAGIE .

De laatste twee stappen van een natuurlijk creatieproces zijn INVOELEN en DOORGAAN . Dankzij de liefde die we hebben ontvangen en hebben gegeven zijn we de creatie beter leren kennen. Door dit nieuwe inzicht hebben we een vermoeden en een verlangen gekregen om het verder te laten groeien en hoe we dat ongeveer moeten doen. Hierdoor is er HOOP ontstaan. Hoop geeft nieuwe inspiratie, levenslust en dus de juiste motivatie om door te gaan. Tijdens deze fase ontstaat er PASSIE . We gaan weer verder met het creatieproces en zijn weer bij het DOEN terechtgekomen. We gaan hier net zolang mee door totdat ons gevoel en verstand zeggen dat het klaar is.

Bij kleine creaties duurt dit natuurlijke proces natuurlijk wat korter, maar het primaire creatieproces duurt een heel leven lang. Je kunt het natuurlijke creatieproces voor alles in het leven toepassen. Je moet er altijd voor waken of het wel op een natuurlijke manier gebeurt. Je kunt alle inzichten in dit boek gebruiken om er voor te zorgen dat je op een authentieke manier mens kunt zijn. Je hoeft je dan geen zorgen meer te maken of je het wel goed doet allemaal. Mensen zijn natuur en het is dus van levensbelang dat we alles op een natuurlijke, dus eerlijke manier aanpakken.

Jeroen Boerstra

Natuurlijk groeien

Sun, 07 Oct 2018 11:58:46 GMT

Natuurlijk groeien

Natuurlijk groeien

Groeien is niets anders dan constant veranderen. Ons lichaam groeit natuurlijk zonder dat we daar over hoeven na te denken, maar dat geldt niet voor onze directe binnen en buitenwereld. Natuurlijk leven en groeien komt alleen tot stand als we ons helemaal bewust zijn van de werkelijkheid in en om ons heen. We moeten er achter zien te komen wat wij voor de wereld kunnen betekenen en wat de wereld voor ons kan betekenen. We geven dan zin en betekenis aan ons leven. We moeten streven naar een balans tussen alle tegengestelden. Dit is een natuurlijk moeten. We zijn geboren met een natuurlijke verantwoordelijkheid om te steven naar evenwicht. Helaas vinden we dit evenwicht nu nog niet terug in de wereld om ons heen. In een verre toekomst zal dit echt wel gaan veranderen. Ik hoop dat dit boek daar een beetje aan zal bijdragen. De mensenwereld is niet op een natuurlijke manier tot stand gekomen. We hebben onze vrijheid volgebouwd met oppervlakkigheden. Daarin zijn we gaan leven en hierdoor staat er in het grote mensenpark maar weinig in het teken van harmonie en saamhorigheid. Als we de wereld willen veranderen moeten we bij onszelf beginnen. Je begrijpt dat deze weg niet gemakkelijk is en dat is juist de bedoeling van het bestaan. Iets wat gemakkelijk tot stand komt heeft geen natuurlijk bestaansrecht. We gaan voor duurzaam veranderen. We moeten onszelf helemaal leeg maken, waardoor er natuurlijke vrijheid ontstaat. In deze vrijheid hebben we alle ruimte, tijd en mogelijkheden om ons op een natuurlijke manier te laten groeien. Je moet jezelf en de wereld om je heen goed verzorgen om dit te kunnen doen. Hiervoor heb ik een stappenplan gemaakt. Je moet leren vechten op een natuurlijke manier. Dat is geen oppervlakkig gevecht met behulp van wapens. Het is vooral een gevecht van loslaten, volharding, geduld, opofferen, incasseren en accepteren. De grootste vijand ben je in dit gevecht zelf. Het is je natuurlijke ik die in opstand komt tegen een oppermachtig ego. Je ego zal er alles, maar dan ook alles aan doen om je natuurlijke ik te verslaan. Je ego is gemaakt door de mensenwereld om je heen. Het is tijd om te ontdekken wie je eigenlijk echt bent!

Er zit echter nog een vervelend addertje onder het gras. Iets nieuws kan pas tot stand komen als we het oude kunnen loslaten. Een natuurlijk creatieproces valt dus altijd samen met een rouwproces. Tijdens het ontstaan van iets verdwijnt er op het zelfde moment ook iets. Dit kunnen kleine maar ook grote dingen zijn. Voordat we kunnen beginnen met natuurlijk groeien moeten we de kunst van het rouwen leren begrijpen en toepassen. Voordat we beginnen aan het creatieproces moeten we starten met het ondergaan van een rouwproces. We laten het oude achter ons.

Stappenplan natuurlijk groeien:

Stap -4) Ontkenning

Voordat je kunt beginnen met natuurlijk groeien is het belangrijk om je te realiseren dat we allemaal graag willen blijven hangen in het oude bekende. Je moet hier afstand van nemen en dat kost moeite. Je hebt een manier nodig om deze grote of kleine verandering te kunnen verwerken. Je moet weten hoe je het beste kunt rouwen om iets. We komen terecht in een rouwproces.

In je oude wereldje houd je jezelf voor de gek en doet net alsof je gelukkig bent, maar die in je hart weet je dat het anders zit. Je voelt ergens diep in jezelf een leegte die je niet goed kunt plaatsen. Door die leegte op te zoeken krijg je vervelende gevoelens die je daarom liever weg stopt. Je speelt een rol in de maatschappij die je goed onder controle hebt en leeft op de automatische piloot. Je zit vast in een oppervlakkige, nietszeggende neutrale wereld. Je kijkt uit naar weekenden, vrije tijd en vakanties. In deze fase kun je niet naar jezelf kijken, want dat is te confronterend. Je omringt jezelf met mensen (gelijkgestemden) en dingen die je leugen in stand houden. Je hebt alle avontuurlijke, risicovolle dromen ver weggestopt en kiest voor een leven vol zekerheid, veiligheid, controle en goedkeuring. Je eigen ik is onbereikbaar, want je hebt onbewust een ondoordringbare muur tussen je intuïtie en gevoel geplaatst. Je voelt via het verstand. De communicatie tussen verstand en gevoel gaat dus nog van buiten (verstand) naar binnen (gevoel) en niet van de diepte (intuïtie) naar binnen (gevoel). Door dit gemis ontwijk je de werkelijkheid en de harde waarheid en doet er onbewust alles aan om deze leugen in stand te houden. Door te beseffen dat je in de fase van ontkenning zit kun je de volgende stap maken van het rouwproces.

Stap -3: Beseffen

Als we beseffen dat we de waarheid, de werkelijkheid steeds aan het ontkennen zijn, dan beginnen we aan de volgende fase. Dit besef komt vaak door een plotselinge heftige, traumatische gebeurtenis in je leven, levenservaring of door levenswijsheid. Door bijvoorbeeld kinderen te leren hoe het leven werkt kun je ze deze levenswijsheid vroeg meegeven. Door veel te tekenen leren ze op een veilige manier met deze materie omgaan.

Door te beseffen dat je onbewust "fout"bezig was komt er veel kwaadheid naar boven. Je vraagt je af waarom het jou moest gebeuren en er ontstaat een onrechtvaardigheidsgevoel. Het s belangrijk dat je deze kwaadheid uit op een veilige manier. Schijven en tekenen zijn het meest geschikt, omdat je dan steeds meer inzicht en besef krijgt. Je moet hier doorheen zien te komen en het voelt als een waar gevecht.

Stap -2: Onderhandelen

Deze kwaadheid wil uiteindelijk veranderen in verdriet, maar door veel oude gewoontes ben je geneigd om deze nare gevoelens weg te drukken. Je hebt de grootste moeite om het oude bekende los te laten. Je probeert het oude te herstellen en je stelt je onderdanig en verliest hierdoor jezelf. Dit maakt het proces alleen nog maar moeilijker. Toch is dit een geheel natuurlijk gedrag. Veranderen is loslaten en rouwen en deze pijnlijke gevoelens zijn in het begin heel moeilijk te accepteren. Je probeert terug te krabbelen, omdat pijn nu eenmaal niet fijn is. We willen hier zo snel mogelijk van af. We leren tijdens het rouwproces niet van de pijn af te komen, maar er mee om te leren gaan. Pijn is een essentieel onderdeel van elk creatieproces.

De kans is groot dat je weer terugvalt in het oude, maar vroeg of laat kom je erachter dat je daar niet meer thuis hoort. Je klampt je krampachtig vast aan iets dat behoort tot het verleden en zit wederom gevangen in de fase van ontkenning.

Het is dus belangrijk om te volharden. Deze fase kost al je energie en levenslust. Pas als je alles hebt gegeven en niet meer verder kan, dan kom je terecht in de volgende fase. Je beseft je eigen hulpeloosheid en kwetsbaarheid. Je moet jezelf aan dit gevoel overgeven en daar moet je echt aan toe zijn. Daarna wordt alle kwaadheid en frustratie omgezet in verdriet.

Stap -1: Verdriet

Eindelijk komt alles eruit. De waarheid is hard en door verdriet te uiten laat je al je weerstand los. Je wordt langzaam leeg van binnen en staat langzaam open voor het nieuwe. Na deze fase kunnen we een start gaan maken met het natuurlijke creatieproces. Door dit verdriet en te uiten voelen we ons eenzaam en alleen. Er ontstaat een leegte in ons zijn. Dit is de meest pure vorm van vrijheid. We mogen en kunnen deze leegte straks opvullen op een voor ons natuurlijke manier. Door deze bezigheid word onze leegte gevuld met heel veel hoop. We zijn nu bijna aan het einde gekomen van het rouwproces en kunnen dan gaan beginnen met de opbouw van het natuurlijke nieuwe.

Het is belangrijk om de tijd nemen om al ons verdriet te uiten. Laat de tranen maar stromen. Door verdriet ontstaat er veel ruimte. In deze lege ruimte bouwen we straks ons Tussenland. In deze leegte die door je verdriet wordt gevormd ga je uiteindelijk wonen en leven. Dat voelt in deze fase nog heel onwerkelijk, maar alleen het grootste verdriet creëert de ruimte voor het grootste geluk.

Stap 0: Aanvaarding

We zijn nu op het nulpunt aangekomen. We hebben de verdriet fase zo'n beetje achter de rug. Verdriet hoort net als geluk bij het leven en deze moet je ook altijd dezelfde kansen geven. Dankzij deze twee tegengestelde gevoelens is alles wat daartussen ligt mogelijk. Dit maakt het leven juist kleurrijk en vitaal. Door alle vervelende en fijne gevoelens te aanvaarden ontstaat er een balans in je leven. Vanuit dit evenwicht kun je een begin maken met de opbouw van jouw Tussenland. We hebben nu inzicht gekregen in het rouwproces en hierdoor kunnen we onszelf daar op een natuurlijke manier doorheen loodsen. Bij elke nieuwe creatie hoort een vorm van rouwen. Natuurlijk groeien is alleen mogelijk als we veranderingen durven toe te laten. Het oude en vertrouwde loslaten is soms heel moeilijk. Alleen als we alle bijbehorende gevoelens kunnen aanvaarden kunnen we natuurlijk groeien. Aanvaarding is het beginpunt. Vanuit hier kunnen we verder. De wereld staat nu voor ons open. Tijd om te beginnen aan het natuurlijke creatieproces.

Stap 1: Dankbaarheid

Je kunt alleen natuurlijk groeien als je beide kanten van het leven durft te voelen. Het is heel gemakkelijk om dankbaar te zijn voor de fijne dingen in het leven, maar het is niet zo gemakkelijk als het om verdriet, pijn, ellende, onrecht en kwaadheid gaat. Het begin is daarom voor vele mensen al moeilijk. Je moet dankbaarheid afdwingen. Het voelt in het begin misschien heel onnatuurlijk om dit te doen en je ego zal je behoorlijk in de weg zitten. Je moet geen slachtoffer meer spelen en jezelf een schop onder de kont durven geven. Besef dat je door alle negatieve gevoelens en ervaringen juist meer diepte, wijsheid en inzicht geeft aan je leven. Zonder het negatieve zou het positieve niet kunnen bestaan. Achter elke angst vind je een natuurlijke schat. Zoek naar deze schatten en wees daar dankbaar voor. Zonder vallen en opstaan leer je niet lopen. Zo werkt dat met alles in het leven. Er zijn altijd twee tegengestelde krachten of energieën nodig om alles daartussen (een spanningsveld) mogelijk te maken.

Bij deze vorm van dankbaarheid is het belangrijk om te weten, dat het nog niet natuurlijk overkomt. In deze fase dwingen we onszelf om dankbaar te zijn. Het voelt diep in je hart vaak nog niet echt zo. Dit gevoel moet groeien. Door meer ervaring en inzicht in het natuurlijke creatieproces gaat komt deze dankbaarheid uiteindelijk vanuit jezelf. Probeer jezelf steeds weer te overtuigen dat je dankbaar moet zijn en overlaad jezelf met sterke argumenten. De enige die je steeds weer moet proberen te overtuigen is je ego. We gaan nu met ons oude zelfbeeld aan de slag. We hebben ons altijd vast kunnen houden aan ons ego, maar omdat we nu leegte en vrijheid hebben gecreëerd moeten we er voor zorgen dat we dit net op dezelfde manier gaan opvullen. Ons oude zelfbeeld, ego moet dus mee veranderen.

Stap 2: Loslaten

De volgende moeilijke stap om natuurlijk groeien in gang te zetten is een gevecht tegen je ego. Je ego is nu nog niets anders dan een misvormd zelfbeeld, omdat het gemaakt is door alle invloeden van een misvormde mensenwereld. Je kunt pas een gezond natuurlijk zelfbeeld ontwikkelen door beeldtaal leren te begrijpen. Met behulp van beeldtaal leer je hoe je zelfbeeld is opgebouwd. Je moet dus van een afstand naar jezelf kunnen kijken. Hiervoor moet je het ego dus leren los te laten en dat is geen eenvoudige klus. Beeldtaal is de programmeertaal van onze gehele beeldvorming. Met behulp van beeldvorming creëren we onze visie op de werkelijkheid. Hier ga ik later in het boek verder op in.

Als kind leren we al op jonge leeftijd dat we de beste moeten zijn, want anders ben je een onvoldoende. We verleren het spelen en gaan vol voor resultaat, prestatie, gemak en nuttigheid. We bouwen hierdoor een superego op. Je bent het middelpunt van het universum geworden. Bij alle situaties in het leven denken we aan het nuttigheidsaspect en het gemak voor onszelf ten koste van al het andere. Als dan iets geen nut heeft voor jou, dan is het ook niet belangrijk. Zo hebben we een gigantisch mensenpark gemaakt waarin we leven. Alleen door jezelf te durven verliezen kun je dit ego verslaan. Dit voelt als jezelf opofferen, maar hierdoor heeft je natuurlijke ik de kans om te gaan groeien. We moeten de grond gaan omwoelen om het vruchtbaar te maken. Alleen al door hier over na te denken komt je ego in opstand. Laat het gevecht beginnen! Probeer jezelf te dwingen om open te staan voor nieuwe ervaringen. Zorg dat je het hierdoor moeilijk krijgt, waardoor je jezelf bewust beperkt. Ga tegen je eigen vastgeroeste overtuigingen en meningen in. Als je bijvoorbeeld er ineens voor kiest om veganist te worden, dan zorg je er automatisch voor om anders te leren denken. Dit doe je van de een op andere dag, maar ook deze stap is een doorlopend proces. Je bent jezelf aan het opvoeden. Zie je ego als een klein verwend kind dat altijd zijn of haar zin wil hebben. Je moet dan wel streng, eerlijk en consequent zijn om dit gedrag te veranderen. Het kind staat zichzelf in de weg en dat kan alleen jij en niemand anders veranderen.

Stap 3: Overwinnen

We zitten nu midden in ons innerlijke gevecht. Ons ego heeft alle verdedigingsmechanismen ingezet om de opkomst van ons natuurlijke ik te dwarsbomen. Ons ego wil altijd gelijk hebben en het wordt heel erg kwaad als het wordt tegengesproken. Je ego zit vast aan je manier van denken, je overtuigingen en je meningen en bepaald voor het grootste gedeelte je gedrag. Koppel daarom al je denken los van je eigen ik. Wat je denkt is nog niet wie je bent. Dat moeten we in een later stadium helemaal opnieuw leren op een natuurlijke manier. Je mag best gaan walgen van je superego, want dat misvormde ding heeft niets met jezelf te maken. Langzaam maar zeker zal het krimpen, maar het blijft altijd aanwezig als een gezwel. We moeten dus altijd bewust natuurlijk leven om het niet weer te laten groeien. Tijdens deze stap hoeven we verder nog nergens over na te denken. Ons enige doel is om ons ego terecht te wijzen. We creëren steeds meer ruimte, mogelijkheden en vrijheid om straks te kunnen groeien. Het ego verliest zijn superkracht en hierdoor kan het alle blinde vlekken en onze schaduwkanten niet meer vasthouden. We kunnen ons zelfbeeld van een afstandje, dus objectief bekijken en daar kun je behoorlijk van schrikken. Alleen als je een eerlijk beeld hebt van jezelf, kun je beginnen met het natuurlijk opvullen van de vrijheid die je hebt gecreëerd. Je ziet nu duidelijk wat je zelfbeeld was en daar maken we dankbaar gebruik van. Je weet nu welke kant je niet op moet gaan en kiest voor een andere weg. Langs proefondervindelijke weg ontdekken we onze meest natuurlijke wegen. Zo vullen we en legen we onze natuurlijke vrijheid.

Stap 4: Leegmaken

Dit is voor velen de allermoeilijkste stap. Ook omdat de mensen en ego's om je heen merken dat er nu dingen veranderen. Het wordt menens. Ook die mensen gaan protesteren en kiezen de kant van jouw ego. Om echte vrijheid te creëren en te ervaren moet je jezelf helemaal leegmaken. Mensen hebben onbewust veel meer angst voor vrijheid dan voor de dood, zinloosheid, isolement of pijn. Want pure vrijheid is niets anders dan bodemloosheid, het niets, doodse stilte, anarchie en chaos. Pure vrijheid is beangstigend, omdat mensen niet weten en leren hoe ze hier meer om moeten gaan. Bij het leegmaken ben je heel veel troep aan het inleveren en daar hebben mensen een hekel aan. Het wordt pas leeg in je hoofd als je aan de grote schoonmaak van je innerlijke wereld en de buitenwereld begint. Al deze veranderingen raken ook de mensen om je heen. Bereid je daar geestelijk op voor. Mensen om je heen gaan zich anders gedragen. Leegmaken doe je dus ook in eenzaamheid. Pure vrijheid is het beginpunt van een nieuwe start en dat doe je helemaal alleen. Door een natuurlijk groeiproces kom je er achter welke mensen nog wel en welke niet bij je passen. Als ze de groei in de weg staan, dan verdwijnen ze uit je leven. Bij natuurlijk groeien ontstaat een natuurlijke selectie. Alles wat bij je past trek je aan en al het andere stoot je bewust of onbewust af.

Een natuurlijk leven bestaat uit pure vrijheid. We hebben als mensheid achter de schermen al heel veel vrijheid gewonnen, maar we vullen het nog steeds op met oneindig veel oppervlakkige rotzooi. Het is daarom tijd voor een volgende stap. Als je het heden vergelijkt met onze gewelddadige geschiedenis, dan gaat het toch steeds een beetje beter. We zijn er nog lang niet, maar er is wel sprake van een hoopvolle vooruitgang. We willen allemaal doen wat goed is en goed voelt. We zijn al zover dat we deze stap zouden kunnen maken.

Stap 5: Opvullen

We hebben nu al een beginnetje gemaakt met het natuurlijk opvullen van onze vrijheid. Om te groeien heb je inzicht nodig in het natuurlijke creatieproces. Pas als we deze eerlijk kunnen toepassen, wordt het een zelfregulerend proces. Als dit niet lukt, dan val je weer terug in oude patronen en gewoontes. Je superego wordt weer de baas en je kunt weer helemaal opnieuw beginnen. Wees dan niet boos op jezelf, want veranderen kost veel tijd en moeite. Je moet telkens weer leren opstaan als je neergaat. Natuurlijk kun je even een pauze nemen als dat gebeurt. Maar weet dat je dan snel weer in een slachtofferrol terecht komt. Het kleine verwende kind komt weer in je naar boven. Probeer de kracht te vinden om daar boven te staan. Als dit lukt, dan kun je beginnen met de opbouw van Tussenland. Dit is jouw Utopia waar je alle vrijheid, tijd, ruimte en mogelijkheden hebt om zelf iets heel moois en zinvols van je leven te maken. In Tussenland geef je betekenis aan je leven. Een wereld opgevuld met een natuurlijke waarheid, waardoor er een authentieke werkelijkheid ontstaat dankzij jou.

Een natuurlijk creatieproces begint bij het doen. Hierdoor ontstaat iets natuurlijks. Door waarneming zonder oordeel kunnen we het objectief observeren. Daarna kunnen we hierover doordenken en het laten inwerken door het in te voelen. Hierdoor ontstaat inspiratie en motivatie om door te gaan. Vervolgens komen we weer in actie en zijn we weer bij het doen beland. Het is een natuurlijke cyclus die we in het groot en in het klein overal in ons leven toe kunnen passen. Alles wat op deze manier ontstaat is levensvatbaar, duurzaam en authentiek. Je bereikt een zinvol en betekenisvol bestaan en daar zijn we uiteindelijk allemaal naar op zoek.

Stap 6: Eenheidsbewustzijn

Nu plukken wij de vruchten van onze nieuwe manier van zijn. We zijn een authentiek mens geworden en onze omgeving is een verlengstuk van onszelf geworden. We zijn in staat om alle tegenstellingen in het bestaan in balans te brengen. We hebben een eigen Tussenland gecreëerd. Dit tussengebied werkt als een filter, een buffer en zorgt dat alle harde grenzen zijn verdwenen. Je kunt je kwetsbaar opstellen zonder gekwetst te worden. Je bent eerlijk tegen jezelf en de buitenwereld. Beperkingen en tegenslagen worden creatieve superkrachten. Alles wat is, kan daar in harmonie samenwerken en staat in het teken van natuurlijke groei.

Stap 7: Betekenis

Deze laatste stap ontstaat eigenlijk vanzelf als je een groot en krachtig Tussenland hebt weten op te bouwen. Je hebt van je bestaan een levend kunstwerk gemaakt waar je nog hopelijk heel lang aan kan werken. Je hebt een natuurlijk zelfbeeld ontwikkeld en dus een gezond ego. Je hebt een ascetische levenshouding, een sterke ziel en veel naastenliefde opgebouwd. Je bent bewust onderdeel geworden van het wonder van het bestaan. Jouw Tussenland is werkelijkheid geworden in de wereld. Je hoeft mensen niet meer te overtuigen. Je hoeft geen verklaringen meer te geven. Het bestaan van Tussenland is een feit geworden. Je leeft met passie, inspiratie, verwondering, liefde, succes en geluk. Je leven heeft enorm veel zeggingskracht, waardoor je het betekenis geeft. Je voelt aan alles dat je echt leeft.

Contact maken

Fri, 05 Oct 2018 10:29:46 GMT

Contact maken

Contact maken
Kinderen weten als geen ander hoe belangrijk contact maken is. Ze spelen contactspelletjes zoals tikkertje en hebben verder geen toeters en bellen nodig om zich te vermaken. Samen spelen is niets anders dan een verbinding tot stand brengen. Als dat lukt, dan geeft dat een goed gevoel. Wat je dan doet is dan eigenlijk bijzaak. Het gaat om het contact maken zelf. Een spelletjes, een probleem, een gemeenschappelijk doen of wat dan ook zijn natuurlijke hulpmiddelen om dit voor elkaar te krijgen. Een mens is gemaakt om oneindig veel eerlijke contacten tot stand te brengen. Niet alleen met andere mensen, maar ook met zichzelf, het leven en de wereld. Het is belangrijk dat er sprake is van een echt klik. Als de klik niet echt is, dan is er geen natuurlijk contact. Door toneel te spelen en te liegen zal er nooit een verbinding tot stand komen. Dat is een gemiste kans en je kan daarom beter altijd eerlijk zijn.

Het moment van echt contact gebeurt precies op het grensgebied. Oppervlakkig contact vindt plaat op een grenslijn. Alles signalen en ervaringen van binnen en buiten kunnen dan niet verwerkt worden. Er is een rechtstreekse verbinding tussen je binnen en buiten wereld. Tussen subject en object. Als je op deze manier contact hebt met een ander mens, dan praat je langs elkaar heen. Deze vorm van oppervlakkige communicatie vind je veel in de wereld. Dit komt omdat het grensgebied waarop het contact plaatsvindt slechts een dunne lijn is. Voor echte communicatie is het nodig om dit grensgebied zo groot mogelijk te maken. We maken van een dunne grenslijn een groot grensgebied. Hierdoor kan het contact goed inwerken en verwerkt worden. Hoe groter het grensgebied wordt, hoe meer we de verbinding kunnen laten samensmelten. Contact maken betekent dan éénwording.

Dit Tussengebied is natuurlijk Tussenland. We staan hier in verbinding met alles om ons heen. Alle grenzen zijn verdwenen, omdat we van alle grenzen één groot gebied hebben gemaakt. Elke grens valt weg en er is sprake van een eenheidsbewustzijn. In dit tussengebied kunnen we veilig kwetsbaar zijn. Doordat het gebied groot is kan alles van binnen en buiten daar naartoe stromen. Tussenland is een verwerkingsgebied. Hier kunnen we ontdekken, puzzelen, experimenteren, spelen, ervaren, leren en begrijpen. Je komt er daar achter wat jij wil van het leven en wat het leven wil van jou. Hierdoor kun je doelbewust en zinvol door het leven gaan. Tussenland werkt als buffer. Je hebt hierdoor geen grenzen meer nodig. Tegenslagen en problemen komen ook gewoon in dit tussengebied terecht en daar lossen ze op in nieuwe ideeën, inzichten en oplossingen.

Je maakt daar heel gemakkelijk contact, dus ook met je grootste angsten. Tussenland werkt als een filtersysteem en je kunt de echte noodzakelijke angsten onderscheiden van de schijnangsten die je jezelf hebt aangepraat. Hierdoor durf je gemakkelijker risico's te nemen. Je durft het echt levensavontuur op te zoeken.

Doordat je leeft zonder grenzen gaat er letterlijk een nieuwe wereld voor je open. Je ervaart de werking van het natuurlijke creatieproces. Je staat in contact met alles in en om je heen en het mooie is dat je niet bang hoeft te zijn voor al deze prikkels, want je leeft in een buffer. Doordat je zelf deze filter bent geworden ervaar je een natuurlijke selectie van alle dingen die je op dat moment nodig hebt. Je hoeft niet voor alles te kiezen. Tussenland zorgt voor de juiste samenstellingen van alle prikkels die je steeds verder helpen.

Je hebt voelsprieten gekregen en deze tasten alle werkelijkheden af opzoek naar de juiste weg. Je staat in contact met anderen, met jezelf, met het ongrijpbare, het onbewuste, het bewuste, je verstand, je gevoel, het universum, met de natuur, etc. Waardoor je leven een aaneenschakeling is van verwondering en inspiratie. Wat voorheen negatief of positief was wordt nu samengebracht en het resultaat is dan altijd goed. Alleen door de grenslijnen te veranderen in één groot grensgebied, verdwijnen alle grenzen en kan er eerlijk contact bestaan met alles waar we als mens mee te maken krijgen.

Jeroen Boerstra

Leren omgaan met vrijheid

Thu, 04 Oct 2018 08:20:52 GMT

Leren omgaan met vrijheid

Leren omgaan met vrijheid

Mensen zijn uiteindelijk allemaal opzoek naar vrijheid. We willen ons vrij voelen en vrijheid associëren we dan al snel met geluk en genieten. Toch gaat het door deze manier van denken helemaal fout. Je hoeft niet te streven of te zoeken naar vrijheid, want we bezitten al een absolute vrijheid in onszelf. Absolute vrijheid is de oneindige diepe leegte, een bodemloosheid en chaos in ons. Vrijheid op zich voelt dus helemaal niet prettig. Het voelt als zweven in het niets. Vrije tijd is lege tijd die op een natuurlijke manier opgevuld wil worden. Als we dit op een onnatuurlijke manier doen, dan wordt het knagende gevoel steeds heftiger en zijn er steeds meer verdovingsmiddelen (werk, snacks, drank, tv, gamen en ander oppervlakkige vormen van vermaak) nodig om het te onderdrukken. We moeten daarom heel verantwoordelijk met vrijheid om gaan en dat is niet zo gemakkelijk.

Vrijheid is dus niets anders dan leegte. Veel mensen zijn vooral bang voor de dood, pijn, isolement of zinloosheid, maar de allergrootste angst hebben ze voor vrijheid! Het is een angst waar de meeste zich niet van bewust zijn. Het tegengestelde van vrijheid is natuurlijke (intrinsieke) creativiteit. Deze kunnen we inzetten om onze vrijheid een bepaalde vorm te geven die goed bij ons past. We hebben in onze wereld heel veel vrijheid gecreëerd en hebben deze opgevuld met een oppervlakkige creativiteit. De leegte van de vrijheid is hierdoor alleen maar groter geworden. De aangeboren leegte in ons heeft zich over de hele wereld verspreidt met alle gevolgen van dien.

Voor veel mensen is het heel moeilijk om even niets te doen en zich te vervelen. Toch is dit de beste manier om de vrijheid, de leegte naar boven te halen. Het is een ongemakkelijk, zeurderig gevoel. Je raakt eigenlijk een beetje in paniek. Het voelt onnatuurlijk en dat is het ook, want we moeten er iets mee. Door dit gevoel onnatuurlijk te onderdrukken wordt alleen maar erger. Je denkt het "probleem" op te lossen, maar het komt later dubbel zo hard terug. Je wordt hier lichamelijk en geestelijk letterlijk ziek van.

Mensen zoeken vrijheid op, maar weten eigenlijk niet hoe ze hier op een natuurlijke manier mee om moeten gaan. Als je verlangt naar bijvoorbeeld het weekend of vakantie, dan weet je precies wat ik bedoel. Weekenden worden of volgepropt met activiteiten of gebruikt om bij te komen. Door creatief te leren leven heb je hier geen last meer van. Je kijkt dan niet meer uit naar weekenden en je hoeft niet meer op vakantie. Je stijgt als het ware dagelijks boven jezelf uit. Vrijheid is tijd en ruimte en dat zit allemaal in ons in de vorm van leegte. Bewustwording van deze leegte is de eerste stap.

Je kan op een hele fijne en leuke wijze aanleren hoe je met al deze vrijheid verantwoordelijk om kan gaan. Neem een leeg vel papier en zie deze als de leegte in jezelf. Pak een potlood en zie deze als een kans om de leegte mee op te vullen. Dan is het aan jou om te beginnen met het creatieproces. Begin te tekenen. Een natuurlijk creatieproces is niets anders dan het opvullen van de leegte, dus de vrijheid in je leven. Zo ontdek je langzaam maar zeker een aangename leefstijl die perfect bij jou past. Je ontdekt hoe je een werkelijkheid vorm kunt geven op jouw manier. Vaak zijn de eerste tekeningen nog heel kinderlijk. Je beeldtaal, waarmee je werkelijkheden creëert, is nog niet goed ontwikkeld. Je maakt nog kleurplaatjes (kopietjes) in plaats van echte originele kunst.

Kunst is niets anders dan natuurlijk opgevulde vrijheid.

Je hebt natuurlijk vele kunstvormen. Het grote voordeel bij tekenen en schilderen is dat deze opvulling zichtbaar wordt en kunnen we het elke moment van de dag op ons laten inwerken. Mensen zijn vooral visueel ingesteld, dus beelden zijn zeer geschikt om ons iets duidelijk te maken. Het hele creatieproces wordt stap voor stap zichtbaar. deze stappen zijn te volgen en zo krijgen we inzicht in onze eigen manier van werken. Vrijheid opvullen is ware levenskunst en vergt veel oefening.

Door kunst te leren begrijpen, leer je hoe je van niets iets oorspronkelijks kunt maken. Je kan dan jezelf, je leven en de wereld eerlijk vormgeven. Veel mensen maken van hun leven een kleurplaatje en proberen zo netjes en krampachtig mogelijk tussen de lijntjes te blijven. Ze nemen bestaande vormen over en hebben geen idee hoe ze zelf iets origineels moeten maken (van hun leven). Echte vrijheid wordt zo omzeilt en leegte kan niet opgevuld worden. Je wordt dan geleefd en je verzaakt om zelf de verantwoordelijkheid te nemen. Kortom, vrijheid is geen garantie voor geluk. Door de leegte te voelen zit je in de vrijheid en alleen door deze op een natuurlijke manier op te vullen creëer je een geluksgevoel. Hierbij gaat het niet om het eindresultaat, maar om de ontdekkingsreis zelf.

Jeroen Boerstra

Het natuurlijke creatieproces

Wed, 03 Oct 2018 09:34:53 GMT

Het natuurlijke creatieproces

Het natuurlijke creatieproces
Er zijn twee soorten creativiteit die je kunt toepassen in het leven. Dit zijn intrinsieke creativiteit en extrinsieke creativiteit. Je kunt gebruik maken van creativiteit of het kan geleefd worden. Bij extrinsieke creativiteit maak je op een oppervlakkige manier gebruik van je creatieve vaardigheden. Deze creativiteit staat in het teken van je eigen onmiddellijke doelen en is prestatie en resultaatgericht. Het is in onze maatschappij tegenwoordig vanzelfsprekend om gebruik te maken van deze vorm van creativiteit. Het gaat hierbij om snel resultaat, kwantiteit en niet om duurzaamheid en kwaliteit. Het creatieproces is ondergeschikt aan het eindresultaat.

Bij intrinsieke creativiteit gaat het om het "onophoudelijk streven naar" in beweging te zetten. Hierdoor ontstaat ware harmonie tussen alle factoren die bewust of onbewust meespelen. Het betreft hier een natuurlijk creatieproces. Hierbij ligt de nadruk niet op het eindresultaat maar om de natuurlijke weg daarnaartoe. We maken hierbij dus geen gebruik van creativiteit, maar we zijn creativiteit. Het wordt geleefd. Het grote voordeel van deze vorm is dat ons probleemoplossend vermogen in zijn geheel wordt gebruikt. We gebruiken alle stijlen van deze superkracht op het zelfde moment. Bij gebruikmaking van creativiteit, dus de extrinsieke vorm daarvan, kun je slecht één stijl tegelijk toepassen. Verschillende stijlen kunnen bijvoorbeeld samenwerkend, afwachtend, zelfsturend of overgave zijn.

Bij een natuurlijk creatieproces spreek je over het volledige pakket aan vaardigheden die bewust of onbewust meewerken. De uitkomt is daarom altijd verrassend, natuurlijk en inspirerend. Je ontdek hierbij altijd duurzame, kwalitatieve en harmonische oplossingen, inzichten en ideeën. Het zorgt altijd voor een integratie van onze menselijkheid. Deze creativiteit zorgt voor een goede samenwerken tussen alle eigenschappen (keuzevrijheid, gedrag, waarden, liefde en zelfbewustzijn) die de mens menselijk maken.

Als de natuurlijke creativiteit goed gevormd en de grootste rol speelt in je leven, dan is het eenvoudig toe te passen. Toch is het vormingsproces van intrinsieke creativiteit zeer complex, omdat deze weg voor iedereen anders is. Toch zijn er een aantal duidelijke overeenkomsten. Er vormt zich langzaam een ascetische levenshouding, een sterkere ziel en meer naastenliefde. Deze mensen overstijgen zichzelf doordat hun hoofddoelen nooit ten dienste van zichzelf zijn. Ze hebben geen egocentrische behoeften.

Jeroen Boerstra

De Angstmuur

Mon, 01 Oct 2018 10:44:21 GMT

De Angstmuur

De Angstmuur
Een mensenleven bevindt zich in een wereld van oneindig veel tegengestelden. Het is onze levenstaak om tussen al deze variabele parameters de juiste instelling te vinden die perfect bij ons past. Alleen zo komen we er achter wie we zijn en wat onze taak is in het leven. De enige manier om dit te doen is door zoveel mogelijk instellingen uit te proberen. We moeten alle variaties uitproberen. Tijdens het experimenteren komen we in verschillende situatie terecht. Het duurt een hele tijd voordat je bepaalde instellingen begint te herkennen. Het gevoel en het verstand moeten op elkaar ingespeeld zijn. Door deze samenwerking ontdek je langzaam wat wel en wat niet bij je past.

Je moet het jezelf dus moeilijk maken. Je moet zorgen voor problemen en deze als uitdagingen en kansen gaan zien om je verder te ontwikkelen. De moeilijkste weg is altijd de creatiefste weg. Mensen zijn tegenwoordig meer dan ooit geneigd om altijd de weg van de minste weerstand te nemen, dus de gemakkelijkste weg. Alle uitvindingen die tegenwoordig worden gedaan staan ook meestal in het teken van het gemak. We krijgen het er makkelijker door. Iets heeft alleen nog bestaansrecht als het nuttig voor ons is, dus het ons leven gemakkelijker maakt. De noodzakelijke moeilijke dingen staan hierdoor steeds verder van ons af. We leven dus op een eenzijdige manier en dat staat onze ontwikkeling als mens in de weg. Onbewust worden we steeds angstiger. Angst beschouwen we ook als negatief en daar vluchten we voor. We hebben er alles voor over om maar geen angst te hoeven voelen.

Als je niet weet hoe je met angst om moet gaan, dan mis je de beleving van het leven zelf. Door alleen de zonnige kant van het leven te accepteren kun je je nooit verder ontplooien. Veel mensen doen niets anders dan streven naar genieten en geluk. Hierdoor slaan ze plank juist mis. Angsten zijn grenzen van je bestaan. Ze houden jou, je wereld en je leven klein. Je kunt niet meer groeien als mens als je achter deze angstmuren blijft staan. Angst is een geschenk, want zonder dit gevoel kan het leven geen avontuur, een ontdekkingsreis zijn. Achter elke angst vind je een schat die je leven zal verreiken. Achter elke angst vind je een nieuw inzicht, een nieuwe manier van denken en zijn. Achter elke angst ben je een grote stap verder. Het is dus juist de bedoeling om zoveel mogelijk angsten op te zoeken en deze muren te doorbreken op wat voor manier dan ook. Verdriet, pijn, kwaadheid en agressie helpen je om dit voor elkaar te krijgen. Deze gevoelens zijn niet gemaakt om je neer te halen, maar om je de superkracht te geven om de angstmuur te verslaan.

Een angstmuur is eng, omdat je er niet doorheen kunt kijken. Het is een donkere muur en je voelt je als een klein kind dat bang is voor het donker. In het donker slaat je fantasie op hol. Alles is mogelijk in het donker, dus ook alle vreselijke nare dingen. Zo fantaseren we onszelf steeds banger. We gebruiken al onze verbeeldingskracht, dus onze creativiteit om onszelf bang te maken. We kunnen deze kracht ook positief proberen te gebruiken. Stel je eens voor dat er een prachtige schat op jou ligt te wachten die je hele leven zal verrijken. Want in negenennegentig komma negenennegentig procent van alle gevallen is dat ook zo. De angst is meestal een leugen die je jezelf hebt aangepraat. Een mens is zo'n creatief wezen dat het zichzelf helemaal vast kan zetten met zijn verbeeldingskracht. Het is dan tijd om deze oerkracht totaal anders te gebruiken. Pijn moeten we omzetten naar verdriet en deze moeten we transformeren naar kwaadheid. Agressie helpt ons door een angstmuur heen te gaan. Zo maak je van kwaadheid een positieve kracht. Als je in je kwaadheid toch vlucht voor de angstmuur, dan heeft deze oerdrift je in zijn macht. Je bent dan de controle over je eigen leven kwijt geraakt.

Agressie is een regelaar. Het regelt de afstand tussen mensen en situaties. Je kunt hiermee alle angstmuren vernietigen. Een maal erdoorheen ben je weer een beetje ander mens geworden, want je hebt jezelf een stukje verder ontwikkeld.

Het leven is een groot natuurlijk creatieproces gemaakt door oneindige kleinere creatieprocessen. Als je kijkt naar een creatieproces, dan zijn er drie momenten waar je angstmuren tegen kunt komen: aan het begin, ergens halverwege of aan het einde van het proces. Je komt er achter wat voor type angstmens je bent. Ben je een slechte starter? Of misschien een paniekvogel halverwege. Het kan ook zijn dat je het moeilijk vindt om iets af te maken. Vroeg of laat kom je een angstmuur tegen en deze angsten laten je schaduwkanten en blinde vlekken zien. Je kunt dan hiervoor vluchten of vechten. Angsten overwinnen is misschien wel de belangrijkste vaardigheid die je moet beheersen om van je leven een natuurlijk creatieproces te kunnen maken. Het vergt veel oefening, maar je krijgt er langzamerhand steeds meer plezier in. Je krijgt er steeds meer vertrouwen en weet dat er achter elke angstmuur een schat ligt. De enige mogelijkheid om deze schat te bemachtigen is door er dwars door heen te gaan.

Dankzij alle angstmuren die ik heb verbrijzeld is mijn wereld, mijn leven steeds groter geworden. Hierdoor ontstaat de vrijheid en de mogelijkheid om oneindig veel nieuwe levensaspecten te ontdekken. Hierdoor heb ik Tussenland ontdekt. De plek waar in thuis hoor. De plek waar iedereen thuis hoort.

Jeroen Boerstra

Het portaal naar een andere wereld

Sun, 30 Sep 2018 10:40:30 GMT

Het portaal naar een andere wereld

Het portaal naar een andere wereld

Kinderen houden het meest van spelen. Spelen is niets anders dan een voorbereiding op iets wat je uiteindelijk wil zijn. Ik bedoel geen titel, status, beroep of opleiding, maar het zijn wie je diep in je hart bent. Als je aan het spelen bent wordt je tijdelijk één met je omgeving. Je komt in het tussengebied van de beleving terecht. Spelen is een oefening. Het is geen vlucht of een afleidingen, maar een ontdekking van de plek waar je thuis hoort. Het vervelende van spelen is dat je na het spelen weer terugkomt in een wereld die gemaakt is door anderen. Er is in onze maatschappij altijd iemand die je er weer uittrekt en dat is juist niet de bedoeling. Uiteindelijk verleer je het spelen en kan je het hierdoor niet verder ontwikkelen. Het is de kunst om het spelen echt te maken. Bij kinderen is het spelen nog een spel. Deze is gemaakt van fantasie en verbeeldingskracht. Je spreekt van levenskunst als je van dit spel werkelijkheid kunt maken.

Door te spelen kom je in een wereld terecht waar alles mogelijk is. Als je het spelen speelt, dan sta je nog ver van deze wereld af. Kinderen hebben het vermoeden dat deze wereld bestaat en verlangen erna. Niemand leert ze dat ze gelijk hebben en dat je ook kunt kiezen om definitief in deze wereld terecht te komen. Je speelt het dan niet meer, maar je bent er dan gewoon. Het is nu nog de wereld waar uitvinders, genieën, wereldverbeteraars en kunstenaars leven, maar het is uiteindelijk de bedoeling dat alle mensen daar gaan leven. Misschien vind je dat een gek idee en dat is het ook. Gek zijn is anders zijn en dat zijn we daar allemaal. We kunnen daar helemaal onszelf zijn en ons verder ontwikkelen. Het is de plek waar we allemaal thuis horen.

We hebben dus speelles nodig om steeds dieper in deze dimensie terecht te komen. Speelles klinkt raar, maar zonder begeleiding word je er door de buitenwereld weggetrokken. Doordat we het spelen niet hebben verder ontwikkeld komen we als volwassenen nooit op de plek waar we thuis horen. We zijn niet in staat om de omgevingswereld en je innerlijke wereld op een natuurlijke manier op elkaar af te stemmen. Op deze manier is onze huidige maatschappij enorm misvormd. Mensen ervaren een leegte in hun zijn en de wereld is hierdoor onevenwichtig. We hebben nu een wereld van uitersten gecreëerd, omdat we de kracht niet hebben om te streven naar een fijne balans. Door inzicht te krijgen in de werking van een natuurlijk creatieproces en deze toe te passen ontstaat er een balans tussen alle uitersten.

Spelen is een portaal naar de wereld waar je thuishoort. Het is dus van belang om het spelen verder te ontwikkelen. Je kunt pas echt over volwassenheid spreken als je deze kunst onder de knie hebt. We moeten leren door te spelen, zodat we bewust worden van de wereld waar we dan in terecht zijn gekomen. Het is de bedoeling om daar je thuis en je leven op te bouwen. Helaas worden we steeds weer terug gezogen naar een plek waar we een enorme leegte ervaren. We consumeren en zoeken afleiding om dit nare gevoel maar niet te hoeven voelen. We weten allemaal dat het anders zou moeten, maar niemand leert ons hoe. Ook ik heb van kinds af aan deze leegte gevoeld en op alle mogelijke manier weggedrukt. Totdat ik het diepste punt in mijn leven had bereikt. Daar in de diepste diepte kwam ik het enorme verlangen en het vermoeden naar een andere wereld weer tegen dat ik als kind bij me droeg. Het gevoel dat ik een buitenaards wezen was en hier helemaal niet thuis hoorde. Dat gevoel klopte helemaal. De mensen hebben een wereld gecreëerd op een hele verkeerde manier. Deze wereld is vooral uit angst ontstaan en dus niet op een natuurlijk manier. De ontdekking en toepassing van het natuurlijke creatieproces heeft mij vrijheid, geloof, vertrouwen, levenslust en rust gebracht. Ik heb mijn thuis gebouwd op de plek waar ik thuis hoor.

Het geeft een onbeschrijfelijk fijn gevoel en een enorme troost om te weten dat er nog een hele andere wereld bestaat. Deze bevindt zich niet ver weg, maar precies onder je neus. Door weer te leren spelen kom je daar terecht en je weet dat het ook allemaal totaal anders kan.

Jeroen Boerstra

De cyclus van een natuurlijk creatieproces

Thu, 27 Sep 2018 10:06:37 GMT

De cyclus van een natuurlijk creatieproces

De cyclus van een natuurlijk creatieproces

Bij een natuurlijk creatieproces kun je nooit van tevoren een plan maken. Als je dit wel doet spreek je nooit van natuurlijke creativiteit. Veel mensen en organisaties maken eerst een plan voordat ze aan de slag gaan. Hierdoor komen er geen echte nieuwe inzichten en ontdekkingen. Voor een natuurlijk creatieproces zijn er 6 stappen nodig.

Stap 1) Doen

Gewoon doen is de beste manier om natuurlijke creativiteit in gang te zetten. Hierbij moet je vooral niet nadenken. Hier oefenen we de kunst van het loslaten. Prestatie en resultaatgerichtheid kunnen deze fase van het proces i deze beginfase totaal verpesten. Fouten maken en falen zijn heel belangrijk in deze fase, want elke fout is een afwijking van het gewone, het normale, het geijkte pad en is dus gemaakt van pure creativiteit. Hier zijn we naar opzoek, dus moeten we ze juist koesteren en toejuichen. We zijn een schets aan het maken en we weten nog niet hoe het zich zal vormen. Hierdoor zullen er nieuwe vormen ontstaan.

Stap 2) Ontstaan

Tijdens het doen beginnen er zich tussen alle foutjes vanzelf bepaalde vormen af te tekenen. Alle foutjes en gekkigheden drukken ons als het ware in een goede nieuwe richting. Het laten ontstaan van iets is een natuurlijk proces. Omdat een boom niet nadenkt tijdens het groeien, ontstaat er een harmonieuze eenheid tussen boom en omgeving. De vormen die ontstaan vormen uiteindelijk het perfecte resultaat. Door elke vorm van sturing, planning, beoordeling, controle, veiligheid en zekerheid hier los te laten kun je iets op een natuurlijke manier laten ontstaan. Dit is niet eenvoudig, maar wel noodzakelijk om nieuwe inzichten en ideeën tot stand te laten komen. We moeten hierbij streven naar een objectieve manier van werken, om eigen inbreng (inmengingen, overtuigingen, interpretatie, voorkeuren) zoveel mogelijk te beperken. We zijn in deze fase aan het uitvinden, spelen en experimenteren.

Stap 3) Waarnemen

Er is iets ontstaan en het is nu tijd om daar eens rustig naar te gaan kijken. We proberen hier te observeren zonder te oordelen. Het mag er zijn zoals het is. We bekijken het ontstane ontspannen van alle kanten en laten het voorzichtig op ons inwerken. Wees daar niet te haastig mee, want je moet wel open blijven staan voor iets wat totaal nieuw is. Een verandering, dus iets nieuws heeft altijd een bepaalde verwerkingstijd nodig om het goed te kunnen waarnemen. Het is een de kunst om tijdens deze fase niet alleen te kijken naar de contouren van het ontstane, maar ook naar de consequenties voor de omgeving of datgene op de achtergrond.

Stap 4 ) Doordenken

We hebben hetgeen dat is ontstaan nu goed objectief kunnen bekijken en nu wordt het tijd voor het doordenken. We gaan vragen sturen naar het ontstane en proberen alle antwoorden die teruggezonden worden te ontcijferen. Dit is een intellectueel spel waarbij onze nieuwsgierigheid de grootste rol speelt. Er is een nieuw, vreemd iets voor onze neus terechtgekomen en we proberen te achterhalen welke kant het ons op wil sturen. We proberen op alle mogelijke manieren deze nieuwe kennis te combineren met onze oude kennis. Als dit uiteindelijk lukt kunnen we verder met ons creatieproces. Het ontstaan nieuwe inzichten en ideeën en deze dringen nu langzaam maar zeker ons gevoel binnen. Het is daarom tijd voor de volgende stap.

Stap 5 ) Invoelen

Elke creatieproces bestaat uit oneindig veel uitersten. We hebben al objectief naar het ontstane gekeken en nu is het tijd om precies het tegenovergestelde te doen. We willen nu juist dat al onze overtuigingen, inmengingen, interpretaties en voorkeuren zich ermee gaan bemoeien. Hierdoor ontstaat er een unieke eigen stijl, een natuurlijke identiteit. Een natuurlijk creatieproces is een juiste balans tussen orde en chaos, tussen objectief en subjectief, tussen goed en fout, etc. Het zoekt altijd naar de gulden middenweg, zodat het eindresultaat een vooruitgang is voor alle partijen. Door het invoelen van het ontstane wordt het bezielt en krijgt het zeggingskracht. Hieruit ontstaat weer de motivatie, de verwondering en inspiratie om verder te gaan. Hierdoor geef je het creatieproces weer een extra slinger om door te blijven gaan.

Stap 6 ) Doorgaan

Door het invoelen wordt het creatieproces persoonlijk. Je stopt je eigen persoonlijkheid in het ontstane en hierdoor raak je er steeds meer bij betrokken. Doordat er een deel van jezelf bij te pas komt ontstaat een enorme kracht om door te gaan. Je krijgt steeds meer inzicht in het nieuwe en de verandering wordt onderdeel van jezelf. Hierdoor kun je alle problemen zien als een uitdaging. Je laat je niet door tegenslagen tegenhouden, maar blijft altijd het positieve zien van elke situatie. De grote kracht van een natuurlijk creatieproces zit hem in het (zelf)vertrouwen dat je er van krijgt. Op deze manier wordt ware passie gevormd.

Samenvattend

Een natuurlijk creatieproces zorgt voor harmonie tussen alle medespelers in onze wereld. Alles in ons leven ontstaat door een creatieprocescyclus. Van koffie zetten, auto rijden tot aan geboren worden, leven en sterven. Het is een constante onophoudelijke cyclus. Tegenwoordig kiezen we meestal nog voor een onnatuurlijk manier van creëren, maar uiteindelijk kunnen we niet anders dan het op een natuurlijke manier te doen. De vraag is wanneer we onze natuurlijke creativiteit gaan gebruiken.

Jeroen Boerstra

Is dit het nou?

Thu, 27 Sep 2018 07:54:45 GMT

Is dit het nou?

Is dit het nou?
We leven allemaal met een aangeboren leegte in ons hart. Het is dan ook onze taak om deze leegte op te vullen met alles wat op een eerlijke manier bij ons past. Deze leegte zorgt ervoor dat we vooruit moeten. Als we onszelf voor de gek houden, dan verstoppen we deze leegte. Pas als je dit gat in je hart durft te voelen, begint het echte avontuur. Ook ik draag dit zeurende, trekkende gevoel al van kinds af aan met mij mee. Vroeger voelde ik het onbewust, maar nu leef ik bewust met deze leegte. Het zorgt ervoor dat ik mij als mens steeds meer wil en moet ontwikkelen. Deze leegte is als een groot verlangen naar iets oorspronkelijks. We komen ergens vandaan en tijdens ons leven zoeken we naar een manier om dat gemis te compenseren. We ervaren allemaal als het ware een rouwproces. Er zit een universeel verdriet in ons hart dat getroost wil worden. Als je je daar niet van bewust bent, dan leeft je in een universele vorm van zelfmedelijden. Je probeert het gat te dichten met de verkeerde middelen. Onze consumptiemaatschappij speelt hier mooi op in. Deze maatschappij staat alleen in het teken van het ontwijken en vluchten voor het gapende gat. Zo is de hele mensenwereld op dit moment gemaakt. Daarom kunnen we ook nooit de leegte opvullen met behulp van de middelen in onze huidige maatschappij. Het staat niet in het teken van het vullen, maar van het ontwijken en vluchten. Er bestaan geen natuurlijke hulpmiddelen. Je moet het allemaal zelf uitvinden.

Door op een natuurlijke manier onze universele tekorten te vullen, creëren we eerlijk en duurzaam geluk. Als je eenmaal begint aan dit avontuur ben je een echte held, want je hebt veel lef, geduld en doorzettingsvermogen nodig. Je gaat tegen de stroom in en dat is hard werken. De maatschappij zal je hier nu niet bij kunnen helpen, want het staat niet in het teken van het ware geluk. We leren op de basisschool al hoe we moeten vluchten en ontwijken. Over de leegte wordt niet gesproken. We beginnen het van jongs af aan al te vullen met een hoop rotzooi en denken dan veilig te zijn.

Doordat we deze universele drang diep in onszelf wegstoppen creëren wij een misvormde wereld om ons heen. De wereld is één grote leugen geworden. Dat hebben we altijd zo gedaan en het daarom onmogelijk om dit snel te kunnen veranderen. Het enige wat je kunt doen is met jezelf te beginnen. Er komt, hopelijk, een dag in je leven dat je denkt: is dit het nou? Als je weet dat het antwoord nee is, dan kun je beginnen aan een nieuwe manier van leven. De eerste en belangrijkste stap is om steeds weer de leegte, het verlangen diep in je hart op te zoeken. Doordat we geleerd hebben het altijd maar weg te stoppen geeft dit een onaangenaam gevoel. Je hele lichaam en geest komt in opstand. Probeer je maar eens een middag te vervelen. Er kruipen allemaal gevoelens naar boven, waar je het liefst niets van wil weten. Je gaat dan opzoek naar activiteiten, zodat dit gevoel weer op de achtergrond raakt.

Zoek je de leegte op, dan neem je een weg die anderen ontwijken. Je staat er dus helemaal alleen voor. Leegte en eenzaamheid horen bij elkaar. Als je geluk hebt, dan vind je iemand die samen met jou dit avontuur wil aangaan. Maar ga er maar vanuit dat je dit helemaal zelf moet doen. Je moet je oude ik verliezen om een nieuwe ik te kunnen winnen. Als je eenmaal de leegte hebt gevonden en daar in kunt blijven hangen, dan merk je dat je het gevoel van kind zijn weer hebt teruggevonden. Kinderen leven onbewust in deze leegte en worden er door het maatschappelijke systeem uitgetrokken. Ze raken de connectie uiteindelijk helemaal kwijt, waardoor ze ver van zichzelf afstaan.

Door ver boven de leegte te bouwen en niet te beginnen op de bodem van de leegte, creëer je een schijnwereld. Onze huidige maatschappij is gebouwd op een steen die we op het grote gat van de leegte hebben gelegd. We gebruiken al onze energie, kennis en kracht om deze steen op z'n plek te houden. We leven dus eigenlijk constant in een angst daarvoor. Onze wereld is gemaakt door deze angst.

Alleen op de bodem van de leegte kun je beginnen aan een nieuw creatieproces. Je moet bij het begin beginnen en dat is op de bodem. Daar kun je de eerste lagen gaan opvullen. Dit voelt misschien als een enorm dieptepunt in je leven en dat is ook zo. Je komt eerst in een vrije val terecht. Je hebt dan de neiging om je weer ergens aan vast te klampen. Je moet dit leren loslaten en daar is veel lef voor nodig. Alleen als je hier heel bewust mee omgaat en begrijpt waar je mee bezig bent, kun je beginnen aan het ware avontuur. Hier begint de ontdekkingstocht over bergen en diepe dalen. Je kunt niet dieper gaan dan deze bodem. Door te beseffen dat dit het belangrijkste onderdeel van het proces is, dan kun je hier mee starten. Dit gaat met horten en stoten en is een gevecht waar je elke dag weer aan moet beginnen. Gebruik alle agressie en verdriet als een kracht om steeds weer op te staan. Uiteindelijk versla je de angst en kun je op de bodem van de leegte, van je ware verlangens beginnen te leven.

Er zijn ook veel mensen die niet kunnen toegeven dat ze al in deze leegte leven. De steen is van het gat geschoven en ze zijn aal het vallen in de diepte. Het gat lijkt oneindig diep en de bodem is hierdoor niet zichtbaar. Ze houden zich ergens halverwege het gat krampachtig vast om maar niet verder te vallen in de leegte. Ze hebben niet door dat ze hierdoor alleen maar meer in de problemen komen. Door los te laten en verder te vallen kom je met je voeten op de bodem terecht. Om dit te kunnen doen moet je stoppen met alle hulpmiddelen die de val belemmeren. Alleen in je diepste diepte kun je helemaal opnieuw beginnen. Daar word je gereset en leer je te begrijpen. Ergens halverwege het gat blijven hangen zorgt voor neerslachtigheid en depressies. Dit kun je oplossen met medicijnen, drank, hard werken of andere vormen van afleiding, maar dat alles maakt het alleen maar erger. Het mooie van deze situatie is dat er al geen sprake meer is van een steen die de boel blokkeert. Het enige wat je moet durven is verder te vallen. Hiervoor moet je alles tijdelijk in je leven loslaten. Je vrienden, familie, werk, studie of wat dan ook moet er even niet meer toe doen. Je begint als het ware helemaal opnieuw. Het oude laat je los en dat kan alleen op de bodem van de leegte. Kunstenaars, uitvinders en genieën halen hun inspiratie en ideeën uit deze diepte. Je komt er achter dat er zoveel meer is om voor te leven. Hier ontstaat diepe verwondering voor het bestaan. Je begint jezelf, je leven en alles om je heen als heel bijzonder te ervaren. Alles wordt zinvol en kostbaar. Je leert te begrijpen dat het allemaal ook heel anders kan.

Door je leven te beginnen op de bodem van de leegte, krijg je het lef, het doorzettingsvermogen, het geduld, het inzicht, de levenslust, de strijdlust, de inspiratie, de verwondering om je leven op een echte manier in te vullen. Alleen door te beginnen aan de start kun je een begin maken. Je leert hoe je van oorspronkelijkheid werkelijkheid kunt maken. Je verzet je niet meer tegen de natuurlijke aantrekkingskracht. Je wordt een magneet die alle situaties en dingen naar zich toe trekt die echt bij hem horen. Elke dag staat de angst op de loer, maar doordat je nu echt bent begonnen vanaf het begin kun je deze angst telkens weer verslaan. Je leven voelt nu als zinvol en de leegte is een kostbaar kompas geworden die je steeds een beetje verder helpt in plaats van tegenwerkt. Je hebt nu de juiste manier gevonden om leren te begrijpen waarom je bestaat. Het geeft je alle ingrediënten om duurzaam gelukkig te zijn. De situaties waarin je verkeert zijn dan niet meer zo belangrijk, want je weet er altijd twee uitersten nodig zijn om alles daartussen mogelijk te maken. Het leven is perfect!

Jeroen Boerstra

Het wonder van het creatieproces

Sun, 23 Sep 2018 12:43:42 GMT

Het wonder van het creatieproces

Het wonder van het creatieproces

Als je het woord creatieproces opzoekt op Google, dan word je overladen met schema's en grafieken. Creatie betekent schepping of is iets nieuws maken, een nieuw object of entiteit, of een nieuwe verschijningsvorm van een bestaand object. Doordat de maatschappij vooral gefocust is op resultaat, nuttigheid, productie, winst en prestatie hebben we het creatieproces behoorlijk onpersoonlijk en daarom levenloos gemaakt. We verwarren het creatieproces met innovatie. Bij innovatie gaat het erom producten en diensten op een betere en effectievere manier aan te pakken. Innovatie is slechts een minuscuul deeltje van het oneindig grote creatieproces. Inventiviteit mist dus echte creativiteit.

Je spreekt van creatieve mensen als ze inzicht hebben in het creatieproces zelf en niet in het eindresultaat daarvan. Het creatieproces kun je zien als een levend organisme. Het veranderd en ontwikkeld zich elke seconde van de dag. Als je het als een levend organisme ziet, dan begin je ook gemakkelijker alle eigenschappen te herkennen en te begrijpen, omdat je zelf een levend organisme bent. Je kunt het creatieproces leren te begrijpen door vooral jezelf te bestuderen. De meest concrete, overzichtelijke en dus beste manier is door te leren tekenen. Dat klikt misschien wat te eenvoudig, maar door te tekenen kom je alle aspecten van het creatieproces tegen. Het mooie van een tekening is dat het creatieproces zichtbaar wordt. Je kunt het dus van begin tot eind analyseren en bestuderen. Het is alleen de kunst om tussen de vormen, lijnen en kleuren te kunnen kijken. Het gaat hierbij niet zozeer om wat je tekent, maar hoe je het tekent. We streven uiteindelijk naar een optimaal creatieproces en als je dat lukt, dan begrijp je ook de werking daarvan. Je kunt een creatieproces niet uitleggen in woorden. Je moet het doen om het te begrijpen. Het mooie van een tekening is dat je ziet wat je doet. Je ziet en voelt iets ontstaan. Dat ontstaan van iets is een levend proces en niet mechanisch. Het gaat bij een creatieproces dus ook niet om je bepaalde technieken aan te leren. Het gaat om het vinden van je eigen stijl van inzicht. Je streeft naar een harmonie tussen de buitenwereld en jezelf. Er is pas sprake van een creatieproces als er een fijne balans is gevonden. Een goed eindresultaat is dan slechts een bijproduct van het hele proces.

Er zijn maar weinig werksituaties (bedrijven) die echt gebruikmaken van een creatieproces. Wat dat aangaat kan er aan effectiviteit nog heel wat verbeterd worden. Als we het hele manier van werken gaan vergelijken met een levend wezen, dan krijg je de ultieme groepsdynamiek, want de groep maakt dan deel uit van het organisme. Dit kun je alleen realiseren als iedereen van de groep weet wat een creatieproces eigenlijk is.

Tekenen is het beste middel om inzicht te krijgen in het creatieproces. Een tekening laat altijd het geheel van de gemaakte creatie zien. Kleine kinderen weten dit onbewust en beginnen al op zeer jonge leeftijd te krassen op papier. Ze willen weten waar ze terecht zijn gekomen na hun geboorte. Ze ervaren een wereld om hun heen en een wereld in zichzelf. Deze twee werelden komen samen op het papier door te krassen. Na een tijdje krijgen de krassen een betekenis en beginnen ze meer bewust te vormen en te creëren. Ze beginnen de basiswetten van het creatieproces te begrijpen: Als ik niets doe, dan komt er ook niets op papier. Ik kan mijn eigen vormen en kleuren zelf bepalen. Ik maak mijn eigen veilige wereldje.

Het is daarom van groot belang dat kinderen op de basisschool heel veel tekenen, want als ze weten hoe een creatieproces werkt in het klein, dan kunnen ze het ook bewust toepassen in het groot. Ze kunnen hun bevindingen niet alleen toepassen in hun werk, maar vooral in het vormen van zichzelf, de omgang met de buitenwereld en de vorming van hun hele leven. Tekenen is dus de basis van levenskunst. Door kinderen altijd maar vrij te laten tekenen komen ze niet verder. Ze komen uiteindelijk vast te zitten op het punt dat ze het creatieproces beginnen te ervaren. Dan beginnen de problemen en dan hebben ze de juiste begeleiding nodig om verder te komen. Ze moeten het getekende leren te begrijpen en verder ontwikkelen. Het is op zo'n moment allemaal niet zo eenvoudig meer en de vormen komen niet op papier zoals ze het graag zouden willen. De werkelijkheid begint een raadsel te worden. Tekenen is de meest duidelijke vorm van een creatieproces waarin alle talenten, pluspunten, blinde vlekken, moeilijkheden, problemen, schaduwkanten en tekortkomingen. Een tekening werkt als een confronterende spiegel. Het laat de buitenwereld en je innerlijke wereld samensmelten door middel van een creatieproces. Het is de kunst om het proces zelf te leren begrijpen en niet zozeer het eindresultaat. Het resultaat is slechts het antwoord van een optelsom van alles wat er daarvoor is gebeurd. Deze uitkomst is niet anders dan de dood, het einde van het proces. Het is een herinnering van iets wat er is geweest. Het einde van een creatieproces is het begin van een nieuwe.

Alle aspecten die je bij het tekenen toepast, zijn precies gelijk aan die van het leven zelf. Alleen worden ze inzichtelijk gemaakt door middel van beelden die je zelf creëert. Als je eenmaal weet hoe jij deze beelden het beste kan laten ontstaan, dan weet je een creatieproces goed te te passen. Het zijn universele wetten die gelden voor elk creatieproces, dus ook voor het ontwikkelen van een eigen ik met een eigen leven. Door je eigen stijl van zijn te ontdekken en verder te ontwikkelen leer je hoe je op je eigen oorspronkelijke manier kan bijdragen aan de wereld. Je leert hoe je voor jezelf op de eerlijkste manier zinvol kunt zijn. Inzicht in het creatieproces schept harmonie.

Levensaspecten

Het klink misschien gek, maar door te tekenen krijg je onbewust veel levenswijsheid. Je leert op een veilige manier omgaan met ongeduld, met fouten maken en doorzettingsvermogen. Je leert hoe je echt kan genieten van dingen, je te verwonderen, je te inspireren, intrinsieke motivatie en met tegenslagen omgaan. Je leert omgaan met emoties en leert nieuwe gevoelens kennen. Je leert om te gaan met irritaties en frustraties. Je leert je hoe je je het beste kant uiten en al je schaduwkanten kennen. Je leert alles over jezelf en hoe jij de werkelijkheid ervaart. Je leert je eigen visie kennen en deze verder te ontwikkelen. Je leert je flexibel op te stellen. Je leert om te gaan met alle omstandigheden die je ook in het echte leven kunt tegenkomen. Vreugde, verdriet, leegte, gemis, eenzaamheid en dankbaarheid. Ik kan zo wel door blijven gaan. Door zelf een wereld te leren creëren voel je zelf alle verantwoordelijkheid. Je wilt deze wereld voor jezelf zo goed mogelijk maken. Iedereen wil ook zo'n goed mogelijk mens zijn. Door inzicht in het creatieproces begrijp je dat het allemaal niet zo eenvoudig is. Leren te genieten en dankbaarheid te voelen voor dit hele proces met alle ups en downs is prioriteit nummer één.

Het creatieproces blijft voor het grootste deel een mysterie. Daarom blijft het leven en alles wat we zelf creëren ook zo boeiend. Ik leer kinderen en volwassenen de basisvaardigheden van het creatieproces. Vooral door veel te tekenen en te schilderen. Dit zijn universele wetten die iedereen op zijn eigen manier toe kan passen. De totstandkoming van je eigen creatie wordt dan zichtbaar. Je eigen stijl van doen en zijn wordt duidelijk en dat kun je verder ontwikkelen. Alles wat bestaat is in beweging en veranderd elk moment in de tijd. Niets staat stil. Alles leeft. Door dit besef gaan je ogen open en begin je de wereld, het leven en jezelf helder te zien.

Jeroen Boerstra

Dankbaarheid geeft vrijheid

Fri, 21 Sep 2018 10:36:33 GMT

Dankbaarheid geeft vrijheid

Dankbaarheid geeft vrijheid

Het is niet altijd gemakkelijk om dankbaar te zijn. Vaak zijn we alleen dankbaar als we genieten, succes of geluk hebben. Het is juist de kunst om in moeilijke tijden toch dankbaarheid te voelen. Hierdoor blijft het verlangen, de levenslust, de vechtlust, de hoop en het vertrouwen als een lichtpuntje bestaan in je leven. Door dankbaarheid blijf je een vrij mens. Raak je verbitterd, in een depressie of in een angst, dan heeft de dood de macht over je gekregen. Je leven is dan even gestopt. Het leven is in zijn geheel positief, omdat alles in het teken staat van het bestaan. Als je dit bestaan, met alle ups en downs niet aan kan, dan staat je bestaan stil en is er sprake van een tijdelijke dood. Alles wat is, bestaat altijd tussen twee uitersten en in het spanningsveld daartussen moet de mens een balans weten te vinden. Dankbaarheid is het beste gereedschap om je te wapenen tegen alle tegenslagen in het leven.

Natuurlijk mogen we verdrietig zijn, rouwen, huilen en het even niet meer zien zitten. Af en toe dood gaan in het leven is juist heel belangrijk om te leren hoe je daarin dankbaar kunt zijn. Als je even dood bent tijdens je leven, dan kun je in deze diepste diepte dankbaarheid opwekken. Als je in een uiterste, dus in de dood leeft, dan leer je het spanningsveld van het leven kennen. Je hebt dan het diepste verdriet meegemaakt en dat is een groot cadeau. Hierdoor is de spanwijdte van je belevingswereld oneindig groot geworden. Je beleving reikt van het hoogste geluk tot het diepste verdriet. Door dankbaarheid leer je met deze enorme tegenstrijdigheden omgaan. Alles kan alleen maar bestaan tussen twee uitersten. Zwart en wit, licht en donker, alles en niets, jij en ik, boven en onder, links en recht, voor en achteruit, blij en verdrietig, leven en dood en ga zo maar door. Het hele leven bestaat tussen oneindig veel uitersten.

Dankbaar zijn als het ons goed gaat en krijgen wat we willen is nooit een probleem. Dat gaat vanzelf. Als we pijn of verdriet voelen, willen we daar zo snel mogelijk vanaf. We geven het niet de tijd. Deze gevoelens mogen er niet meer zijn en we hebben niet geleerd hoe we dankbaar moeten zijn voor deze gevoelens. Tegenwoordig zijn er steeds meer manieren om maar geen pijn en verdriet te hoeven voelen. Dat was altijd de hoogste prioriteit van de mens, dus daar hebben we heel wat tijdelijke oplossingen voor gevonden. We kunnen pillen slikken voor geestelijk en lichamelijke pijnen. We kunnen heel gemakkelijk vluchten in werk, opvoeding van kinderen, feesten, consumeren, gamen, internetten, tv kijken, drank, drugs, etc. Pijn is onze grootste vijand geworden die we gelijk moeten vernietigen als het tevoorschijn komt.

Hoe kun je dankbaar voor pijn zijn?

Door jezelf niet meer als het middelpunt van je bestaan te beschouwen, kun je altijd dankbaarheid blijven voelen. Dit is een ware kunstvorm en het heeft dus veel training en oefening nodig om dit te kunnen blijven doen. Vroeger was dit een stuk gemakkelijker voor de mensen, want ze geloofden nog in een God. Ze leefden voor God en niet voor zichzelf. Tegenwoordig moeten veel mensen het helemaal zelf uitzoeken. Ze zijn het middelpunt van hun bestaan geworden en alle ellende valt dus op hun dak en moeten het zelf zien op te lossen. Hierdoor krijg je een maatschappij vol met enorme ego's die alleen aan zichzelf denken. Ze moeten zien te overleven. Je krijgt in het leven een veel te grote portie op je bord en deze kun je nooit in je eentje verwerken. Als je jong bent, dan denk je vaak alles nog aan te kunnen, maar er komt een dag dat je wakker wordt en weet dat het allemaal te veel voor één mens is om te dragen. Onze huidige maatschappij is één grote ego fabriek geworden. We kunnen onszelf niet anders meer zien dan het middelpunt van ons bestaan.

Het is zo jammer dat we hier niet op school worden voorbereid. Er zou ons heel veel leed bespaart kunnen worden als we levenkunstles zouden krijgen. Dit zou heel gemakkelijk kunnen door beeldende vorming (tekenen, schilderen), creatief denken en beeldtaal ontwikkeling. Als je de regels leert van het creatieproces, dan leer je automatisch de regels van het leven. Het leven is het grootste creatieproces waar we mee te maken hebben.

Door te tekenen leer je het middelpunt van je bestaan te verschuiven buiten jezelf. Door jezelf niet meer als middelpunt te ervaren ontstaat er kalmte. De druk van je hele bestaan valt van je af. Door inzicht te krijgen in hoe een creatieproces tot stand komt, leer een hele andere manier van bestaan kennen. We hebben het hier natuurlijk weer over de vorming van je eigen Tussenland. Het maakt niet uit welk onderwerp ik behandel, want het leidt allemaal uiteindelijk tot dit tussengebied. Het is vreemd om er achter te komen dat de kern van mijzelf helemaal niet het middelpunt is van mijn bestaan. Mijn diepste ik staat eigenlijk totaal los van wie ik denk dat ik ben. Door veel te tekenen kom je hier onbewust of bewust achter.

Kinderen kennen dit gevoel al van zichzelf. Ze staan totaal los van zichzelf. In onze maatschappij leren ze dat ze hun eigen middelpunt zijn en gaan uiteindelijk op deze denkbeeldige stip staan. Heel veel mensen blijven daar hun hele leven hangen. Ze nemen dit standpunt in en komen er nooit meer van af. Terwijl hun echte leven rond zweeft in een oneindige ruimte blijven zijn krampachtig vasthouden. Soms worden ze door een heftige gebeurtenis van deze middenstip afgeduwd en worden gedwongen om echt te leven. Dit is voor mij het doel van pijn, ellende en verdriet. Deze gevoelens dwingen ons om ons leven te verruimen en verder te ontwikkelen. Hier kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn. Het leven doet zijn uiterste best om ons te laten leven. Door het leven tegen te werken vindt je nooit ware zingeving.

Door te leren hoe je altijd weer de dankbaarheid kunt vinden, creëer je ruimte, vrijheid, vertrouwen, inspiratie, verwondering, hoop, liefde en heel veel creativiteit in je leven. Ik kom er steeds meer achter hoe belangrijk algemene creatieve vorming eigenlijk wel niet is. Het is mijn redding geweest, want tijdens de moeilijkste momenten in mijn leven kon ik toch altijd de dankbaarheid vinden. En ook daar ben ik oneindig dankbaar voor.

Jeroen Boerstra

Waarom we onszelf niet kunnen vinden in deze wereld

Thu, 20 Sep 2018 11:12:28 GMT

Waarom we onszelf niet kunnen vinden in deze wereld

Waarom we onszelf niet kunnen vinden in deze wereld

De mensen hebben van de aarde, van de werkelijkheid waarin wij leven, een buitenaardse wereld gemaakt. Deze wereld staat oneindig ver van onszelf af. De mens weet door deze wereld ook helemaal niet wat het voor wezen is. Hierdoor veroorzaken we enorm veel schade aan de buitenwereld, aan elkaar en onze innerlijke wereld. Veel meer dan we kunnen beseffen. In deze gemaakte mensenwerelden (binnen en buiten) kunnen we ons hier onmogelijk thuis voelen. Leven in deze werelden zorgt ervoor dat je nooit bij jezelf kunt komen. We moeten hier los van komen en ik denk dat ik begrijp hoe we dat zouden kunnen doen. Ieder mens gaat vroeg of laat beginnen aan de zoektocht naar zichzelf. Iedereen doet dat op zij eigen manier. Voor mij heeft deze zoektocht de allerhoogste prioriteit en dit heeft mij steeds weer nieuwe inzichten gegeven.

Ik ben er achter gekomen dat bijvoorbeeld taal heel belangrijk wordt gevonden om de wereld te maken, als middel om jezelf te vinden en de wereld te begrijpen. We zijn enorm onder de indruk van het eeuwige gebrabbel. Ik weet ook dat we juist door taal altijd de plank mis slaan. Omdat onze mensentaal nog in de kinderschoenen staat en dus nog onderontwikkeld is, ontstaan er enkel misvormingen als we ons hier door laten leiden. In elke taal bevindt zich namelijk een heel groot gat. Elke keer als je tot de kern van jezelf of het leven wil komen door opgedane kennis door taal, val je er door heen. De mens communiceert voornamelijk met behulp van taal. We voelen ons als mens hierdoor ook verheven boven al het andere leven op aarde. Het maakt de mens speciaal en we kletsen daarom wat af in onszelf en met andere soortgenoten. Je kunt zeggen wat het huidige mensenpark op aarde vooral gemaakt is door taal.

Toch is het vrijwel onmogelijk om je innerlijke wereld concreet te uiten met woorden. Het is altijd een omschrijving van wat je eigenlijk diep in je hart bedoeld. "Als een zin of bewering niet verwijst naar iets buiten ons, is het niets zeggend", zei de filosoof Ludwig Wittgenstein al. Hij heeft helemaal gelijk.

We hebben een wereld gemaakt met onze kennis. Die kennis is vooral door taal tot stand gekomen en overgebracht. Op school vinden we taal ook één van de belangrijkste vakken. We blijven hier dus gewoon mee doorgaan. Dit is de grote blinde vlek van de mensheid. Hierdoor hebben we een wereld gecreëerd die totaal niet bij ons past. Echt gelukkig zullen we nooit worden als we hierin vast blijven zitten. In deze wereld zoeken we telkens het gat weer op en vinden nooit waar we diep in ons hart allemaal naar opzoek zijn. Door ons denken in taal draaien we altijd om het middelpunt heen, maar komen er nooit in terecht.

Onze kennis, waar we onze wereld mee hebben gemaakt, hebben we gekregen door logisch na te denken in onze taal. We meten, en denken het hierdoor te weten. Zo is bijvoorbeeld het idee van geld ontstaan. Geld is typisch een bedenksel van onze nog onderontwikkelde taal, want het is totaal niet creatief. Het is een middel dat leidt tot verdeeldheid en onrechtvaardigheid en niet tot harmonie. Door dit middel blijven we altijd in het grote gat vallen. Geld is slechts een voorbeeld van de misvormde wereld die we hebben gecreëerd.

Wat kunnen we hieraan doen?

Het antwoord op deze vraag vinden we op het grensgebied tussen onszelf en de wereld. Dit gebied vind je niet door taal te gebruiken. Taal bevindt zich altijd buiten dit gebied. Taal bevindt zich buiten jezelf. Als je denkt in woorden, praat je ook eigenlijk tegen jezelf, maar om bij dat zelf te komen hebben we andere middelen nodig. We moeten precies op de grens terecht komen om het leven, het eigen ik en de wereld te kunnen ontdekken en begrijpen wat wij eigenlijk voor wezens zijn. Alleen vanuit deze plek kunnen we een mensenwereld creëren die helemaal bij ons past. Daar kunnen we allemaal nu mee beginnen in het klein. Uiteindelijk kunnen we deze kleine landjes met elkaar verbinden en zo een harmonische wereld scheppen waar we thuis horen.

Door dit geheimzinnige tussengebied te zien als een grens, maak je al een denkfout. Je denkt dan dat er alleen een buitenwereld en een binnenwereld is die is gescheiden door een grens. Er bestaat nog een derde dimensie en dat is deze grens zelf. We hebben van de grens, in onze huidige wereld, een lijn gemaakt. De grens is hierdoor een heel klein gebiedje geworden. Om de mensenwereld weer gezond te maken moeten we juist dit tussengebied ontwikkelen en vergroten. De buitenwereld en binnenwereld zullen moeten inkrimpen en uiteindelijk helemaal verdwijnen. Dan pas leven we in een wereld zoals het voor ons bedoeld is. Daar voelen we ons helemaal thuis en kunnen we zonder bijbedoelingen met elkaar samenleven.

Ik noem deze wereld Tussenland en we weten allemaal van het bestaan af. Als we genieten op wat voor manier dan ook, dan komen we even in deze wereld terecht. De buitenwereld en binnenwereld smelten dan tijdelijk samen. Het geeft een heerlijk tijdloos geluksgevoel. Deze wereld bestaat gewoon en we kunnen hier een permanente werkelijkheid van maken. Er zijn oneindig veel manieren om te ontsnappen aan het denken in taal. Iedereen die wel eens een leegte in zichzelf voelt weet bewust of onbewust dat er meer moet zijn. Er zijn veel verschillende manieren om een werkelijkheid te creëren. De mensheid heeft helaas voor de meest onderontwikkelde manier gekozen. We hebben op deze manier een hele wereld gebouwd en kunnen onze levens dus niet optimaal benutten. Deze misvormde wereld heeft ons allemaal opgeslokt en bepaalt nu voor het grootste deel onze manier van zijn. Het is tijd voor een herstart, want als we zo door blijven gaan raken blijft er niets over. Zonder uitdrukking van ons gevoel, voelen we in het geheel niets. Zolang we de leegte in ons blijven durven voelen, blijft er een verlangen, blijft er een hoop op verandering. Deze leegte zegt dat er iets moet gebeuren. Toch voelen veel mensen deze leegte niet, omdat de huidige mensenwereld zorgt voor heel veel afleiding. Op deze manier voel je niet eens meer dat je niets meer voelt.

De oplossing

Er is een manier om te beginnen aan een ommekeer in je eigen leven. Je begint met het maken van een eigen Tussenland. Je moet weer bij je gevoel terecht zien te komen en deze kunnen bestuderen en verder ontwikkelen. De meest simpele en concrete manier is nog altijd door te tekenen met potlood op papier. Mensen zijn vooral visueel ingesteld en het oog is daarom het meest ontwikkelde zintuig. Om de taal te omzeilen moeten we onze uitvlucht zoeken in de beeldtaal. Beeldtaal is een oertaal en kan niet liegen. Een tekening zegt alles over jezelf en hoe jij de werkelijkheid ervaart. Een tekening brengt de buitenwereld en je binnenwereld bij elkaar. Elke tekening bevindt zich dus in Tussenland. Daarom geef ik teken en schilderles, omdat het mensen helpt het leven en hun mens zijn te begrijpen. Kunst en beeldende vorming is de meest concrete vorm van communicatie. Het laat je niet in kringetjes lopen om het zelf, maar het ontstaat altijd vanuit het zelf zelf. Als we vanuit deze plek een wereld opbouwen, dan begint alles ineens te kloppen. We worden weer op het juiste pad gezet en hoeven niet meer bang te zijn of we het wel goed doen. We beginnen te leven zoals het voor ons de bedoeling is. Alleen op deze manier creëren we een wereld waarin we ons allemaal thuis en gelukkig voelen.

Door de tekening ontstaat er een heel klein Tussenlandje in de werkelijkheid. Door dit verder te ontwikkelen leer je ook hoe je deze werkelijkheid steeds groter kunt maken. Uiteindelijk leer je hoe je van je directe omgeving een Tussenland kunt maken. Je ziet het leven als één groot kunstwerk. Je leeft dan in een zelfgemaakte omgeving die helemaal aansluit op wie jij bent. Geest en werkelijkheid zijn daar een samenwerkende éénheid. Daar heeft je leven pas echt zin. Zo zorg je dat je leeft met een voldaan gevoel. Als we de wereld op deze manier gaan vormgeven, dan komen voelen we ons niet meer buitenaards en alleen. Dan verdwijnt alle leegte, want we vullen het grote gat op door een pure samensmelting van uitersten. Alleen door deze samensmelting kan echte ware liefde ontstaat voor het geheel. Deze ware liefde is nu nog ver te zoeken in de wereld, maar als we met z'n allen nu gaan emigreren naar Tussenland, dan kunnen we een hele nieuwe start maken. Ik weet dat deze wereld bestaat, want ik leef er zelf in met mijn vrouw Wanda. Onze omgeving is een verlengstuk van wie wij diep in ons hart zijn. Daarom is ons Kunstkot ook niet te omschrijven in woorden. Je moet het zelf meemaken om het te begrijpen. Alle kinderen begrijpen ons Tussenland gelijk. Ouders komen er na een paar uurtjes ook vaak achter. Het is een wereld waar je de vrijheid, de ruimte, het vertrouwen en de mogelijkheid krijgt om alles van het leven, de wereld en jezelf te ontdekken. Wij leren de volwassenen om een eigen Tussenland te maken en de kinderen om het te behouden. Dat is onze missie, omdat we van het leven en de mensen houden. Dat kan ook niet anders in Tussenland. Ik nodig je uit om het zelf ook te proberen. Het loslaten van het oude is niet gemakkelijk, maar je krijgt er alles voor terug. Uiteindelijk komt het leven, de wereld en jezelf bij elkaar en vormen een onafscheidelijk team. Dat is de meest ultieme vorm van teambuilding. Eén worden met het geheel!

Jeroen Boerstra

Terug naar de diepte

Wed, 12 Sep 2018 13:21:47 GMT

Terug naar de diepte

Terug naar de diepte

Als kind zat ik veel te tekenen, te dagdromen, muziek te maken, op een keyboard en te spelen op mijn slaapkamer. Deze kamer was niet zo groot en daarom had mijn vader een hoogslaper met daaronder een bureau gemaakt. Dit was mijn grot, waarin ik altijd wegzonk in een fijne diepte. Dit gevoel was een onbeschrijfelijk fijne ervaring en ik zocht het daarom dagelijks op. Ik kon wel vrienden maken en die had ik ook wel, maar deze mysterieuze diepte bleef mij maar roepen.

Als kind begreep ik alleen dat het daar fijn en warm voelde. Ik had geen idee wat dit voor wereld was. Ik was een gevoelskind en als een ervaren acteur kon ik aansluiting vinden bij alle groepen. Ik hoorde een tijd bij de skaters, daarna bij de hiphoppers, vervolgens bij de stoere rockers. Soms bij de populaire klasgenoten, maar ik werd ook lid van een schaakclubje bij de nerds. Ik voelde goed aan wat de karakteristieke gedragseigenschappen van een bepaalde groep waren en deed ze na. Toch voelde dit niet goed en keerde steeds weer terug in mijn eigen diepe wereldje waar ik mezelf kon zijn.

Ik begreep toen al, dat als ik bij een groep wilde horen dat ten koste ging van mijn eigenheid. Al mijn pogingen om bij een groep te horen gingen uiteindelijk de mist in. De mensenwereld gaf mij vaak een eenzaam en leeg gevoel. Gelukkig had ik mijn eigen wereldje waarin ik mezelf kon terugtrekken. Later begreep ik dat we in een oppervlakte maatschappij leven, dat eigenlijk weinig met het leven zelf had te maken.

In 2007 besloot ik het gevoel van toen weer op te zoeken. Ik had mij daarvoor jarenlang aan de algemene normen en waarden van de oppervlakte maatschappij gehouden en de leegte groeide in mij als een gezwel. De bom barstte, omdat ik al jaren mijn eigen wereldje niet had opgezocht. Ik sprong toen in het diepe en ben steeds maar dieper gegaan. Uiteindelijk heb ik de bodem van mijn diepte weten te bereiken en toen maakte het niet uit of ik nog bleef leven of niet. Ik zat daar opgesloten in mijn eigen wereld en wilde niets meer te maken hebben met de mensen om mij heen. Die mensen leefden allemaal aan de oppervlakte.

Vanaf die tijd heb ik deze diepste diepte bestudeerd. Ik heb voor mezelf boeken geschreven en vele tekeningen gemaakt. Ik las vele boeken over filosofie, levenskunst, psychologie en religie. Ook ging ik dagelijks op pad om mijn door al mijn angsten heen te gaan. Ik werd straatmuzikant, deed theater, begeleider op zorgboerderijen, ik ging tatoeëren, werd clown, werd leraar op school, richtte een stichting op voor kinderen met een beperking.

Ik nam mijn eigen gedachten en gevoelens niet meer serieus en koppelde deze los van wie ik in de diepste diepte echt was. Ik kon mezelf belachelijk maken en daar heb ik zelfs mijn geld mee kunnen verdienen. Ik zorgde voor oneindig veel ervaringen waardoor ik steeds meer inzicht kreeg in de diepte waar ik leefde. Ik begreep dat het een tussengebied was. Het was een wereld tussen mijn ware ik en de buitenwereld. Als mens kun je niet fysiek of met je gedachten in je ziel kruipen, maar ook niet in de buitenwereld. Je bewustzijn als mens bevindt zich in het tussengebied.

Door dit te begrijpen kon ik dat heerlijke gevoel van kind zijn weer terughalen. Ik was weer in staat om te spelen in mijn eigen wereldje. Door onze oppervlakte maatschappij zijn veel kinderen en volwassenen dit tussengebied vergeten. Er wordt op school niet over gesproken. Door mijn ervaringen en bestudering heb ik de weg weer kunnen terugvinden naar mijn diepte zelf. Ik heb altijd getekend en dat heeft mij gered. Door te tekenen krijg je inzicht in je gevoelens, gedachten en de manier waarop je met de omgeving omgaat. Je leert jezelf kennen doordat je ziet en ervaart tijdens het tekenen hoe jij alle informatie van binnen en buiten verwerkt. Beeldtaal is de programmeertaal voor de mens. Als je weet hoe je een computer moet programmeren, dan kun je alle programma's schrijven die je maar wil. Als je beeldtaal beheerst, dan leer je je persoonlijke gevoelstaal kennen. Het is de taal van je verbeeldingen waarmee je een visie op je eigen werkelijkheid creëert. Je kunt dan een eigen oorspronkelijke werkelijkheid maken. Net zoals je op de computer een eigen (beperkte) wereld kunt bouwen, kun je dat ook in de echte wereld. Beeldtaal is een taal waarmee je een eigen werkelijkheid kunt creëren. Je leert creatief te leven. Creativiteit is een voorwaarde voor een authentiek, oorspronkelijk leven. De definitie van creativiteit is het doen ontstaan van iets nieuws uit bestaande elementen. Als het leven niet een constante verandering is, dan leeft het niet, maar wordt het geleefd.

Door deze werkelijkheid hoef ik niet meer de diepte in, maar creëer ik deze aan de oppervlakte. Ik bouw mijn eigen wereldje waar ik thuis hoor tussen de mensen. Ze vinden het misschien vreemd en raar, maar het bestaat, dus wordt het ook voor hen ook een werkelijkheid. Ze worden er mee geconfronteerd en gaan zelf ook nadenken hierover. Ik weet inmiddels door ervaring dat als je niet in staat bent om je eigen unieke wereld te bouwen, je jezelf ziek maakt. Onze oppervlakte maatschappij maakt mensen ziek. Zowel geestelijk als lichamelijk. Zonder eigen gemaakte wereld, zonder een tussengebied, leef je als een zombie. Een zombie leeft aan de oppervlakte zonder eigen gemaakte gedachten , gevoelens en ervaringen. Een zombie leeft in de wereld die gemaakt is door anderen. Je moet de diepte in je naar bovenhalen en samen laten smelten met je omgeving. Als iedereen dat zou doen, dan zou de oppervlakte maatschappij veranderen in een diepte maatschappij. Oppervlakte wordt gemaakt door een lengte en een breedte, maar door hier diepte aan toe te voegen krijgt het pas inhoudt. Zo simpel is het.

Ik heb het geheim van het kind zijn ontdekt. Samen met dit kind bouw ik mijn leven. Hij en ik zijn één geworden. Een vriendschap voor het hele leven!

Jeroen Boerstra

De kracht van fouten maken

Thu, 06 Sep 2018 00:00:00 GMT

De kracht van fouten maken

De kracht van fouten mken

De grootste angst bij kinderen en veel volwassenen is nog steeds om fouten te maken en te falen. We leren in onze maatschappij dat succes, hoge prestaties en resultaten, de enige weg naar het geluk is. Deze strijd breekt ons langzaam maar zeker op. Het gaat ten koste van onze eigenheid. Kinderen en vooral pubers zijn super sociale wezens, door de aanmaak van een grote hoeveelheid oxytocine in de hersenen. Deze stof lijkt een belangrijke rol te spelen bij het verbinden van sociale contacten met gevoelens van plezier. Het speelt een centrale rol bij moederbinding, vriendschappen en romantische interacties, evenals bij seksualiteit. Deze stof zorgt ervoor dat we doodsbang zijn om buitengesloten te worden. We worden door de angst om niet succesvol te zijn en er dan niet meer bij te horen, systematisch asociaal gemaakt. We komen dus hoe dan ook altijd met ons zelf, onze natuur in de knel te zitten.

Kinderen en vooral tieners hebben er alles voor over om maar geaccepteerd te worden door de grote groep. Het is belangrijk om ons dit te realiseren. Door een prestatie en resultaatgericht systeem op school en in de maatschappij is deze angst onze belangrijkste drijfveer geworden. We leren de dingen, die we voorgeschoteld krijgen, omdat we bang zijn om buitengesloten te worden. Niemand durft als laatste te eindigen, want dan hoor je niet meer bij de groep. Vandaar dat onze prestatiedrang zo groot is in onze huidige maatschappij.

Er wordt dus eigenlijk door ons huidige systeem bewust of onbewust misbruik gemaakt van onze drang om er bij te willen horen. Mensen horen bij elkaar en samen te werken, maar ons angstwekkend maatschappelijk systeem drijft ze nu juist uit elkaar. Wij hebben een "survival of the fittest" samenleving gecreëerd en dat moet natuurlijk veranderen. In de wereld van de creativiteit werkt alles precies andersom. Prestatie en resultaatgerichtheid wordt hier meteen afgestraft. Als je origineel, flexibel en vindingrijk wil worden, dus creatief, dan moet je alles wat meetbaar is uitschakelen. Out of the box denken is geen trucje. Creativiteit laat zich niet misleiden. Het creatieve proces is een constante verandering en is daarom niet te meten. In onze maatschappij willen ze juist alles kunnen controleren en meetbaar maken, zodat ze de productiviteit kunnen verhogen. Dit heeft dus niets met creativiteit te maken. Innovatie wordt tegenwoordig verward met creativiteit, maar ze zijn precies het tegenovergestelde.

Als je creativiteit gaat besmetten met winstbejag op wat voor manier dan ook, dan spreek je niet meer over creativiteit. Het creatieve proces moet puur zijn om van een creatief eindresultaat te kunnen spreken. We kunnen dit leren door te tekenen volgens de natuurwetten van de beeldtaal. We moeten weer leren spelen als een kind dat zich nog niet bewust is van fouten. Een puur creatief proces is dus hetzelfde als doelloos spelen. Na dit spelen is er altijd een bepaald eindresultaat, maar dit mag nooit de reden zijn geweest om te gaan spelen. Het eindresultaat is ontstaan en niet bedacht.

Tekenen is de taal die creativiteit spreekt. Als we creatief willen worden op wat voor manier dan ook, dan is tekenen de beste manier. Tijdens het tekenen kunnen we onze verbeeldingen, dus onze manier van denken en voelen uitbeelden. De natuurwetten voor het maken van een tekening zijn dezelfde als het maken van een creatief, dus origineel, eigen leven. Als we op de juiste manier leren tekenen, dan weten we ook hoe we op de juiste manier moeten leven. Zo weten we door veel te tekenen, dat je echte kunst alleen kunt maken door ontelbare fouten te maken. We leren op school dat een fout een synoniem is voor slecht. In de creativiteit is een fout ook goed, maar we blijven het wel een fout noemen. Bij het woordje fout leren we een goed gevoel te krijgen i.p.v. slecht. Als we iets fout doen, dan juichen we van blijdschap, want elke fout betekent in de kunstwereld een stukje eigenheid extra.

Een fout is een afwijking van wat door de grote massa algemeen geaccepteerd is, dus wat normaal gevonden wordt. Als je creatief wil zijn, dan moet je dus afwijken van deze norm. een fout is dus het meest creatieve wat je kan overkomen. Elk kunstwerk is gemaakt met oneindig veel fouten. Hoe goed een kunstenaar ook de werkelijkheid om zich heen wil vastleggen, het is altijd fout. Een schilderij is altijd een herordening van de werkelijkheid en dus nooit goed. Het is ook niet de bedoeling om een volmaakte kopie van de werkelijkheid te maken. Een kunstwerk is altijd een eigen zienswijze van de kunstenaar en dus een hele nieuwe werkelijkheid. Het is een Tussenland. Een dimensie tussen de verbeelding van de kunstenaar en de wereld om hem heen. Als je begint te tekenen, dan maak je eerst een schets, want je zoekt naar de juiste vormen. Deze zoektocht bestaat alleen uit fouten maken en falen. Elk schetslijntje is een fout. Uiteindelijk ontstaat er tussen al deze fouten een bepaalde vorm die overeenkomt met jouw visie op de werkelijkheid. Deze unieke visie kun je alleen vinden door het maken van fouten.

Doordat kinderen zo bang worden gemaakt voor het maken van fouten durven ze niet meer te schetsen in het leven. Alles moet bij de eerste getekende lijn al goed zijn. Dit lukt natuurlijk nooit. Als iets niet gelijk lukt, dan raken ze gefrustreerd. Een fout wordt gezien als slecht en daarom kunnen ze de creativiteit om een eigen leven te kunnen creëren nooit bereiken. Als we gelukkige mensen willen produceren in plaats van winstgevende, dan moet het hele schoolsysteem veranderen. Tot die tijd moeten we het dus helemaal zelf doen. Fouten maken en falen is van levensbelang. Als je deze levenskunst niet beheerst, dan kun je nooit een eigen identiteit ontwikkelen. Als je je bewust wordt van een fout, dan ben je een stapje verder. Tussenland is gemaakt met fouten. Elke fout is een bouwsteen. Het uiteindelijke eindresultaat dat goed voelt bestaat enkel uit fouten. Als je een schilderij van Rembrandt van heel dichtbij bekijkt, dan zie je stipjes, krasjes en streepjes. Elk meesterwerk bestaat uit foutjes. Bekijk je deze foutjes van een afstand, dan zie je een volmaakt geheel.

Als je van je leven een volmaakt kunstwerk wil maken waar je je helemaal in thuis voelt, dan is het altijd gemaakt met alleen maar fouten. Tussenland kan niet bestaan als je alles perfect en volmaakt wil doen en alleen let op de details. Perfectionisten blijven in een vicieuze cirkel hangen als ze geen fouten durven te maken. Een afwijking van het bestaande, dus creativiteit is altijd fout.

Jeroen Boerstra

Je moet het zelf maken

Sun, 02 Sep 2018 00:00:00 GMT

Je moet het zelf maken

Je moet het zelf maken

Kinderen krijgen als ze jong zijn nog volop alle hulp van de ouders in een "normaal" gezin. Als een baby huilt, dan krijgen ze gelijk wat ze willen. Zo hoort het ook, maar er is ook iets geks aan de hand. Tegenwoordig leven we in een maatschappij waarin elke behoefte, elk verlangen perfect moet worden bevredigt. Als dit lukt, dan denken we succes te hebben. Omdat we vooral leren wat onze omgeving vindt dat wij nodig hebben, krijgen wij uiteindelijk niet de juiste hulp. We worden aan alle kanten geholpen op een eenzijdige manier. Ze helpen ons met de dingen die zij belangrijk voor ons vinden. We komen er dan dus nooit achter wat voor ons belangrijk is. We leren dingen te willen waar alleen anderen ons bij kunnen helpen. Dit noemen we aangeleerde hulpeloosheid. Je kan uiteindelijk geen invloed meer uitoefenen op de gebeurtenissen die je overkomen.

Als je je best doet op school, dan behaal je de gewenste resultaten die in de antwoordboekjes staan. Door deze prestatie krijg je een voldoende. De omgeving bepaald dus of je een voldoende bent. Zo werk de hele maatschappij. Als je het het volgens de algemene normen en waarden goed doet, dan krijg je een snoepje. Doe je dat niet, dan krijg je straf. We leven op deze manier in een kinderachtige, wantrouwige wereld met weinig kans op eigen ontwikkeling. Als je hier bewust van wordt, dan kun je dus ontsnappen aan deze wereld en beginnen een eigen Tussenwereld te maken. We moeten niet meer worden beïnvloed door een beloningssysteem. Als we te beïnvloeden zijn door "snoepjes" dan blijven we naar de pijpen van anderen dansen en doen we altijd wat de ander begeert. De ander kan een persoon, onze cultuur, onze maatschappij, onze gewoonten, onze koppigheid of onze angsten zijn. We moeten voor een eigen identiteit hoe dan ook loskomen van de ander. Daar hebben we een positief Tussenland voor nodig.

Er komt een dag dat je gaat beseffen dat je er alleen voor staat en daar worden we op school niet klaar voor gestoomd. We leren precies wat de wereld van ons wil, maar niet wat wij van de wereld willen. Doordat we hebben geleerd om onze "te korten" op te moeten vullen, wordt genieten via consumptie ons levensdoel. Onze omgeving blijft zijn best doen zodat we blijven denken dat we nodig hebben met datgene waar ze ons mee helpen. Zo blijven we afhankelijk van anderen en wordt onze eeuwige leegte nooit opgevuld. Zolang we hier in vast blijven zitten vullen we onze knagende leegte kunstmatig op met producten en hulp van anderen. We leven dan nog steeds als huilende baby's waar door de buitenwereld een speen in de mond wordt gedrukt. We zijn dan weer even zoet.

Om dit hele scenario te voorkomen hebben we een buffer nodig die als filter kan dienen. Wij hebben gelukkig een natuurlijk mechanisme in ons systeem waardoor wij ons hier tegen kunnen wapenen. Kinderen beginnen als vanzelf te tekenen. Deze drang hebben we allemaal in ons. Tijdens het tekenen maak je voor jezelf een buffer tussen de buitenwereld en je binnenwereld. Deze buffer wordt je eigen wereld. Tekenen helpt kinderen en volwassen om een begin te maken aan de bouw van een eigen wereld. Op papier leren we alle basisregels van het creatie proces. Dit zijn universele natuurwetten die we overal kunnen toepassen. Kinderen beginnen te tekenen om deze wetten en regels te doorgronden. Helaas krijgen ze niet de juiste begeleiding om hun beeldtaal verder te ontwikkelen. Uiteindelijk stoppen ze met het maken van tekeningen en dus met het maken van een eigen wereld.

Als je aan het tekenen bent bouw je een eigen wereld met alle indrukken van binnen en buiten. Jij bent hier eigen baas. Niemand helpt je hier, dus je wordt niet beloond of gestraft. Je hebt zelf de verantwoordelijkheid. Als je stopt met tekenen, dan stopt de groei van jouw wereld. Door te tekenen leren kinderen en volwassenen dat ze verantwoordelijk zijn voor hun eigen wereld en eigen geluk. Niemand kan voor jou een eigen wereld maken, want deze wereld ziet er bij iedereen er ander uit. Iedereen ontdekt in zijn of haar positief Tussenland een eigen stijl van leven. De buitenwereld wil je altijd een bepaalde lifestyle opdringen, zodat ze bepaalde diensten en producten kunnen verkopen. Reclame's beloven dat je perfect gelukkig wordt als je dit maar koopt of dat maar doet. Doordat we steeds een te kort voelen zijn we hier vatbaar voor. We zitten gevangen in een vicieuze cirkel. Door de huidige maatschappij voelen we een te kort en deze vullen we kunstmatig op met hulp van buiten af en al snel voelen we weer en te kort. Zo blijven we maar doorgaan als we niet beter weten.

Onze speelruimte wordt ons al vroeg afgenomen, waardoor het onmogelijk wordt om alle informatie om ons en in ons rustig te verwerken. Beeldtaal ontwikkeling en beeldende vorming geeft ons de kans om deze speelruimte te creëren. Door het maken van kunst ontstaat inzicht in het creatie proces. Bij kunst gaat het altijd om kwaliteit en niet om de kwantiteit. We worden gedwongen om voor onszelf kwalitatief te bouwen.

Door zelf een wereld te creëren ontwikkel je doorzettingsvermogen, verbeeldingskracht, flexibiliteit, een eigen stijl, creativiteit, geduld, lef, verwondering, inspiratie, levenslust, zingeving, zelfvertrouwen, mededogen, zelfkennis, intelligentie, liefde, vrijheid, ruimte, etc. In de wereld van de kunst zitten alle aspecten van het leven verborgen. Als je weet hoe je beeldende kunst moet maken, leer je een nieuwe werkelijkheid te scheppen. Bij het tekenen zou het nooit om het eindresultaat moeten gaan. Het resultaat is mooi meegenomen en dient als bewijs en souvenir, maar het zou geen doel op zich moeten zijn. Je moet van dat hele beloningssysteem af zien te komen. Door op de juiste manier te leren tekenen, zodat beeldtaal een waarheidstaal wordt op papier, maak je een eigen handvat. Dit wordt de fundering van je eigen gemaakte wereld. Dit handvat zorgt ervoor dat je geen slaaf wordt van al je gedachten, gevoelens en invloeden van buiten. Je hebt een handvat nodig om niet heen en weer geslingerd te worden.

Tekenen zorgt voor een "handen uit de mouwen" mentaliteit. Je blijft niet meer wachten op hulp van anderen. Want je weet dat deze hulp een valse hulp is. Natuurlijk is het fijn om af en toe getroost te worden of hulp te krijgen van een ander. Het is heerlijk om je eens te laten verwennen, zolang je dit maar vanuit je eigen gemaakte positieve Tussenland doet.

Jeroen Boerstra

Tussen ziel en universum

Fri, 24 Aug 2018 00:00:00 GMT

Tussen ziel en universum

Tussen ziel en universum

Daar zitten we dan. De mens. Vast tussen ziel en universum. Ik heb veel nagedacht over het spanningsveld waarin wij leven. In ons diepste binnenste vinden we onze ziel en buiten ons lichaam het universum. De mens bevindt zich in een tussengebied. Voordat ik kon begrijpen en invoelen hoe het precies zat moest ik eerst toegeven dat ik geen idee heb wat deze twee uiterste werelden zijn. Ik weet niet wat mijn ziel is en ook niet wat het universum is. Om te kunnen begrijpen wat een mens is moeten we open staan voor het mysterie. Ik ben hierdoor in één God gaan geloven, maar zover hoef je niet te gaan om dit verhaal te kunnen begrijpen.

Ik ben er van overtuigt dat de mens een creatuur is om deze twee uiterste werelden met elkaar te verbinden. Onze ziel en het universum, de wereld om ons heen, staan los van ons mens zijn. Via onze hersenen kunnen we communiceren met de innerlijke wereld en buitenwereld. Dankzij onze hersenen, lichaam en zintuigen ervaren wij, door diverse prikkels, een bewustzijn. Met dit bewustzijn ervaren wij de werkelijkheid om ons heen. Een mens is dus als een brug tussen twee werelden waar we ons bewust van zijn. Wij wonen als mens dus ieder in een eigen Tussenland.

Ik koppel onze ziel los van wie wij zijn als mens. Ik koppel zelfs ons bewustzijn los van wie wij in onze diepste kern zijn. Wat wij denken, voelen, waarnemen en ervaren staat los van ons ware ik. Dit denk en voel ik zo, omdat wij de vreselijkste dingen kunnen denken en voelen, maar daar menen we in onze kern, onze ziel helemaal niets van. Onze ziel geeft uiteindelijk aan welke gedachten en bijbehorende gevoelens wel bij ons horen en welke niet. We communiceren met onze ware ik via ons gevoel en maken er vervolgens gedachten bij. Ons gevoel is een dikke laag rondom onze ziel. Daaromheen ligt een dikke ring verstand. Vervolgens uiten wij alles met een bepaalde emotie. Deze emotielaag ligt weer rondom het verstand om gevoel en verstand te laten samensmelten en te uiten.

Mijn ware ik, mijn ziel bevindt zich in een onaantastbaar gebied. Het is daarbinnen net zo geheimzinnig als het universum dat buiten ons ligt. Dankzij ons gevoel kunnen wij prikkels, impulsen en trillingen ervaren vanuit beide kanten. De vraag is wat we hier mee moeten. De kunst is dus om in het midden te blijven van deze twee dimensies, zodat we voor een optimale verbinding kunnen zorgen. Dat is onze taak als mens. Onze innerlijke wereld en de buitenwereld moeten in balans zijn. Gelukkig hebben we een mechanisme in ons systeem dat hier voor kan zorgen. Als we afwijken van dit systeem voelen we dat er iets niet klopt. We krijgen dan signalen van pijn, verdriet, ongeluk binnen en als we deze te lang negeren worden we ziek. Ziekte geeft altijd aan dat er geen balans is tussen de twee uiterste werelden.

Wij horen als mens dus nergens echt bij. Wij leven op een grensgebied. Wij zijn poortwachters die een belangrijke taak hebben gekregen. Pas als je deze taak accepteert kun je het perfecte gevoel van geluk ervaren. Een geluksgevoel is een overduidelijk signaal dat je graag vaker wil ervaren. Door dit gevoel worden we geconditioneerde wezens. We willen pijn vermijden en genot ervaren. Dankzij dit mechanisme moeten we ons houden aan onze taak. We hebben in onze buitenwereld te veel afleiding gecreëerd en voelen deze taak vaak niet meer. We voelen een leegte dat door te consumeren opgevuld wordt en worden dan op oneindig veel manieren ziek. Ons lichaam en geest is niet gemaakt om niet te doen waar je voor geboren bent. We hebben allemaal een taak diep in ons verscholen. Het is belangrijk dat ieder zijn eigen taak ontdekt en uitvoert.

Onze taak ligt omschreven in een persoonlijk wachtwoord dat we moeten ontcijferen. Dit woord is niet gemaakt met letters. Het is een oerwoord dat we niet kunnen lezen. We kunnen dit woord ontcijferen met ons gevoel. Ons gevoel is rechtstreeks verboden met onze ziel, onze ware ik. Dit gevoel communiceert via prikkels, impulsen en trillingen. Het gevoel blijft een mysterie waar je verder niet over hoeft na te denken. Het is er, dus daar moeten we gebruik van maken. Deze gevoelens worden omgezet in onze hersenen en worden gedachten en verbeeldingen. We kunnen ons wachtwoord daar dus vinden, maar hoe krijgen we inzicht in al deze verbeeldingen en gedachten? Een wachtwoord geschreven met een gevoelstaal kunnen we alleen lezen en schijven met een gevoelsschrift. Deze oertaal bestaat gelukkig en noemen we beeldtaal.

Ons persoonlijke wachtwoord kun je niet vergelijken met een normaal woord. Het is een woord dat elke dag verandert. Het is een levend woord dat je de juiste weg wijst. Door je te verdiepen in de wereld van de beeldtaal en deze taal te leren denken, lezen en schrijven kun je elke dag het nieuwe wachtwoord vinden. Beeldtaal is de taal van de beeldende kunst. Net zoals de mens zelf, bevind elk kunstwerk zich in het tussengebied. Muziek, dans, zang, toneel etc. brengt ons ook in het tussengebied, maar alleen door te tekenen en schilderen ontstaat beeldtaal. Onze gedachten, gevoel in combinatie met alle invloeden van de buitenwereld worden zichtbaar. Tijdens het tekenen of schilderen kijk je eigenlijk naar een film van jezelf. Door dagelijks of wekelijks te tekenen maak je van deze film een oneindige serie. Deze serie vind je niet op Netflix, maar die maak jezelf.

Door het maken van je eigen serie ontdek je alles over jezelf en leer je wie je in je diepste kern echt bent. Het creatieproces zelf is het kijken naar je eigen serie. Het gaat dus totaal niet om het eindresultaat. Je hoeft dus voor de buitenwereld geen mooie kunstwerken te maken, zolang je maar aan de natuurwetten van de beeldtaal houdt. Als je weet wat de regels en wetten van een creatieproces zijn, dan weet je hoe je jezelf moet creëren.

Onze ziel wil net zoals het universum groeien en bloeien. Een mensenleven staat dus in het teken van deze groei. Ik heb hier veel over nagedacht en ik denk persoonlijk, omdat onze ziel los staat van ons mens zijn, dat we na onze dood terugkeren naar onze ziel en dat door onze levenservaring onze ziel een stukje rijper is geworden. Aangezien alles in de natuur zich gedraagt als een cyclus tussen twee uitersten, denk ik dat leven en doodgaan ook een cyclus is. We keren weer terug als tussenwezen om onze ziel nog meer te ontwikkelen. Misschien niet als mens, maar als een ander creatuur. Het is leuk om zo door te redeneren en in te voelen. Dat zijn allemaal zaken voor na mijn dood, dus daar hoef ik mij niet mee te bemoeien. Daar kan ik alleen over fantaseren.

Ik ontcijfer mijn persoonlijke wachtwoord dagelijks en heb de balans tussen mijn ziel en het universum gevonden. Dit komt omdat ik de beeldtaal beheers. Door te tekenen, schilderen in combinatie met schrijven, lezen, muziek maken en zingen probeer ik steeds maar weer het wachtwoord te vinden. Soms lukt het niet gelijk en moet ik er veel moeite voor doen. Soms komt het woord gewoon ineens binnenvallen. Aangezien het een levend woord dat zich ook steeds ontwikkeld moet ik het steeds weer op een andere manier weten te vangen. Invoelen, denken, waarnemen, ervaren, verwonderen, vertrouwen, volharden, fouten maken, experimenteren, spelen, beleven en altijd blijven openstaan voor het onbekende. Het wachtwoord is elke dag een onbekende, dus door steeds voor het onbekende pad te kiezen kom je verder. De mens is gemaakt voor dit avontuur. Doordat je precies doet wat je moet doen voelt het leven volmaakt zinvol en ervaar je het perfecte geluk.

Jeroen Boerstra

Resultaat en prestatie doden de creativiteit

Wed, 15 Aug 2018 00:00:00 GMT

Resultaat en prestatie doden de creativiteit

Resultaat en prestatie doden de creativiteit

We denken dat we creatief zijn als we iets moois hebben gemaakt of iets wat heel nuttig of praktisch is. Toch heeft dit niets met creativiteit te maken. Waarom? Omdat het een eindresultaat betreft. Zoals de dood het eindresultaat is van ons leven, zo is het eindresultaat van een creatief proces niet meer creatief. Het is een relict of residu van wat ooit creatief is geweest. Je kunt creativiteit dus ook helemaal niet beoordelen. Je kunt je creativiteit alleen laten ontstaan en verder ontwikkelen zonder resultaatgerichtheid of prestatiegerichtheid. Tegen een boom sta je ook niet te schreeuwen: "Groei nou!!! Kom op je kan het!!!" Creativiteit is het natuurbesef in ons. Mensen kunnen net zoals de natuur dingen laten ontstaan. Komt daar dwang of prestatie aan te pas, dan spreek je niet meer van een natuurlijk proces, dus geen creatief proces.

Natuurlijk kun je genieten van een eindresultaat als souvenir van creativiteit, maar de creativiteit zelf vind je en ervaar je alleen tijdens het creatieproces. Op het moment dat je resultaatgericht of prestatiegericht bezig bent, dan spreek je ook niet van een creatieproces. Je bent de natuur in je dan aan het forceren. Zo werkt het niet. Creativiteit is een constante spontane verandering door steeds maar te blijven aanpassen. Creativiteit is een oneindig zoeken met als einde het resultaat. Je kunt een levende in vrijheid groeiende boom goed vergelijken met creativiteit.

Op school en vooral op de basisschool zouden de creatieve vakken dan ook niet beoordeeld moeten worden. Om het creatieve proces verder te ontwikkelen is er wel begeleiding nodig. Als dit proces wel wordt beoordeeld leren kinderen dat hun creatie nuttig moet zijn. Ze moeten presteren om een positieve beoordeling te krijgen. De creatie wordt nuttig, omdat ze er iets mee kunnen bereiken. Een boom vraagt zich ook niet af of hij het puntje van het dak zou kunnen bereiken. Hij groeit gewoon op zijn eigen manier. Kinderen worden al aan alle kanten bijgeschaafd en bewerkt en als volwassene staan we daar niet eens meer bij stil. Alleen in onze creativiteit vinden we nog de ultieme vrijheid. In deze oneindige ruimte kunnen we spelen en ontdekken wie we in onze diepste kern zijn.

Creativiteit is onze gave om natuurlijk te scheppen. Als we deze creaties gaan forceren, dan gaan we verkeerd met deze kostbare gave om. We moeten dus leren hoe we met onze superkracht om moeten gaan. Deze kracht kan anders ook een vernietigende kracht worden. We kunnen ons zelf bijvoorbeeld met onze verbeeldingskracht verlammen van angst. We kunnen onszelf met onze gedachtekracht helemaal gek maken. We kunnen er wapens mee maken die de hele mensheid en planeet kunnen vernietigen. Ook dit is ongecontroleerde creativiteit. Een natuurlijk proces is geen losgeslagen proces. Het is een aftasten en zoeken naar de meest harmonieuze weg. Het is een balans tussen onze gedachten, onze gevoelens en de ervaringen die wij opdoen in de buitenwereld. Het is dus ook belangrijk dat onze omgeving ons bepaalde vaardigheden leert, maar deze moeten voor een creatief proces kunnen samensmelten met onze binnenwereld.

Dit samensmelten gebeurt in het tussengebied. Creativiteit kan dus alleen ontstaan in Tussenland. Je moet er als mens op letten om tijd en ruimte in je hoofd en in je omgeving vrij te maken zodat deze plek kan ontstaan. Scholen en bedrijven die creatieve medewerkers of leerlingen willen zouden hier rekening mee moeten houden. Er moet ruimte zijn voor ieders Tussenland, want anders kan creativiteit niet ontstaan en groeien. Creatieve mensen hebben een speelruimte nodig waar ze niet hoeven te presteren en nuttig hoeven te zijn. De enige manier waarop je creativiteit kunt sturen is door ze in een bepaalde richting vrijheid te geven. Een boom kan door beton heen groeien door het besef dat hij achter het beton in vrijheid verder kan groeien. Creativiteit kan omgaan met een enorme weerstand als het maar kan vechten voor vrijheid en bestaansrecht. Er moet dan wel vrijheid of hoop op vrijheid in het spel zijn, want anders komt creativiteit niet tevoorschijn. Dat vrijheidsbesef en het oplossen van problemen zijn onmisbare ingrediënten om creativiteit te laten ontstaan. Het is altijd een natuurlijk zoeken naar oplossingen.

Toch kunnen we met eindresultaten ook creatief zijn. We kunnen van een baksteen een huis maken. We kunnen met verf een schilderij maken. Bakstenen en verf zijn ook resultaten van een proces waar we weer creatief mee aan de slag kunnen gaan. Een mens is altijd creatief, omdat ons leven een creatief proces is. Het is juist de kunst om met deze creativiteit positief om te gaan. Doe je dat niet, dan blijf je niet bij jezelf. Het is de bedoeling dat we onze persoonlijke creativiteit, dus onze eigen stijl, ons eigen ik ontdekken. Een talent is tegenwoordig niet wie je bent, want door beoordelingssystemen geven deze talenten alleen aan wat je omgeving goed aan jou vindt. Je echte talent is dat wat jij het leukste en meest zinvolle vindt om te doen. Je hoeft daar juist helemaal niet goed in te zijn, maar omdat het natuurlijk aanvoelt is het waar je echt talent voor hebt. Door creativiteit zonder prestatiedrang kom je hier achter.

Doordat we moeten presteren en een resultaat voor de buitenwereld moeten behalen zitten we niet op ons juiste pad. We geloven in valse aangeprate talenten, omdat we er goed voor de buitenwereld in zijn en hierdoor worden we niet wie wij zouden moeten zijn. Prestatie, resultaat, efficiëntie, functionaliteit, nuttigheid, etc. zijn dus woorden waar creativiteit allergisch voor is. Een boom of een spelend kind kan hier ook niets mee. De natuur kan hier helemaal niets mee. Het zijn bedenksels van de mens omdat het nog steeds bang is voor zijn bewustzijn. We grijpen ons, uit angst voor het onbekende, vast aan alles wat op ons pad komt. Als je de ware creativiteit wil laten ontstaan moeten we juist alles loslaten. Dan pas kunnen we onze creativiteit samen laten werken met de natuur. Als we dit hebben geleerd zal de wereld er heel anders uitzien. We krijgen dan vertrouwen in de wereld waar we terecht zijn gekomen na onze geboorte. We bouwen, rennen, vliegen en springen als kippen zonder koppen en weten nog niet hoe we met onze creativiteit positief moeten omgaan. Dit inzicht krijg je door te leren begrijpen hoe een puur creatie proces in zijn werk gaat.

Door zelf te beeldend te creëren kun je al je natuurlijke resultaten bestuderen. Deze beelden krijg je alleen op papier als het creatie proces puur is. Als je omgeving dit proces gaat forceren, dan kloppen de beelden niet meer. het is belangrijk voor de begeleiding dat ze problemen creëren die opgelost moeten worden, maar de oplossingen moeten vanuit jezelf komen. Deze moet je niet forceren, maar laten ontstaan. Dan pas spreek je van creativiteit.

Jeroen Boerstra

God is dood ?!

Sun, 05 Aug 2018 00:00:00 GMT

God is dood?!

God is dood?!

Er zijn twee manieren voor een mens om tussen de innerlijke wereld en de buitenwereld terecht te komen. De ene is kunst en de andere is religie, dus het geloof in het wonder. Alleen in dit tussengebied is de mens in staat om te genieten. Genieten is niets anders dan bewust waarnemen, zodat onze gedachten en gevoelens samensmelten met de ervaringen van buiten. Als je bijvoorbeeld iets lekkers eet en daarvan geniet, kom je in de wereld van kunst en geloof terecht. Echt iets proeven is een kunst. Puur genieten is een kunstvorm. Geloof en kunst gaan hand en hand samen, want het zijn allebei verbeeldingen.

Geloven in een God is hetzelfde als puur genieten van het leven zonder dat je afleidingen nodig hebt. Geloven in God is geloven in het wonder. Je laat al het onbelangrijke los en geeft toe dat je een mens bent. Voor een sterk geloof in een God heb je veel verbeeldingskracht nodig. Voor een gezonde religie is dus veel creativiteit, vertrouwen, positief denken, doorzettingsvermogen, nederigheid, liefde, hoop, geloof en wilskracht nodig. Geloven gaat niet vanzelf. Het is vaak hard werken. Dit zijn dezelfde vaardigheden die een kunstenaar nodig heeft om kunst te maken. Als je werkelijk gelooft in een God, dan ervaar je de wereld net zo als een kunstenaar of als een kind. Je ziet de wereld weer als een wonder. Je kiest als mens je eigen realiteit en waarom zou je kiezen voor een onnatuurlijke vorm die niet echt hoopvol is. Als kind had je nog het gevoel dat het leven één prachtig mooi wonder is. Door andere mensen ben je de werkelijkheid anders gaan zien. Als je dat doet in onze maatschappij, dan wordt je steeds oppervlakkiger. Je hebt dan alleen nog lengte en breedte in je leven, maar je mist de onmisbare diepte. Diepte geeft inhoud aan je leven. Deze diepte is altijd onzichtbaar. Als je alleen wil en kan geloven wat je aan de oppervlakte kunt zien en aanraken, dan zul je deze missende diepte willen opvullen op een onnatuurlijke manier. Je zoek afleidingen en blijft op de vlucht.

Een mens heeft een goed/slecht mechanisme in zijn systeem. Alles waar we echt, dus zonder afleidingen, van genieten voelt goed. Het voelt automatisch slecht als het ons geen goed gevoel geeft. Waarom kiezen we niet voor een diepte die ons een super positief gevoel geeft? Een gevoel waar we elk moment van de dag van kunnen genieten. Als je de missende diepte in je leven wil creëren, dan moet je nu eenmaal kiezen voor een onzichtbare werkelijkheid. Je kiest dan of je het dan wil of niet automatisch voor het wonder, dus voor God. Je kunt alleen diepte ervaren als je kunt loslaten, geloven en vertrouwen.

Mensen vinden het daarom niet meer zo gemakkelijk om in een God te geloven. Ze missen de diepte die de verbeeldingskracht ons kan geven. Ze werken, presteren, begeren en consumeren waardoor ze het wonder niet meer zien. Ze vinden God zelfs dom of belachelijk. Het voelt voor hen net als weer geloven in Sinterklaas. God is voor velen een sprookje geworden. We hebben ook een maatschappij gecreëerd waar geen ruimte is voor onze creativiteit en verbeeldingskracht. Alleen wat we zien, kunnen aanraken, bestaat echt en de rest vinden we fantasie. Het moet dus altijd wetenschappelijk bewezen zijn dat het er is. We zijn het kind in ons kwijtgeraakt en dat is het ergste wat er in je leven kan gebeuren. De hoogste graad van volwassenheid is niets anders dan het kind in jezelf kunnen beschermen met het bewustzijn van een volwassene. Als jong en oud tegelijk ga je de wereld door. Als dat kind op de achtergrond verdwijnt ben je overgeleverd aan een oppervlakkige serieusheid. Kind zijn geeft diepte in je leven dankzij de verbeeldingskracht. Je kunt het wonder in en om je niet meer toegeven als het kind weg is en kan er geen deel meer van uitmaken. De diepte is verdwenen. Kinderen willen de diepte in. Ze willen fantaseren en experimenteren. Deze levenslust moet je koesteren of weer opwekken. Van positief geloven of fantaseren word je vitaal.

Als volwassene kunnen we tegenwoordig hoogstens nog geloven in voor ons realistische, voorspelbare dingen. We geloven dat we morgen weer mogen opstaan of dat we het weekend nog mogen meemaken. Daar twijfelen we vaak niet aan, maar ook dat is een geloof. Je kunt alleen maar geloven dat je vrouw en kinderen van je houden. Je kunt het niet concreet bewijzen. Ook voor deze zaken is een sterke verbeeldingskracht nodig. Je stelt je een bepaalde werkelijkheid voor, maar je kunt nooit bewijzen of het echt zo is. Een geloof in een God werkt precies zo, maar dan maak je van dit geloven een ware levenskunst. Een religie is een ambacht dat een positief geloof in het leven produceert. Het is dagelijks hard werken, want levenskunst heeft veel positieve inzet nodig.

Geloven in iets wat je niet kunt zien, ruiken of aanraken is bijzonder, want je creëert en andere dimensie. Door de diepte die ontstaat krijgt je leven inhoud. Daar is veel passie voor nodig. Door te geloven voelt de wereld uit onze verbeelding als werkelijkheid aan. Het is een vorm van positief denken. Je creëert ruimte in je leven. Alles in je en om je heen veranderd weer in een wonder. Je voelt weer dat heerlijke kinderlijke gevoel van vrijheid, thuis en geborgenheid. Daar zijn we uiteindelijk allemaal naar opzoek.

Jeroen Boerstra

Een levenslang geluksmoment

Sat, 21 Jul 2018 00:00:00 GMT

Een levenslang geluksmoment

Een levenslang geluksmoment

Als je er over nadenkt is het eigenlijk vreemd dat we onze maatschappij niet met meer aandacht voor het wonder inrichten. Het wonder gaat nu meestal aan de mensen voorbij. Ons enige streven in het leven is om gelukkig te worden en te blijven. Maar tijdens dit steven kijken we niet meer om ons heen. Genieten van het leven is aandachtig het wonder ervaren. Als je geniet is er geen besef van tijd, dus de belangrijkste voorwaarde om meer te genieten in je leven is de tijd stil te laten staan. Door niet te leven met de tijd kom je in het nu terecht. Het nu staat in verbinding met het eeuwige. Voor een gelukkig, zinvol leven zou dit speciale momentje onze eerste levensbeginsel moeten zijn. Zet de tijd stil en ervaar de dingen om je heen.

Als je geniet of getroost wil worden, dan doe je dit altijd via een overgangsobject. Daar zijn er oneindig veel van in de wereld. Kinderen houden van knuffelbeesten, want dit zijn overgangsobjecten. Ze verbinden daarmee hun innerlijke wereld met de buitenwereld. Als een kind bang in bed ligt, dan zorgt het knuffelbeest voor veiligheid en geborgenheid. Muziek is bijvoorbeeld een ontastbaar overgangsobject. Muziek laat de klanken van buiten samensmelten met ons gevoel van binnen. Zo is eten ook een een overgangsobject, want het genieten komt tot stand door een samenspel van buiten (eten) en binnen (zintuigen). Elk mens is dus elke dag op zoek naar zoveel mogelijk overgangsobjecten om te kunnen genieten van een aangenaam gevoel. Dit aangename gevoel ervaren we als gelukkig zijn. Dit hoort dus ook als levensbeginsel bij het mens zijn. Er wordt in onze maatschappij veel misbruik gemaakt van overgangsobjecten. Je kunt ze kopen in alle vormen, soorten en maten, want dit is voor vele mensen vaak de enige manier om in het leven een tijdelijk aangenaam gevoel te krijgen.

Van kinds af aan zijn we altijd op zoek naar dat aangename, warme gevoel van geluk. We worden opgevoed in een wereld die heel zwart wit naar de dingen kijkt. We leren wat goed is en wat slecht. We leren wat een fijn gevoel is en wat niet. We blijven daarom steeds zoeken naar overgangsobjecten. Hierdoor ontstaat begeerte. Met geld kun je elk fijne gevoel kopen in de wereld, dus wil iedereen daar steeds meer van. Met geld kun je bijvoorbeeld overgangsobjecten of aandacht kopen. Je kunt de schijn van een zinvol, en gelukkig leven kopen. Je koop dan eigenlijk een toneelstuk om je eigen leven heen waarin je zelf de hoofdrol mag spelen. Het toneelstuk van hard werken, studeren, vakanties, consumeren, geld verdienen, presteren en promoveren. Het moderne jager verzamelaars leven. Deze mensen denken nog steeds dat ze moeten overleven. Ze willen steeds meer en vergeten het leven zelf.

Er is een manier om onszelf te bevrijden van de wereld waar we in terecht zijn gekomen. Je kunt zelf een wereld creëren waar overgangsobjecten niet meer nodig zijn, maar waar je je altijd gelukkig en geborgen voelt. Deze wereld is één groot overgangsobject waar je in kunt leven. Dit tussengebied heet Tussenland. Hier leef je in het gebied waar je innerlijke wereld samenkomt met de wereld om je heen. Je leeft in de wereld van het genieten. Je hebt daar geen hulpmiddelen meer nodig om geluk te ervaren, want je leeft in het geluk zelf. Geluk en genieten is niets anders dan permanent het wonder ervaren. Je kunt daar zelf genieten van pijn, ellende en verdriet, want je leeft in de troost zelf. Als je wel eens melancholie hebt ervaren, dan begrijp je precies wat ik bedoel. Het is een fijn mengsel van verdriet en geluk.

Al onze levensbeginselen zouden in het teken moeten staan om in een eigengemaakte Tussenland te komen. We zijn allemaal elke dag op zoek naar overgangsobjecten om ons Tussenland te bereiken. Dit is ons geniet en geluksland. We komen daar als we een dier aaien, als we beseffen dat we van iemand houden, als we een ijsje eten, een kopje thee drinken, als we een liedje zingen, als we kijken naar een zonsondergang of naar de sterren, als we naar spelende kinderen kijken. Tussenland bestaat en wacht op ons om daar permanent naar binnen te gaan. Tussenland is de reden waarom we het leven zo fijn vinden. Op deze plek kun je jezelf zijn en verder ontwikkelen. Daar vind je de perfecte zingeving voor jouw leven. Sommige mensen kunnen het leven niet meer aan omdat ze zo afhankelijk zijn van overgangsobjecten. Door het drinken van alcohol of het gebruiken van drugs kom je op een destructieve manier in Tussenland terecht. Omdat je even in Tussenland komt ervaar je een vorm van geluk en troost, maar tegelijkertijd maak je deze wereld stuk. Dit wonderlijke tussengebied kun je alleen opbouwen met een puur bewustzijn en dus zonder hulp van overgangsobjecten. In Tussenland geniet je net zoveel van een grassprietje als van een zonsondergang.

Tussenland bereik je alleen door creativiteit, want je moet deze wereld zelf maken. Het is een wereld gemaakt door eigen innerlijke verbeeldingen en bestaande elementen van buiten. Creativiteit is niets anders dan het doen ontstaan van iets nieuws uit bestaande elementen. Door creativiteit ben je in staat om een eigen uniek leven te creëren. Iedereen heeft een andere creativiteit in zich. Deze staat in dienst van onze ziel, dus onze ware ik. Als we deze superkracht zijn werk laten doen in alle vrijheid en vertrouwen, dan begint het als vanzelf een Tussenland te bouwen. Als we hier eenmaal mee zijn begonnen, dan beginnen we te begrijpen waar we op dit moment staan in ons leven. Ieder mens wil een goed mens worden op zijn eigen manier. Wat deze manier is, is het raadsel van ons leven. In Tussenland is ons laboratorium waar we kunnen gaan experimenteren. Doordat we niet meer op zoek zijn naar overgangsobjecten besparen we oneindig veel energie. We hoeven onszelf niet meer te bewijzen, zijn niet meer opzoek naar aandacht of geld. We hoeven niet meer te presteren of ons best voor anderen te doen. In Tussenland heerst kalmte en rust. Daar bestaat alleen het nu en de eeuwigheid. In deze aangename tegenwoordigheid vergeten wij de tijd.

De perfecte balans vinden tussen de innerlijke wereld en je buitenwereld wordt daar je nieuwe passie. Als mens leef je tussen deze twee uiterste werelden in. Je lichaam zorgt voor het contact met de buitenkant, het tastbare en je geest voor het contact met de binnenkant, het ontastbare. Wij zijn dus hele bijzondere wezens. We zijn gemaakt uit twee halve tegenovergestelde werelden. Doordat we twee wereldhelften met elkaar verbinden is de enige plek waar we thuis horen het gebied daartussen. Onze levensbeginselen moeten dus ook in het teken staan van dit tussengebied. Als je nog steeds opzoek bent naar overgangsobjecten, dus naar middelen om te kunnen genieten of om geborgenheid, veiligheid, zekerheid te voelen of getroost te worden, dan weet je dat je Tussenland nog niet hebt gevonden.

In Tussenland geniet je van het zijn zelf. Door het volledige besef van je bestaan ervaar je het wonder in en om je heen. Het grootste wonder is onze creativiteit. Met deze gave kunnen we twee uiterste werelden met elkaar verbinden. Het is niet de bedoeling dat we dit wonder kunnen begrijpen, maar wel wat we er mee moeten doen. De zin en het doel van ons leven vinden we door onze creativiteit te gebruiken. We staan in dienst van de verbinding tussen de onze binnen en onze buitenwereld. Wij zijn de bemiddelaars om deze twee werelden harmonieus te laten samensmelten. Dat is de taak van elk mens. Deze taak kun je alleen uitvoeren als je eerst een Tussenland maakt. Vanuit daar kun je gaan puzzelen, onderzoeken en spelen. Als je je taak als mens uitvoert, dan ervaar je een ultiem genieten. Dit gevoel van gelukkig zijn is een natuurlijk mechanische waardoor we altijd zoeken naar dit aangename gevoel. Als we oprecht gelukkig zijn, dan weten we dat we goed leven. We zijn op dat moment precies wie wij moeten zijn. Dit geluksmoment hoeft niet een kort moment te zijn, maar kan een leven lang duren. Als kind hebben we al het vermoeden dat er zoiets als een Tussenland bestaat. Ik ben erachter gekomen dat het ook ook zo is. Een mens is gemaakt voor het geluk.

Jeroen Boerstra

Even weer wakker worden

Fri, 18 May 2018 00:00:00 GMT

Even weer wakker worden

Even weer wakker worden

In onze maatschappij wil alles en iedereen alleen nog maar winst maken. Wij kiezen voor een regering die daar aan meewerkt. Vanaf de peuterschool moeten kinderen al winstgevend zijn en getoetst worden als producten. Patiënten moeten winstgevend zijn. Alles wat meetbaar is wordt steeds belangrijker en deze metingen geven dan zogenaamd de kwaliteit aan. Hoe lang gaan we hier nog mee door?

De identiteit van de mensen in deze maatschappij is hierdoor massaal veranderd. Het nuttigheidsaspect staat in alle hoofden bovenaan. Is iets niet nuttig voor ons leven en levert het direct of indirect niets op, dan is het niet belangrijk. Alles wat meetbaar is wordt gezien als kwaliteit en de rest vergeten we gewoon.

We leven nu op dit moment samen in een groot bedrijf en wij zijn de werknemers. Zorginstellingen en scholen moeten winst maken en presteren. Patiënten en leerlingen worden gezien als producten. Alles wat niet direct opvalt en dus niet meetbaar is verdwijnt. Hierdoor vervreemden de mensen van elkaar. We zijn collega's aan het worden.

In onze maatschappij heerst het recht van de sterkste. Hoe meer en beter je je best doet, hoe meer je krijgt. Dat klinkt rechtvaardig, maar dat is het niet. Hoe productiever, hoe meer succes. De zwakken blijven zo altijd achtergesteld. Je moet dus blijven presteren en resultaatgericht werken. Kwantiteit is kwaliteit geworden. Kijkcijfers bepalen wat er wel of niet op Tv komt. Zo krijgen we steeds meer snack-tv om onze oren gesmeten. Het grote bedrijf slokt ons allemaal op en omdat wij onze identiteit hebben aangepast valt het niemand meer op. Onze innerlijke wereld en deze buitenwereld zijn op elkaar afgestemd. Lang leve het bedrijfsleven.

Was dit de bedoeling van ons leven? Zingeving is totaal uit de mode. Daar kunnen we niet eens meer over nadenken. Het enige wat we doen is opstaan, werken, eten, uitkijken naar weekenden en vakanties, afleidingen zoeken en het ons zo gemakkelijk mogelijk proberen te maken.

Kijk maar eens om je heen en begin het te beseffen. Alles om je heen heeft een vorm van productiviteit. We proberen alles meetbaar te maken om deze productiviteit te verhogen bij mensen, dieren, planten en dingen.

Daarom hebben wij (Wanda en Jeroen) deze maatschappij in ons leven nog wel als basismodel aangehouden, maar we hebben de boel totaal aangepast. Wij leven niet meer in Nederland, maar in Tussenland. In dit land kun je de buitenwereld en je innerlijke wereld op een hoop gooien en eens rustig uitzoeken wat nu echt belangrijk is voor een zinvol leven. Het meeste kunnen we weggooien en er blijven dan een paar belangrijke dingen over.

Doordat we er achter zijn gekomen in wat voor wereld wij leven weten we ook dat dit niet bij ons hoort. Het leven is veel te kostbaar om het aan competitie, winst en prestatie te vergooien. In zo'n wereld gaat het altijd om het resultaat, maar hierdoor mis je de hele reis die daaraan vooraf gaat. Wij gaan voor de onmeetbare kwaliteit. We hoeven niets te presteren. We hoeven alleen maar te genieten van ons leven en van elkaar. Als je dat kan, dan heb je niet veel nodig. Het enige wat je dan nog graag wil is er gewoon zijn. Als dat lukt ben je de meest succesvolle mens op aarde.

Jeroen Boerstra

De ontdekking van Tussenland!

Fri, 20 Apr 2018 00:00:00 GMT

Hallo beste lezer!

Leuk dat je mijn blogs gevonden hebt. Mijn naam is Jeroen Boerstra en na een lange reis met vele avonturen mag ik mij van mezelf een levenskunstenaar noemen. Inmiddels maak ik samen met mijn vrouw Wanda de gekste en mooiste avonturen mee. Door Kunstkot hebben wij alle vrijheid gemaakt om elke dag weer iets leuks of nieuws uit te proberen. Het was niet eenvoudig om zo'n plek te creëren, maar door vallen en opstaan is het ons gelukt.

Ik was tijdens die reis op zoek naar mezelf. Een lange tijd geleden dacht ik nog dat ik iemand moest worden als ik later groot was, maar ik ben erachter gekomen dat ik al van alles en nog wat ben. Ik moest alleen een omgeving maken waarin ik mezelf kon ontdekken en verder ontwikkelen. Een omgeving zonder controle, veiligheid en waar geen goedkeuring nodig is. Want deze dingen zitten een echt avontuur behoorlijk in de weg. Wij wonen, leven in werken daarom in Kunstkot. Dit is een wereld die vanzelf is ontstaan door alle dingen die wij doen. Je kunt zeggen dat de wereld die in ons zat nu echt bestaat. Kunstkot is een verlengstuk van onszelf.

Door te schrijven, te schilderen, te tekenen, te dichten, muziek te maken, toneel te spelen, te zingen, uit te vinden, te knutselen, te lezen etc. kom ik er steeds weer achter wat er allemaal voor leuks in mij zit. Ik ontdek mezelf vooral achter de vele angsten waar ik steeds weer door heen moet gaan. Angsten blijven altijd bestaan, maar ik dwing mezelf om me daar niet door te laten leiden. Als ik een nieuwe angst ontdek, dan word ik nieuwsgierig, want ik weet dat er achter elke angst een mooie schat ligt. Ik weet nu ook dat dit een onuitputtelijke bron is en deze bezigheid is inmiddels mijn grootste passie geworden: mezelf, het leven en de wereld ontdekken! Inmiddels weet ik ook dat het dus heel belangrijk is om dat wat binnen zit te uiten op alle mogelijke manieren. Alles wil er nu eenmaal uit, dus doe ik dat hier via het schrijven van blogs, maar ik heb ook nog oneindig vele andere manieren om dat te doen.

Tijdens mijn zoektocht heb ik een eigenlijk een geheim land gevonden dat zich bevindt in het tussengebied van de beleving. Deze wereld noem ik Tussenland. Tussenland is bij ons echt geworden door het ontstaat van Kunstkot. Hier kan de buitenwereld, mijn omgeving en mijn innerlijke wereld samenkomen. In deze wereld vind ik steeds weer de balans, de kalmte, de inspiratie en vooral mezelf. Ik nodig jullie uit om ook samen met mij in Tussenland te spelen. Samen delen, samen spelen! Meer is niet nodig voor een gelukkig leven.

Groetjes, Jeroen